ព្រះជាពន្លឺ

គំនិតដ៏ពេញនិយមនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះបានលើកឡើងថា អ្វីដែលកំណត់ឲ្យអ្វីមួយទៀតថាខុស ឬត្រូវគឺជាឥទ្ធិពលដែលអាច ឬក៏ប្រហែលជានឹងមិនអាចមានលើអ្នកដទៃវិញ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្វីមួយត្រូវ ឬខុសបានគឺថា តើវាស្របតាមលក្ខណសម្បត្តិដ៏បរិសុទ្ធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ។

១០ ធ្នូ ២០២៤អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល២៩៧ដង

ការយល់ឃើញដែលប្រជែងគ្នាផ្សេងៗនៃ «ជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទ» បាននាំឲ្យមនុស្សជាច្រើនចោទសួរដោយចង់ដឹងថា «តើគ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដមានលក្ខណៈដូចម្ដេច?» គេចាប់ផ្ដើមសួរចាប់តាំងពីការកកើតនៃក្រុមជំនុំក្នុងអំឡុងសម័យពួកសាវ័កមកម្ល៉េះ។ ការបកស្រាយខាងទេវវិទ្យា និងការកាត់ស្រាយតាមបែបព្រះគម្ពីរពីរពាន់ឆ្នាំកន្លងមកនេះមិនបានបំបាត់ភាពចម្រូងចម្រាស់នៅក្នុងក្រុមជំនុំចំពោះសំណួរដែលជីកឫសជីកគល់បែបនេះទេ៖ គឺថាតើមានអ្វីទៅដែលធ្វើឲ្យការប្រកាសអំពីសេចក្តីជំនឿរបស់នរណាម្នាក់លើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាការប្រកាសដ៏ពិតប្រាកដទៅបាន?

ស្របពេលដែលយើងមានតេស្ដខ្លះៗ ដែលអត្ថបទព្រះគម្ពីរផ្តល់ឲ្យ ទុកធ្វើតេស្ដ ដើម្បីឲ្យដឹងអំពីជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដពីជំនឿបន្លំ ក៏យើងមានសញ្ញាសម្គាល់ដ៏សំខាន់មួយនៃជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដផងដែរ
គឺទំនាក់ទំនងដែលមនុស្សម្នាក់ៗ ឬព្រះវិហារនីមួយៗមានជាស្តង់ដារសិទ្ធិអំណាចនៃសេចក្តីពិត និង
សេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលយើងអាចរកឃើញបាននៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ តើមនុស្សម្នាក់ៗ
ឬក្រុមជំនុំនីមួយៗទាំងនោះបានរក្សាស្តង់ដារនៃភាពសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ? ឬក៏ថា តើពួកគេដូចទៅនឹងការពណ៌នា ដែលបានលើកឡើងដោយលោក ភឺរីធឹន វីលៀម ហ្គឺណល (Puritan William Gurnall) ដែលថា ៖ « [គេ] បានកំណត់នាឡិការបស់ខ្លួន មិនមែនកំណត់តាមដំណើរថ្ងៃនោះទេ ពោលគឺ តាមព្រះគម្ពីរ ប៉ុន្តែតាមនាឡិការបស់ទីក្រុង ជាអ្វីដែលមនុស្សភាគច្រើនធ្វើ នោះគេនឹងធ្វើដែរ។ [សម្លេងរបស់មនុស្ស] គឺជា [សម្លេងនៃព្រះ] របស់គេដែរឬអត់?»។ មនុស្សភាគច្រើនដោះដូរសិទ្ធិអំណាច និងសេចក្តីពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅជាស្តង់ដារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេវិញ ឲ្យតែអ្វីៗដែលពេញនិយម និងអាចទទួលយកបាន។ ហើយជាលទ្ធផល៖ ទាំងនោះក៏ផ្ទុយទាំងស្រុងនូវអ្វីដែលល្អ បរិសុទ្ធ និងត្រឹមត្រូវក៏ដោយ។ តាមរយៈការធ្វើតេស្ដបែបនេះ នោះយើងនឹងដឹងអំពីជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដជាក់ជាមិនខាន។ ហើយខណៈពេលដែលគ្មានការធ្វើតេស្ដផ្នែកខាងក្រៅ ដែលអាចជៀសវាងពីចំណុចវិជ្ជមានដែលមិនត្រឹមត្រូវបានមែន ក៏ការធ្វើតេស្ដដែលបង្ហាញឲ្យងាយឃើញបំផុតនៃភាពត្រឹមត្រូវនៃសេចក្តីជំនឿរបស់នរណាម្នាក់ នោះគឺទាក់ទងទៅនឹងទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេជាមួយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់។ តើពួកគេចាត់ទុកព្រះបន្ទូលជាការណែនាំដ៏មានអំណាចសម្រាប់ជីវិត ឬក៏ថាជាឧបសគ្គក្នុងជីវិតដែលពួកគេត្រូវតែគេចចេញ ក្នុងការរស់នៅរបស់ពួកគេវិញ?

