សញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូល

ដូច្នេះ យើងខ្ញុំសូមលើកទឹកចិត្តលោកអ្នកឲ្យទន្ទេញចាំមាត់នូវព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតទាំងយប់ទាំងថ្ងៃផង។ ការធ្វើបែបនេះនឹងបំផ្លាស់បំប្រែចំណុចជាច្រើននៃជីវិតរបស់លោកអ្នក។

២ កក្កដា ២០១៨អានរយៈពេល ២៩ នាទី

មើល១២០៩ដង

ទំនុកតម្កើង ១:១-៦៖

១ មានពរហើយ អ្នកណាដែលមិនដើរតាមដំបូន្មានរបស់មនុស្សអាក្រក់
ក៏មិនឈរនៅក្នុងផ្លូវរបស់មនុស្សមានបាប ឬអង្គុយនៅជាមួយពួកអ្នកមើលងាយ

២ គឺអ្នកនោះត្រេកអរតែនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ា
ហើយសញ្ជឹងគិតអំពីក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។

៣ អ្នកនោះប្រៀបដូចជាដើមឈើដែលដុះនៅក្បែរផ្លូវទឹក ដែលបង្កើតផលតាមរដូវកាល
ហើយស្លឹកមិនចេះស្រពោនឡើយ កិច្ចការអ្វីដែលអ្នកនោះធ្វើសុទ្ធតែចម្រុងចម្រើនទាំងអស់។

៤ ចំណែកមនុស្សអាក្រក់វិញ មិនដូច្នោះទេ
គឺគេប្រៀបដូចជាអង្កាម ដែលត្រូវខ្យល់បក់ផាត់ខ្ចាត់ខ្ចាយទៅ។

៥ ដូច្នេះ មនុស្សអាក្រក់មិនអាចឈរនៅក្នុងគ្រាជំនុំជម្រះបានឡើយ
ឯមនុស្សបាប ក៏មិនអាចឈរក្នុងក្រុមជំនុំនៃមនុស្សសុចរិតបានដែរ

៦ ដ្បិតព្រះយេហូវ៉ាស្គាល់ផ្លូវរបស់មនុស្សសុចរិត
តែផ្លូវរបស់មនុស្សអាក្រក់នឹងវិនាសអន្តរាយ។

នេះ

ជាថ្ងៃទី១ ខែកក្កដា ដែលយើងហៅថា «ទិវាអធិស្ឋានជាតិ» នៅប្រទេសខ្មែរ តើហេតុអ្វីបានជាយើងលើកយកកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ជំពូក១ ដែលជំពូកនេះមិនបានរៀបរាប់ពីការអធិស្ឋានសោះ តែបែរជាផ្ដោតទៅលើព្រះបន្ទូល ជាជាងការអធិស្ឋានទៅវិញ? ខ២គឺជាចំណុចស្នូលនៃកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងទាំងមូល «គឺអ្នកនោះត្រេកអរតែនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយសញ្ជឹងគិតអំពីក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ» (គកស)។ បុគ្គលដែលត្រេកអរតែនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជាបុគ្គលដែលសញ្ជឹងគិតពីក្រឹត្យវិន័យទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ បុគ្គលនោះឯងដែលនឹងទទួលបានការរំដោះខ្លួនចេញពីផ្លូវរបស់មនុស្សអាក្រក់ មនុស្សមានបាប និងពួកអ្នកមើលងាយ ហើយគាត់ក៏នឹងបង្កើតផលតាមរដូវកាល និងនៅស្ថិតស្ថេរ ក៏ដូចជាចម្រុងចម្រើនឡើងៗ។ នេះហើយជាចំណុចស្នូល នៃការត្រេកអរនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ដូច្នេះ មូលហេតុអ្វីបានជាយើងខ្ញុំលើកយកកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងនេះ ហើយផ្ដោតទៅលើការត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នាពេលទិវាអធិស្ឋានទៅវិញ?

បើសួរដោយឆោតទៅ តើកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១ស្ថិតនៅត្រង់ណាក្នុងគម្ពីរទំនុកតម្កើង? កណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១ គឺស្ថិតនៅដើមបំផុតនៃកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើង។ តើកណ្ឌគម្ពីរនេះបានរៀបរាប់ពីអ្វីខ្លះ? មានជំពូកជាច្រើននៃកណ្ឌគម្ពីរនេះ គឺជាសេចក្ដីអធិស្ឋាន។ តាមពិតទៅ កណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើង គឺជាកណ្ឌគម្ពីរនៃសេចក្ដីអធិស្ឋានក្នុងព្រះគម្ពីរ។ មានគ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនអានកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើង ដើម្បីជាជំនួយក្នុងការរកពាក្យពេចន៍ដែលទាក់ទងនឹងសម្រែកបេះដូងរបស់ខ្លួនក្នុងគ្រាលំបាក ក៏ដូចជាក្នុងពេលអរសប្បាយផងដែរ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាខ្ញុំលើកយកកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១នេះ ដែលទាក់ទងនឹងថ្ងៃទិវាអធិស្ឋានជាតិ ព្រោះព្រះគម្ពីរក៏បានលើកយកទំនុកតម្កើងជំពូក១ដែលចាប់ផ្ដើមដោយការអធិស្ឋានផងដែរ។

ប៉ុន្តែ ហេតុអ្វីបានជាកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងចាប់ផ្ដើមដោយរបៀបនេះ? ហេតុអ្វីបានជាយើងត្រូវធ្វើបែបនេះដែរ? មូលហេតុគឺ៖ ជីវិតជាគ្រីស្ទបរិស័ទដែលជារាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ត្រូវតែយកការអធិស្ឋាន និងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកច្របាច់បញ្ចូលគ្នាឲ្យស្អិតល្មួតរហូតដល់ចំណុចមួយថា បើទាំងពីរនេះដាច់ចេញពីគ្នា នោះការទាំងពីរហ្នឹងនឹងរលាយបាត់សូន្យជាមិនខាន។ សូមអនុញ្ញាតឲ្យយើងខ្ញុំបានសង្ខេបនូវរបៀបស្អិតល្មួតនៃការអធិស្ឋាន និងព្រះបន្ទូលក្នុងរបៀបបីយ៉ាង។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ញ៉ាំងឲ្យយើងកាន់តែចង់អធិស្ឋាន ឯព្រះបន្ទូលក៏ផ្ដល់ព័ត៌មានពីការអធិស្ឋាន ហើយព្រះបន្ទូលក៏បង្កើតចេញជាការអធិស្ឋានផងដែរ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាការពន្យល់ត្រួសៗលើចំណុចទាំងបីនេះ៖

ភាពស្អិតល្មួតរវាងការអធិស្ឋាន និងព្រះបន្ទូល

ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ញ៉ាំងឲ្យយើងកាន់តែចង់អធិស្ឋាន។ នេះមានន័យថា ព្រះបន្ទូលបង្គាប់យើងឲ្យអធិស្ឋាន ហើយក៏បានរៀបរាប់នូវសេចក្ដីសន្យាដល់យើងពីអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងធ្វើ បើយើងអធិស្ឋាន ហើយព្រះបន្ទូលក៏បានរៀបរាប់ពីដំណើររឿងរបស់បុរសនឹងស្ត្រីដែលអធិស្ឋានផងដែរ។ កណ្ឌគម្ពីរ យ៉ាកុប ៥:១៦-១៨ បានលើកឡើងពីចំណុចទាំងបីនេះ។ ទី១ «អធិស្ឋានឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមកផង ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានជាសះស្បើយ»។ នេះជាសេចក្តីបង្គាប់មកពីព្រះបន្ទូលព្រះ។ ទី២ «ពាក្យអធិស្ឋានរបស់មនុស្សសុចរិត នោះពូកែ ហើយមានប្រសិទ្ធភាពណាស់»។ នេះជាសេចក្ដីសន្យាដែលលើកទឹកចិត្តយើង។ ទី៣ «លោកអេលីយ៉ាជាមនុស្សដែលមានចិត្តដូចយើងដែរ តែលោកបានអធិស្ឋានយ៉ាងអស់ពីចិត្ត សុំកុំឲ្យមានភ្លៀង នោះក៏គ្មានភ្លៀងធ្លាក់មកលើផែនដី អស់រយៈពេលបីឆ្នាំប្រាំមួយខែ»។ នេះជាចំណុចអស្ចារ្យដែលញ៉ាំងឲ្យយើងចង់អធិស្ឋាន។ សរុបសេចក្ដីទៅ ព្រះបន្ទូលញ៉ាំងយើងឲ្យអធិស្ឋានដោយការស្តាប់បង្គាប់ (ដូចជាគ្រូពេទ្យដែលប្រាប់ពីអ្វីដែលល្អសម្រាប់យើង) ហើយព្រះបន្ទូលក៏សន្យាដែរថា យើងនឹងទទួលបានរបស់ល្អៗ។ បើយើងអធិស្ឋាន ហើយព្រះបន្ទូលក៏បានរៀបរាប់ពីដំណើររឿងជាច្រើន ដើម្បីទុកជាការលើកទឹកចិត្តដល់យើងនៅពេលយើងចុះខ្សោយ។

ទី២ ព្រះបន្ទូលក៏ផ្ដល់នូវព័ត៌មានស្ដីពីការអធិស្ឋានដល់យើងផងដែរ។ នេះមានន័យថា ព្រះបន្ទូលប្រាប់យើងនូវអ្វីដែលយើងត្រូវអធិស្ឋាន ហើយព្រះបន្ទូលក៏បានក្លាយជាពាក្យពេចន៍ដែលយើងគួរអធិស្ឋានតាមផងដែរ។ ពេលដែលលោកអ្នកស្គាល់ព្រះឥត្ថិលិង្គ (ខួរក្បាល ឬចិត្ត) របស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ នោះលោកអ្នកក៏នឹងអធិស្ឋាននូវអ្វីៗដែលមានក្នុងព្រះឥត្ថិលិង្គរបស់ទ្រង់ក្នុងសេចក្ដីអធិស្ឋានរបស់លោកអ្នកជាមិនខាន។ ឧទាហរណ៍៖ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កិច្ចការ ៤:២៤-២៦ យើងឃើញថា ក្រុមជំនុំដើមដំបូងបានអធិស្ឋានដូចនេះ «គេក៏បន្លឺសំឡេងឡើងព្រមគ្នា ទូលព្រះថា «ឱ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ធំបំផុតអើយ ព្រះអង្គជាព្រះដែលបង្កើតផ្ទៃមេឃ ផែនដី សមុទ្រ និងអ្វីៗទាំងអស់នៅទីទាំងនោះ [និក្ខមនំ ២០:១១] ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូល ដោយសារមាត់របស់ព្រះបាទដាវីឌ [ទំនុកតម្កើង ២] បុព្វបុរសរបស់យើង ដែលជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះអង្គថា «ហេតុអ្វីបានជាអស់ទាំងសាសន៍ជ្រួលជ្រើមឡើង ហើយជនជាតិទាំងប៉ុន្មានមានគំនិតជាអសារឥតការដូច្នេះ? ពួកស្ដេចនៅលើផែនដីបានប្រុងប្រៀបខ្លួន ឯពួកមេគ្រប់គ្រងបានប្រមូលគ្នាទាស់នឹងព្រះអម្ចាស់ ហើយទាស់នឹងព្រះគ្រីស្ទរបស់ព្រះអង្គ។»»» (គកស)។ នោះជារបៀបដែលពួកបរិសុទ្ធដ៏មានអំណាចបានអធិស្ឋានតាំងពីយូរមកម្ល៉េះ។ សូមព្រះអម្ចាស់ជួយឲ្យការអធិស្ឋានរបស់យើងបានសម្រេចតាមគោលដៅ និងក្ដីសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីឲ្យយើងបានរៀនពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះបន្ទូលដែលផ្ដល់ព័ត៌មានពីការអធិស្ឋាន។