បាតុភូតនៃការដោះដូរស្តង់ដាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នេះគឺកំពុងតែរីកដុះដាលនៅក្នុងក្រុមជំនុំសព្វថ្ងៃនេះ ជាពិសេសចំពោះអ្នកដែលហៅខ្លួនថាជាគ្រីស្ទបរិស័ទ និងព្រះវិហារដែលឆាប់ទទួលយកនូវអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់រាប់ថាជាអំពើបាប តែពួកគេរាប់អំពើបាបទាំងនោះថាជាល្អវិញ (ដូចជា៖ ការស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា ឬការបង្ខូចផ្លូវភេទនានា និងអំពើបាបផ្សេងៗដទៃទៀត)។ យើងបានសង្កេតឃើញការកើតឡើងបែបនេះស្ទើរតែនៅគ្រប់កន្លែង នៅពេលដែលក្រុមជំនុំទាំងនោះបានទទួលយកភ្លាមនូវទស្សនៈដំណឹងល្អបែបយុត្តិធម៌សង្គម ដែលមិនកោតខ្លាចដល់ព្រះ និងមិនស្របតាមព្រះគម្ពីរ—សូម្បីតែជាមួយព្រះវិហារដែលមើលទៅទំនងជាស្មោះត្រង់ទៅនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះក៏ដោយ ក៏ពួកគាត់បានទទួលយកទស្សនៈបែបនេះដែរ។ ដោយសារតែការភ័យខ្លាចជម្ងឺកូវីដ-១៩ (COVID-19) ព្រះវិហារមួយចំនួនទាំងនោះមិនបានជួបគ្នាថ្វាយបង្គំព្រះនៅព្រឹកថ្ងៃអាទិត្យនោះទេ ប៉ុន្តែអ្នកដឹកនាំ និងសមាជិកនៃក្រុមជំនុំទាំងនោះបែរជាទៅចូលរួមក្នុងការប្រមូលផ្តុំ ការហែក្បួន ឬសកម្មភាពផ្សេងទៀត ដោយបោះចោលស្តង់ដារសុចរិត និងរំពឹងថាបានសេចក្តីយុត្តិធម៌មកវិញ។

ក្រៅពីការស្តាឡើងវិញដ៏ពិតប្រាកដមួយដែលមានតែព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចធ្វើបាន គឺយើងក៏អាចនឹងឃើញក្រុមជំនុំនៅសព្វថ្ងៃនេះប្រព្រឹត្តបញ្ច្រាសពីសេចក្តីពិត និងភាពសុចរិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងខ្លាំងឡើងៗ។ ការប្រព្រឹត្តបញ្ច្រាសខាងឯសីលធម៌នេះនឹងកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយសារតែការដេញតាមភាពពេញនិយមក្នុងវប្បធម៌របស់យើង ដែលនឹងចាត់ទុក និងកំណត់ឡើងវិញនូវអំពើបាបថាជាគុណធម៌វិញ។ មានគ្រីស្ទបរិស័ទ និងព្រះវិហារជាច្រើនសព្វថ្ងៃនេះដែលកំពុងតែទទួលយកវប្បធម៌នោះយ៉ាងងាយ ជំនួសឲ្យការឈរយ៉ាងរឹងមាំក្នុងសេចក្តីពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៃយើងថា ទ្រង់ជានរណា? អ្វីដែលគួរឲ្យខ្លោចផ្សាកាន់តែខ្លាំងនោះគឺសព្វថ្ងៃនេះ គ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនបានបំភ្លេច ឬក៏បោះបង់ចោល គេភ្លេចថា ព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកកំណត់នូវអ្វីដែលត្រូវ និងអ្វីដែលខុស ហើយអ្វីដែលពិត និងអ្វីដែលមិនពិត—ពោលគឺ វប្បធម៌មិនមែនជាអ្នកកំណត់នោះទេ។