ទី៣ ព្រះបន្ទូលក៏បានបង្កើតឲ្យមានការអធិស្ឋានផងដែរ។ នេះមានន័យថា ជារឿយៗយើងមិនអាចមើលឃើញសេចក្តីអធិស្ឋានបានទេ តែសេចក្តីអធិស្ឋានមាននៅគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងព្រលឹង ក្នុងបន្ទប់ និងក្នុងព្រះវិហាររបស់យើង។ ប៉ុន្តែ ការបើកសម្ដែងបែបនេះគួរតែមានការបើកចំហក្នុងជីវិតរបស់យើង និងក្នុងសហគមន៍របស់យើង។ តើការនេះកើតឡើងដោយរបៀបណា? ព្រះជាម្ចាស់តែងតែសម្រេចផែនការផ្សេងៗរបស់ទ្រង់ឲ្យមានដំណើរការឆ្ពោះទៅមុខដូចជា ការផ្សាយដំណឹងល្អដល់ចុងបំផុតនៃផែនដី និងការបំផ្លាស់បំប្រែជីវិតរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ ក៏ដូចជាការផ្លាស់ប្តូរនូវវប្បធម៌ណាដែលទាស់នឹងសេចក្ដីពិតនៃព្រះបន្ទូល។ ព្រះបន្ទូលក៏ជួយជំរុញឲ្យយើងមានសេចក្តីអធិស្ឋាន។ ការអធិស្ឋាននឹងកាន់តែពូកែឡើងៗ និងមានប្រសិទ្ធភាព នៅពេលដែលគេឮសេចក្ដីពិតពេញត្រចៀក ហើយទទួលយកសេចក្ដីពិតនោះដាក់ក្នុងចិត្ត និងបេះដូងរបស់គេ។

មនុស្សលោកនឹងមិនទទួលជឿលើព្រះយេស៊ូវ ដោយគ្រាន់តែយើងអធិស្ឋានឲ្យពួកគាត់នោះទេ។ ពួកគាត់ក៏ត្រូវឮដំណឹងល្អពីព្រះយេស៊ូវដែរ។ «ប៉ុន្តែ ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យគេអំពាវនាវរកព្រះអង្គបាន បើគេមិនជឿ? ធ្វើដូចម្ដេចឲ្យគេជឿដល់ព្រះអង្គបាន បើគេមិនដែលឮ? ហើយធ្វើដូចម្ដេចឲ្យគេឮបាន បើគ្មានអ្នកណាប្រកាស?» (រ៉ូម ១០:១៤ គកស)។ «សូមអធិស្ឋានឲ្យយើងផង ដើម្បីឲ្យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់បានផ្សាយចេញទៅ ហើយបានតម្កើងឡើង ដូចនៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាដែរ» (២ថេស្សាឡូនិច ៣:១)។ ការអធិស្ឋានធ្វើឲ្យព្រះបន្ទូលមានអំណាច ហើយព្រះបន្ទូលបង្កើតឲ្យមានការអធិស្ឋាន។ ហើយពួកបរិសុទ្ធនឹងមិនកាន់តែបរិសុទ្ធ ដោយសារមាននរណាម្នាក់អធិស្ឋានឲ្យពួកគាត់ថា សូមឲ្យពួកគាត់បានកាន់តែបរិសុទ្ធនោះទេ។ ពួកគាត់ក៏ត្រូវការយល់សេចក្ដីពិត៖ «សូមញែកគេចេញជាបរិសុទ្ធ ដោយសារសេចក្ដីពិត គឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ» (យ៉ូហាន ១៧:១៧ គកស)។ ទាសករនៃលោកីយ៍ដ៏អយុត្តិធម៌គឺ ការលោភលន់ ការមិនស្មោះត្រង់ និងការសហាយស្មន់ ការទាំងនេះមិនមែនសុខៗវាមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបាននោះទេ បើយើងគ្រាន់តែអធិស្ឋានសម្រាប់ការទាំងអស់នោះ។ សេចក្ដីពិត មានតួនាទីជាអ្នកបំផ្លាស់បំប្រែ៖ «អ្នករាល់គ្នានឹងស្គាល់សេចក្តីពិត ហើយសេចក្តីពិតនោះនឹងរំដោះអ្នករាល់គ្នាឲ្យបានរួច» (យ៉ូហាន ៨:៣២ គកស)។ ការអធិស្ឋានត្រូវតែកើតឡើងតាមរយៈការប្រកាស និងការបង្ហាញសេចក្ដីពិត។

នេះទំនងជាល្មមគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការផ្ដល់មូលហេតុដែលយើងលើកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកនិយាយទាក់ទងនឹងថ្ងៃទិវាអធិស្ឋានជាតិ។ ព្រះបន្ទូលញ៉ាំងយើងឲ្យអធិស្ឋាន ផ្ដល់ព័ត៌មានពីការអធិស្ឋាន ហើយព្រះបន្ទូលក៏បង្កើតឲ្យមានការអធិស្ឋានកើតឡើងផងដែរ។ ទាំងអស់នេះត្រូវទៅជាមួយគ្នា ព្រោះព្រះបន្ទូល និងព្រះវិញ្ញាណនៅជាមួយគ្នា។ បើមានតែព្រះបន្ទូល តែគ្មានព្រះវិញ្ញាណ ការនេះគឺគ្រាន់តែជាបញ្ញវន្តប៉ុណ្ណោះ។ បើមានតែព្រះវិញ្ញាណ តែគ្មានព្រះបន្ទូល ការនេះគឺទំនងគ្រាន់តែជាការស៊ីអារម្មណ៍ និងការលាយឡំសាសនាប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែ ពេលយើងផ្សារភ្ជាប់ព្រះបន្ទូល និងព្រះវិញ្ញាណជាមួយគ្នា ខណៈពេលដែលយើងពឹងលើព្រះវិញ្ញាណឲ្យជួយយើងឲ្យយល់ដឹងពីព្រះបន្ទូល នោះហើយបង្ហាញពីសេចក្ដីពឹងផ្អែកតាមរយៈការអធិស្ឋាន។