កាលណាមនុស្សចាត់ទុកអំពើបាបថាជាសេចក្តីសុចរិត នោះពួកគេកំពុងតែហៅព្រះជាម្ចាស់ថាជាអ្នកកុហកហើយ ពីព្រោះពួកគេបានបដិសេធនូវស្តង់ដារជាក់លាក់ ដែលមានចែងក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់និយាយថា ការបង្ខូចផ្លូវភេទគឺជាការបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏គួរឲ្យស្ញប់ស្ញែង ជាជាងថាគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមនូវចំពោះព្រះនេត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឬថាការលួចជាការមានគុណធម៌ ដរាបណាពួកគេបានលួចពីមនុស្សដែលសមនឹងឲ្យទៅលួចពី ឬថាការកុហក វាមិនជាអ្វីទេ បើយើងកុហក ដើម្បីជៀសចេញពីបញ្ហានោះ—នោះពួកគេកំពុងតែនិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកកុហកហើយ។ ហើយបើសិនពួកគេនិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាអ្នកកុហក នោះមានន័យថា សេចក្តីពិតមិនស្ថិតនៅក្នុងពួកគេទេ។

សាវ័ក យ៉ូហាន បានពណ៌នាអំពីរឿងរ៉ាវនៃជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដ និងប្រភពនៃសេចក្តីពិត និងសេចក្តីសុចរិតនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១យ៉ូហាន ១:៥ ដោយប្រកាសថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាពន្លឺ។ ព្រះជាម្ចាស់គឺជាសេចក្តីពិត ទ្រង់សុចរិត ហើយក៏គ្មានសេចក្តីងងឹតណាក្នុងទ្រង់ដែរ។ លើសពីនេះ ហើយរឹតតែសំខាន់ទៅទៀតគឺថាព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកកំណត់សេចក្តីពិត និងសេចក្តីសុចរិត។ ព្រះជាម្ចាស់កំណត់ស្តង់ដារសីលធម៌ ចំពោះអ្វីៗដែលទ្រង់បានបង្កើតមក ដោយផ្អែកលើនិស្ស័យដែលថា ព្រះអង្គជាពន្លឺ។

តើយើងអាចដឹងថាអ្វីដែលពិតបានដោយរបៀបណា? យើងអាចដឹងថាអ្វីពិតបាន ដោយសារព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ការពិតនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ បើគ្មានព្រះជាម្ចាស់ទេ នោះក៏មិនមានសេចក្ដីពិតដែរ។ គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់នឹងគ្រាន់តែជាការយល់ឃើញតាមគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនតែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះមិនមានពន្លឺនៃសិទ្ធិអំណាច ដើម្បីបើកសម្ដែងពីការពិត ដោយកាត់បន្ថយអត្ថិភាពទៅជាភាពមិនសមហេតុសមផល និងមិនអាចទៅរួចទៅជាការមិនអាចបញ្ជាក់បានទៅវិញ។

លើសពីនេះទៅទៀត តើយើងអាចដឹងថាអ្វីខុស ឬត្រូវបានដោយរបៀបណា? យើងអាចដឹងថាអ្វីខុស អ្វីត្រូវបាន ដោយសារព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់អ្វីដែលខុស និងអ្វីដែលត្រូវដោយនិស្ស័យរបស់ទ្រង់ ដែលទ្រង់បានបើកសម្ដែងក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ គំនិតដ៏ពេញនិយមនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះបានលើកឡើងថា អ្វីដែលកំណត់ឲ្យអ្វីមួយទៀតថាខុស ឬត្រូវគឺជាឥទ្ធិពលដែលអាច ឬក៏ប្រហែលជានឹងមិនអាចមានលើអ្នកដទៃវិញ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្វីដែលធ្វើឲ្យអ្វីមួយត្រូវ ឬខុសបានគឺថា តើវាស្របតាមលក្ខណសម្បត្តិដ៏បរិសុទ្ធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ។