ព្រះពរនៃការត្រេកអរលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់

ឥឡូវនេះ សូមពិចារណាលើកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១ ហើយផ្ដោតលើការត្រេកអរ និងការសញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ជាដំបូង ចូរគិតពីព្រះពរដែលកើតចេញពីការត្រេកអរ និងការសញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។ កណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ១:១ បានចាប់ផ្ដើមដោយលើកឡើងថា «មានពរហើយ អ្នកណាដែល...»។ ការចាប់ផ្ដើមជាមួយអត្ថបទបែបនេះនឹងធ្វើឲ្យយើងមានការទាក់ទាញភ្លាមៗ៖ តើលោកអ្នកចង់ទទួលបានព្រះពរក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នកដែរឬទេ? ពាក្យថា «ពរ» ត្រង់នេះ គឺផ្ដោតទៅលើអត្ថន័យនៃ «ការអរសប្បាយ» ដែលមានភាពពេញលេញ ឈរលើមូលដ្ឋាននៃសុខភាពដ៏ល្អដែលទាក់ទងទៅនឹង គំនិតប្រាជ្ញា និងរូបរាងកាយ។

ប៉ុន្តែ តើបុគ្គលដែលអាចអរសប្បាយបានជាបុគ្គលប្រភេទណាទៅ? គឺបុគ្គលដែលមិនធ្វើអ្វីម្យ៉ាង ឬក៏បុគ្គលដែលធ្វើអ្វីម្យ៉ាង។ បុគ្គលដែលអរសប្បាយ គឺជាបុគ្គលដែលមិន «ដើរតាមដំបូន្មានរបស់មនុស្សអាក្រក់ ក៏មិនឈរនៅក្នុងផ្លូវរបស់មនុស្សបាប ឬអង្គុយជាមួយពួកអ្នកមើលងាយ!» (ខ១ គកស)។ ហើយតើបុគ្គលដែលអរសប្បាយ គាត់ត្រូវធ្វើអ្វីទៅ? ខ២លើកឡើងថា «គឺអ្នកនោះត្រេកអរតែនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយសញ្ជឹងគិតអំពីក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះអង្គទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។»។ ជាជាងមានការអរសប្បាយចេញពីពាក្យពេចន៍ផ្អែមល្ហែម ឬក៏ការប្រកបគ្នាជាមួយនឹងមនុស្សអាក្រក់ បុគ្គលដែលអរសប្បាយពិតនឹងស្វែងរកភាពអរសប្បាយរបស់គាត់ដោយចេញពីការសញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូល និងរបៀបរបបរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ក្រឹត្យវិន័យ [ធម៌រ៉ា (torah)] គឺស្មើនឹងការណែនាំ ដែលនោះគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់អំពីរបៀបរបបរបស់ទ្រង់។

ចំណុចស្នូលនៃកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១ត្រង់នេះគឺថា ពេលដែលលោកអ្នកដកពិសោធន៍លើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បែបនោះ (ឧ. ការត្រេកអរ និងការស្កប់ស្កល់) នោះរាល់គំនិត និងគ្រប់ទាំងបេះដូងរបស់លោកអ្នកនឹងចុះចូល ហើយស្ដាប់បង្គាប់តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ហើយព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ក៏នឹងដកយកលោកអ្នកចេញពីដំបូន្មានអាក្រក់ និងផ្លូវខុសដែលជាការនៅជាមួយខាងលោកីយ៍ជាមិនខាន។ នៅពេលដែលលោកអ្នកមានបទពិសោធន៍បែបនេះ នោះមានន័យថា លោកអ្នកទទួលបានព្រះពរហើយ។ លោកអ្នកមានការអរសប្បាយ។

បុគ្គលដែលត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់

បន្ទាប់មក ខ៣បានលើកយកនូវបទបង្ហាញបីយ៉ាងស្ដីពីការអរសប្បាយ។ ទី១ បុគ្គលដែលត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូលនោះទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ បុគ្គលនោះនឹងបាន «ដូចជាដើមឈើដែលដុះនៅក្បែរផ្លូវទឹក ដែលបង្កើតផលតាមរដូវកាល»។ ទី២ បុគ្គលដែលត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតព្រះបន្ទូលនោះទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ បុគ្គលនោះនឹងបានដូចជា «ស្លឹកមិនចេះស្រពោន»។ ទី៣ គ្រប់កិច្ចការអ្វីដែលបុគ្គលនោះធ្វើ «សុទ្ធតែចម្រុងចម្រើនទាំងអស់»។

ចូរពិចារណាលើចំណុចទាំងនេះដោយត្រួសៗជាមួយគ្នា៖

១.

បង្កើតផលតាមរដូវកាល

ប្រសិនបើលោកអ្នកត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតព្រះបន្ទូលនោះទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ នោះលោកអ្នកនឹងបង្កើតផលផ្លែតាមរដូវកាល។ លោកអ្នកនឹងក្លាយជាបុគ្គលដែលបង្កើតផលផ្លែ។ សូមឲ្យមានមនុស្សកាន់តែច្រើនបង្កើតផលផ្លែ។ លោកអ្នកទំនងជាស្គាល់ពួកគាត់ ព្រោះពួកគាត់ជួយសម្រាលទុក្ខ ហើយជួយថែទាំ គ្រប់ពេលដែលយើងនៅក្បែរពួកគាត់។ បន្ទាប់ពីបានចំណាយពេលជាមួយពួកគាត់ លោកអ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ថា បានទទួលទានចំណីអាហារយ៉ាងឆ្អែត ហើយមានកម្លាំង ព្រមទាំងមានអារម្មណ៍ថា ពួកគាត់បានដាស់តឿនលោកអ្នកឲ្យកាន់តែចង់លូតលាស់ខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណទៀតផង។ បបូរមាត់របស់ពួកគាត់គឺប្រៀបដូចជារន្ធទឹកនៃជីវិត។ ពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគាត់ពាំនាំនូវការព្យាបាល ដែលមានការចាក់ដោតក្នុងចិត្ត លើកទឹកចិត្ត ដោយមានភាពស៊ីជម្រៅ និងការបើកសម្ដែងឲ្យយល់។ ការនៅក្បែរពួកគាត់ គឺប្រៀបដូចជាការបរិភោគម្ហូបអញ្ចឹង។ នេះហើយជាឥទ្ធិពលនៃការត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងការសញ្ជឹងគិតទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ។ នោះលោកអ្នកនឹងបង្កើតផលផ្លែតាមរដូវកាលជាមិនខាន។

២.

ស្ថិតស្ថេរចីរកាល

បទបង្ហាញទី២ស្ដីពីព្រះពរដែលមានដល់លោកអ្នក ប្រសិនបើលោកអ្នកត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ នោះស្លឹករបស់លោកអ្នកនឹងមិនចេះស្រពោនឡើយ។ ចំណុចស្នូលនៅត្រង់នេះគឺ ទោះបើត្រូវក្តៅនិងខ្យល់បក់ផាត់ខ្ចាត់ខ្ចាយយ៉ាងណា ឬក៏គ្មានភ្លៀងធ្លាក់ក៏ដោយ ឬបើទោះមានដើមឈើផ្សេងៗដែលមិនដុះនៅក្បែរផ្លូវទឹកកំពុងតែស្រពោន ហើយនិងត្រូវងាប់ក៏ដោយ តែចំពោះលោកអ្នកវិញ មិនថានៅចំកណ្ដាលថ្ងៃ ឬក៏ខែប្រាំងបែកក្រហែងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏ស្លឹករបស់លោកអ្នកនឹងនៅតែមានពណ៌បៃតងដដែល ព្រោះការត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ និងការសញ្ជឹងគិតទាំងថ្ងៃទាំង យប់ គឺប្រៀបដូចជាដើមឈើមួយដែលបានដុះនៅក្បែរផ្លូវទឹកអញ្ចឹង។ ដោយសារភាពអរសប្បាយរបស់លោកអ្នក គឺជាភាពអរសប្បាយដែលនៅស្ថិតស្ថេរ ហើយភាពអរសប្បាយបែបនេះក៏មានការស៊ីជម្រៅដែរ។ ភាពអរសប្បាយបែបនេះមិនខ្វល់ថា តើខ្យល់បក់ទៅទិសណា ហើយក៏មិនខ្វល់ថា តើមានភ្លៀង ឬក៏មិនមានភ្លៀងដែរ។ បុគ្គលនោះទទួលមានជីវិតដែលមានតែភាពអរសប្បាយមកពីប្រភពដែលមិនចេះប្រែប្រួលគឺ៖ ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។

បុគ្គលដែលត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតព្រះបន្ទូលនោះទាំងយប់ទាំងថ្ងៃនឹងនិយាយដូចជាហោរា ហាបាគុកថា «ទោះបើដើមល្វាមិនមានផ្កា ទំពាំងបាយជូរឥតមានផ្លែ ដើមអូលីវមិនបញ្ចេញប្រេង ស្រែចម្ការឥតបង្កើតផល ហ្វូងចៀមត្រូវបាត់ចេញពីក្រោល និងគ្មានគោនៅក្នុងឃ្នងក៏ដោយ គង់តែខ្ញុំនឹងរីករាយដោយសារព្រះយេហូវ៉ាខ្ញុំនឹងអរសប្បាយក្នុងព្រះដ៏ជួយសង្គ្រោះខ្ញុំដែរ» (ហាបាគុក ៣:១៧-១៨ គកស)។

៣.

ចម្រុងចម្រើនឡើង (ពិតមែនឬ?)

ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ យើងប្រឈមមុខនឹងសំណួរដែលបទបង្ហាញទី៣បានលើកឡើងស្ដីពីព្រះពរ និងភាពអរសប្បាយក្នុងខ៣ «កិច្ចការអ្វីដែលអ្នកនោះធ្វើសុទ្ធតែចម្រុងចម្រើនទាំងអស់»។ តើនេះជាការពិតមែនឬ? តើខគម្ពីរនេះមានន័យដូចម្ដេច? តើខគម្ពីរនេះមានន័យបែបនេះឬ៖ បើលោកអ្នកត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ហើយសញ្ជឹងគិតយ៉ាងម៉ត់ចត់ នោះវានឹងធ្វើឲ្យការរកស៊ីរបស់លោកអ្នកចម្រុងចម្រើន ជួយឲ្យអ្នកមានសុខភាពល្អ មិនដែលខ្វះស្បៀងអាហារ ឬជួបគ្រោះថ្នាក់ ក៏ដូចជាអន្តរាយនៅក្នុងផ្ទះរបស់លោកអ្នកមែនទេ?