នៅក្នុងបរិបទដែលពាក្យ «ជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទ» ត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងធូររលុងសាវ័ក យ៉ូហាន បានផ្តល់ឲ្យយើងនូវការធ្វើតេស្ដងាយៗមួយ ដើម្បីស្វែងយល់ថា តើពួកគេនៅក្នុងជំនឿរបស់ពួកគេ (រួមទាំងខ្លួនយើងផង) ពិតប្រាកដឬក៏អត់។ យើងអាចសម្គាល់គ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដបានថាជាអ្នកដែលដើរក្នុងពន្លឺ ដូចជាព្រះទ្រង់គង់នៅក្នុងពន្លឺដែរ ដោយអនុញ្ញាតឲ្យព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់កំណត់សេចក្ដីពិត និងសេចក្ដីសុចរិត។ ការធ្វើតេស្ដអំពីជំនឿគ្រីស្ទបរិស័ទពិតប្រាកដរបស់សាវ័ក យ៉ូហាន គឺជំទាស់ទៅនឹងវប្បធម៌សង្គមគ្រីស្ទបរិស័ទ ដែលយើងមើលឃើញសព្វថ្ងៃនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយក៏សាវ័ក យ៉ូហាន បានលើកឡើងជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការយល់ដឹងដ៏ត្រឹមត្រូវ និងពិតប្រាកដថា តើព្រះជាម្ចាស់ជានរណា និងថា តើយើងជាអ្នកណា? ហើយសំខាន់បំផុតថា តើយើង និងអស់អ្នកដែលនៅជុំវិញយើង មានសេចក្តីជំនឿដែលសង្គ្រោះក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដ៏ជាព្រះរាជបុត្រាទ្រង់ដែលជាព្រះអម្ចាស់នៃយើងហើយឬនៅ?

និពន្ធដោយ៖ Robb Brunansky
បកប្រែដោយ៖ លោក ថៃ វណ្ណៈ
ជំនួយការបកប្រែ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ស៊ូ ទិត្យ, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក ឡង់ គីមឡុង និងលោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី thecripplegate.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

២ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើគ្រីស្ទបរិស័ទគួរមិនឯកភាពគ្នាដោយរបៀបណា? ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៦

១១៦០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២០ សីហា ២០២៤

តើគ្រីស្ទបរិស័ទគួរមិនឯកភាពគ្នាដោយរបៀបណា? ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៦

ម្យ៉ាងទៀត យើងមិនឯកភាពគ្នាបែបជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ដូចជាអ្នកដែលទទួលស្វាគមន៍ដោយព្រះនៃសេចក្ដីល្អ និងសេចក្ដីពិត។

អានបន្ថែម

លោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវស្គាល់ព្រះយេស៊ូវ ដើម្បីយល់ព្រះគម្ពីរ៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៥

១១១០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ សីហា ២០២៤

លោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវស្គាល់ព្រះយេស៊ូវ ដើម្បីយល់ព្រះគម្ពីរ៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៥

ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនអានព្រះគម្ពីរដោយមានគោលដៅចុងក្រោយនៃការមើលឃើញសិរីល្អនៃព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទេ នោះលោកអ្នកនឹងមិនយល់ព្រះគម្ពីរបានឡើយ។

អានបន្ថែម

ព្រះគម្ពីរគឺមានភាពច្បាស់លាស់ចំពោះអ្នកដែលស្ដាប់បង្គាប់៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៤

១៥៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ សីហា ២០២៤

ព្រះគម្ពីរគឺមានភាពច្បាស់លាស់ចំពោះអ្នកដែលស្ដាប់បង្គាប់៖ ភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះបន្ទូល ផ្នែកទី៤

ប្រហែលជាលោកអ្នកស្គាល់អ្នកដែលសង្ស័យអំពីព្រះគម្ពីរ ឬក៏ប្រហែលជាលោកអ្នកជាអ្នកដែលសង្ស័យព្រះគម្ពីរ ដែលកំពុងអានមេរៀននេះផ្ទាល់តែម្ដង។ បើដូច្នេះមែន ចូរដឹងថាសារព្រះបន្ទូលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមិនមែនសម្រាប់ការជជែកវែកញែកខាងឯចំណេះដឹងបន្ថែមទៀតនោះទេ។

អានបន្ថែម