តាមពិត មានមូលហេតុខ្លះៗដែលយើងគួរលើកឡើងនោះគឺ បុគ្គលដូចនេះនឹងទទួលបានពរបែបដូច្នោះមួយចំនួនដែរ។ ឧទាហរណ៍ថា៖ ពេលដែលលោកអ្នកត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ជាជាងការដើរតាមដំបូន្មានរបស់មនុស្សអាក្រក់ ឈរនៅក្នុងផ្លូវរបស់មនុស្សបាប ឬក៏អង្គុយជាមួយពួកអ្នកមើលងាយអ្នកដ៏ទៃ នោះមានន័យថា លោកអ្នកកំពុងធ្វើនូវអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ ហើយព្រះអង្គនឹងប្រទានពរលើអ្វីដែលលោកអ្នកបានធ្វើ។ ពេលដែលលោកអ្នកត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះមានន័យថា លោកអ្នកក៏ទុកចិត្តលើព្រះបន្ទូលទ្រង់ដែរ ហើយយើងដឹងហើយថា ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើការសម្រាប់អស់អ្នកណាដែលទុកចិត្តលើទ្រង់ ក៏ដូចជារង់ចាំទ្រង់ (អេសាយ ៦៤:៤; ២របាក្សត្រ ១៦:៩)។

ប៉ុន្តែ ក៏មានមូលហេតុខ្លះៗដែលយើងគួរជឿថា ពេលខ្លះព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនប្រណីរាស្ត្រដ៏ស្មោះត្រង់របស់ទ្រង់ដែរ។ មានខគម្ពីរជាច្រើនបានប្រាប់យើងថា «មនុស្សសុចរិតរងទុក្ខលំបាកជាច្រើន» (ទំនុកតម្កើង ៣៤:១៩ អានថែមនៅក្នុងកិច្ចការ ១៤:២២ គកស)។ កណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ជំពូក៧៣ បានលើកឡើងពីចំណុចដ៏ពិតដែលថា មនុស្សសុចរិតតែងតែរងទុក្ខលំបាកជារឿយៗ ហើយមនុស្សអាក្រក់តែងតែចម្រុងចម្រើនឡើង។ ចម្លើយត្រង់សំណួរនៅកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ជំពូក៣៤ និង៧៣គឺ៖ មើល៍ មានអ្វីកើតឡើងចំពោះពួកគេនៅចុងបញ្ចប់ (ទំនុកតម្កើង ៧៣:១៧)។

កណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១បានលើកឡើងថា «ចំណែកមនុស្សអាក្រក់វិញ មិនដូច្នោះទេ គឺគេប្រៀបដូចជាអង្កាមដែលត្រូវខ្យល់បក់ផាត់ខ្ចាត់ខ្ចាយទៅ។ ដូច្នេះ មនុស្សអាក្រក់មិនអាចឈរនៅក្នុងគ្រាជំនុំជម្រះបានឡើយ ឯមនុស្សបាប ក៏មិនអាចឈរក្នុងក្រុមជំនុំនៃមនុស្សសុចរិតបានដែរ» (ខ៤-៥ គកស)។ ពេលអ្នកនិពន្ធបាននិពន្ធបទគម្ពីរទំនុកតម្កើងត្រង់ចំណុចនេះគាត់សញ្ជឹងគិតពីតម្លៃនៃការធ្វើជាមនុស្សអាក្រក់ ឬពីតម្លៃនៃការត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ គឺគាត់បានថ្លឹងថ្លែងពីតម្លៃចុងបញ្ចប់ទាក់ទងនឹងការថ្កោលទោស។ មនុស្សអាក្រក់ទំនងជានឹងចម្រុងចម្រើនក្នុងជីវិតនេះ ប៉ុន្តែនៅចុងបញ្ចប់ខ្យល់នឹងបក់ផាត់ពួកគេឲ្យខ្ចាត់ខ្ចាយបាត់ទៅ ប៉ុន្តែអស់អ្នកណាដែលត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះនឹងចម្រុងចម្រើនឡើងនៅចុងបញ្ចប់ ព្រោះព្រះជាម្ចាស់បានងើបព្រះនេត្រទតមើលពួកគេ ហើយក៏សព្វព្រះហឫទ័យនឹងពួកគេផងដែរ។ ព្រះអង្គស្គាល់ផ្លូវរបស់ពួកគេ។

សរុបសេចក្ដីទៅ ព្រះពរ និងភាពអរសប្បាយ ដែលខ១លើកឡើងគឺផ្ដោតលើជីវិតដែលមានការបំប៉ន ហើយបង្កើតផលផ្លែសម្រាប់អ្នកដទៃ ជីវិតដែលនៅស្ថិតស្ថេរ ទោះបើប្រឈមមុខនឹងរដូវប្រាំង និងជាជីវិតដែលមានការខំប្រឹងប្រែងធ្វើនោះ គឺមិនមែនឥតប្រយោជន៍ទេ (១របាក្សត្រ ១៥:៥៨) ប៉ុន្តែ ជាជីវិតដែលមានជោគជ័យក្នុងផែនការដ៏ល្អ និងនៅរស់អស់កល្បជានិច្ចនៅជាមួយព្រះជាម្ចាស់។ នោះឯងជាព្រះពរនៃការត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងការសញ្ជឹងគិតទាំងយប់ទាំងថ្ងៃអំពីព្រះបន្ទូល។

តើការសញ្ជឹងគិតមានន័យដូចម្ដេច?

តើការសញ្ជឹងគិតត្រូវធ្វើរបៀបណាទៅ? មូលដ្ឋានឫសនៃពាក្យ «សញ្ជឹងគិត» ក្នុងភាសាហេប្រឺ គឺជាទាក់ទងនឹងការនិយាយ ឬក៏ការរអ៊ូរទាំ។ ពេលដែលយើងធ្វើបែបនេះក្នុងចិត្ត នោះឯងគឺជាការគិតដក់ក្នុងចិត្ត ឬក៏ការសញ្ជឹងគិត។ ដូច្នេះ ការសញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ គឺជាការនិយាយពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ក៏ដូចជាការនិយាយអំពីព្រះបន្ទូលមកកាន់ខ្លួនឯងផងដែរ។

ត្រង់ចំណុចនេះ យើងខ្ញុំចង់សំណូមពរលោកអ្នកឲ្យចេះមានទម្លាប់ក្នុងការទន្ទេញព្រះបន្ទូលឲ្យចាំមាត់។ បើលោកអ្នកមិនទន្ទេញព្រះបន្ទូលឲ្យចាំមាត់ទេ នោះលោកអ្នកក៏នឹងមិនសញ្ជឹងគិតបន្ទូលពីព្រះទាំងយប់ទាំងថ្ងៃនោះដែរ។ តាមរយៈការសញ្ជឹងគិតពីព្រះបន្ទូល នោះយើងនឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ និងភាពត្រេកអរយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលយើងបានដកពិសោធន៍ធ្វើវា ហើយនិងការប្រកបគ្នាជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ពីមួយម៉ោងទៅមួយម៉ោង។ ប្រសិនបើលោកអ្នកធ្លាប់មានចម្ងល់ថា ដូចម្ដេចទៅដែលហៅថាការប្រកបគ្នាជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះជន្មរស់អស់ពីមួយម៉ោងទៅមួយម៉ោង។ ចម្លើយគឺ៖ ការប្រកបគ្នាជាមួយព្រះជាម្ចាស់ពីមួយម៉ោងទៅមួយម៉ោង គឺការដែលព្រះអង្គមានបន្ទូលមកកាន់លោកអ្នកតាមរយៈព្រះគម្ពីរពេលដែលលោកអ្នកទន្ទេញ និងសញ្ជឹងគិត ការបំភ្លឺ ការអនុវត្ត ការអរព្រះគុណ ការសរសើរតម្កើង ការកោតខ្លាច ការប្រាថ្នា ការស្វែងរកជំនួយ ការដឹកនាំ និងការស្វែងយល់ពីទ្រង់។ ព្រះបន្ទូល គឺជាមូលដ្ឋានសម្រាប់លោកអ្នកក្នុងការឮពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ ក៏ដូចជាការដែលព្រះអង្គឮពីលោកអ្នកផងដែរ។ ភាពស្និទ្ធស្នាល និងភាពរឹងមាំ ហើយនិងភាពស្ថិតស្ថេរនៃដំណើររបស់លោកអ្នកជាមួយព្រះជាម្ចាស់ និងការប្រកបគ្នារបស់លោកអ្នកជាមួយព្រះជាម្ចាស់នឹងមានការរីកចម្រើន ឬក៏ថយចុះត្រង់ចំណុចថា តើការប្រកបរបស់លោកអ្នកមានការតភ្ជាប់ទៅនឹងព្រះគម្ពីរ ដែរឬទេ។

សូមអនុញ្ញាតឲ្យយើងខ្ញុំលើកយកឧទាហរណ៍មួយដែលស្ដីពីរបៀបនៃការដែលបានកើតឡើងក្នុងជីវិតរស់នៅរបស់យើងខ្ញុំ។ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំកំពុងឈានមកដល់ចុងបញ្ចប់នៃឆ្នាំចាស់ ហើយក៏កំពុងតែបញ្ចប់ក្នុងការអានព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរពួកហោរាតូចៗ ហើយកណ្ឌគម្ពីរ មីកា ៧:១៨ នេះឯងបានប៉ះពាល់ចិត្តខ្ញុំជាខ្លាំង។ ដូច្នេះ យើងខ្ញុំក៏បានទន្ទេញខគម្ពីរនោះឲ្យចាំមាត់ ហើយបានសូត្រវាអស់ពីរបីថ្ងៃ។ «តើមានអ្នកណាជាព្រះឲ្យដូចព្រះអង្គដែលព្រះអង្គអត់ទោសចំពោះអំពើទុច្ចរិត ហើយក៏បំភ្លេចអំពើរំលងរបស់សំណល់នៃមរតកព្រះអង្គ ព្រះអង្គមិនផ្ងំសេចក្ដីខ្ញាល់ទុកជានិច្ចទេ ពីព្រោះព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យនឹងសេចក្ដីសប្បុរសវិញ» (មីកា ៧:១៨ គកស)។

ចំណុចមួយដែលយើងខ្ញុំបានយល់ឃើញ ហើយបានភ្លក់រសជាតិដ៏ឆ្ងាញ់នោះ គឺព្រះអង្គមានជម្រើសក្នុងការខ្ញាល់ ឬក៏មិនខ្ញាល់ ប៉ុន្តែសេចក្ដីខ្ញាល់របស់ទ្រង់ក៏មានដែនកំណត់ដែរ។ ហេតុអ្វី? «ពីព្រោះព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យនឹងសេចក្ដីសប្បុរស។» នេះមានន័យថា សេចក្ដីខ្ញាល់ គឺមិនមែនជាចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ព្រះអង្គទេ។ ព្រះអង្គ «សព្វព្រះហឫទ័យ» តែនឹងសេចក្ដីសប្បុរស។ ការនេះបានប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងក្នុងជីវិតរស់នៅរបស់យើងខ្ញុំទាក់ទងទៅនឹងការអនុវត្ត ការខឹង និងក្ដីសប្បុរសរបស់យើងខ្ញុំ ខណៈពេលដែលយើងខ្ញុំនៅជាមួយព្រះអង្គ។ ហើយពេលដែលខ្ញុំសញ្ជឹងគិតអំពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គដែលទាក់ទងនឹងទេវវិទ្យា៖ ឲ្យខ្ញុំដឹងច្បាស់ថាក្នុងភាពបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ គឺទ្រង់មានព្រះហឫទ័យខ្ញាល់នឹងអំពើបាប ប៉ុន្តែការសព្វព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ ហើយនិងសេចក្ដីខ្ញាល់គឺមិនដូចគ្នាទេ ដូចនេះការសព្វព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់មានតែសេចក្ដីសប្បុរសដ៏ស្ថិតស្ថេរនៅជាដរាបទេ។ ខគម្ពីរនេះបានផ្ដល់ជាចំណីអាហារខាងឯវិញ្ញាណដល់យើងខ្ញុំអស់រយៈពេលពីរបីថ្ងៃមុន ហើយបន្ទាប់មកយើងខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមទន្ទេញខគម្ពីរមួយផ្សេងទៀត។

ចុះបើយើងមានការធុញនឹងការសញ្ជឹងគិត ហើយនិងការអធិស្ឋាននោះវិញ?

ជាចុងក្រោយ ត្រង់ចំណុចនេះ ដាច់ខាតយើងត្រូវតែសួរខ្លួនឯងទាក់ទងទៅនឹងការត្រេកអរមួយនេះ។ ចំណុចសម្គាល់ដ៏ធំបំផុតរបស់បុគ្គលដែលគាត់អរសប្បាយនោះ គឺក្នុងកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១ ត្រង់ថា គាត់មានការត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ខ២)។ ហើយការអានព្រះគម្ពីរ ការទន្ទេញព្រះគម្ពីរ និងការសញ្ជឹងគិតព្រះគម្ពីរមិនមែនជាការធុញទ្រាន់ចំពោះគាត់នោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ពេញចិត្តនឹងធ្វើវាទៅវិញទេ។ នេះឯងគឺជាអ្វីដែលយើងទាំងអស់គ្នាត្រូវការ និងចង់បាន។ វាពិតជារឿងដែលគួរឲ្យសោកស្ដាយណាស់ នៅពេលយើងមានភាពធុញទ្រាន់ក្នុងការអានព្រះគម្ពីរ ដែលនោះបង្ហាញថា មានអ្វីមួយមិនត្រឹមត្រូវហើយ។

តើយើងគួរធ្វើដូចម្ដេចទៅ? ភាគច្រើន មូលហេតុដែលនាំឲ្យយើងធុញទ្រាន់ក្នុងការអានព្រះគម្ពីរ ទន្ទេញព្រះគម្ពីរឲ្យចាំមាត់ និងការសញ្ជឹងគិតព្រះគម្ពីរ គឺព្រោះយើងគ្មានភាពត្រេកអរ និងអំណរក្នុងការទាំងនោះ។ ដោយសារយើងមានអ្វីផ្សេងៗទៀតដែលយើងចង់ធ្វើ ឧ. ការមើលទូរទស្សន៍ ការហូបចុក ការងារ ការអានកាសែត ឬក៏ការលេងគ្រឿងអេឡិចត្រូនិក។ល។ នេះព្រោះចិត្តយើងមានការជ្រួលជ្រើមនឹងរឿងផ្សេងៗជាជាងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាយើងគ្មានភាពត្រេកអរនឹងការទាំងនោះ។

តើអ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងធ្លាប់ធុញទ្រាន់នឹងការនេះដែរឬទេ? ប្រាកដណាស់ ពួកគាត់ក៏ធ្លាប់ដែរ។ ចូរមានទឹកចិត្តឡើង។ យើងទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែធ្លាប់មានការធុញទ្រាន់។ តើយើងអាចប្ដូរការធុញទ្រាន់ទាំងនេះបានដោយរបៀបណា? ចម្លើយគឺ៖ យើងអាចប្ដូរការធុញទ្រាន់ទាំងនេះបានតាមរយៈការអធិស្ឋាន។ ដាច់ខាត យើងត្រូវតែទូលសូមព្រះជាម្ចាស់ឲ្យជួយយើងឲ្យចេះមានភាពត្រេកអរនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ។ យើងអាចឃើញការនេះបានតាមរយះអ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងដែលទាក់ទងនឹងការអធិស្ឋាន។ អ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងមិនមែនគ្រាន់តែបង្រៀនយើងឲ្យចេះអធិស្ឋានឥតឈប់ឈរប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពួកគាត់ក៏បានបង្រៀនយើងឲ្យចេះមានភាពត្រេកអរក្នុងការអធិស្ឋានផងដែរ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ John Piper
បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងកញ្ញា ខឹម ផល្លី
ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៣៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

១៤០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ សីហា ២០២៥

ប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូវនៅលើកាប៉ាល់ទីតានិច

បើសិនជាអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ តើអ្នកមានចិត្តចង់ផ្សាយដំណឹងល្អ ដល់មនុស្សនៅជុំវិញអ្នកទេ?

អានបន្ថែម

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១២ ឧសភា ២០២៥

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញអំពីសិរីល្អនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មរស់ ដែលមានការឆ្លុះបញ្ចាំងលើព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៥៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ សីហា ២០២៦

រូបភាពអាសអាភាស និងការទប់ទល់នឹងអំណាចនៃសេចក្ដីល្បួង

នៅថ្ងៃទី០១ ខែមេសា ឆ្នាំ២០០១ លោកគ្រូបានអធិប្បាយនៅព្រះវិហារមួយនៅកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម:៧។ អត្ថបទនោះមានចំណងជើងថា «សារៈសំខាន់នៃការស្គាល់អំពើបាប…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៩៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៦៣៤៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៧៥

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

សញ្ជឹងគិតលើព្រះបន្ទូល

២ កក្កដា ២០១៨អានរយៈពេល ២៩ នាទី

មើល១២០៩ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូវនៅលើកាប៉ាល់ទីតានិច

ហេតុ​ផល​៤​យ៉ាង ​ដែល​លោក​អ្នក​គួរ​អធិប្បាយ​តាម​រយៈ​កណ្ឌ​គម្ពីរ ​អេសាយ

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

រូប​ភាព​អាសអាភាស និង​ការ​ទប់ទល់​នឹង​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ល្បួង

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូវនៅលើកាប៉ាល់ទីតានិច

ហេតុ​ផល​៤​យ៉ាង ​ដែល​លោក​អ្នក​គួរ​អធិប្បាយ​តាម​រយៈ​កណ្ឌ​គម្ពីរ ​អេសាយ

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

រូប​ភាព​អាសអាភាស និង​ការ​ទប់ទល់​នឹង​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ល្បួង

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

រូបភាពអាសអាភាស និងការទប់ទល់នឹងអំណាចនៃសេចក្ដីល្បួង

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

រូបភាពអាសអាភាស និងការទប់ទល់នឹងអំណាចនៃសេចក្ដីល្បួង

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)