តើគ្រីស្ទបរិស័ទគួរស្បថនឹងព្រះគម្ពីរដែរឬទេ?

ជាការចាប់ផ្ដើម បើនិយាយឲ្យចំៗ និងស្មោះត្រង់ទៅ ខ្ញុំគិតថាគ្រីស្ទបរិស័ទគួរប្រឆាំងនឹងការស្បថស្បែបែបទម្លាប់បុរាណដូចនេះ។ ហើយទាក់ទងទៅនឹង «ទម្លាប់បុរាណដូចនេះ...

១៣ តុលា ២០២៤អានរយៈពេល ៩ នាទី

មើល១២៤ដង

តើគ្រីស្ទបរិស័ទគួរស្បថនឹងព្រះគម្ពីរដែរឬទេ?

លោកគ្រូ តើព្រះគម្ពីរបានលើកឡើងយ៉ាងដូចម្ដេច ឬក៏ថាលោកគ្រូមានយោបល់យ៉ាងដូចម្ដេច ទាក់ទងនឹងការប្រើប្រាស់ព្រះគម្ពីរ ដើម្បីស្បថថានឹងនិយាយតែការពិតនៅទីកន្លែងកាត់ក្តី? ហេតុអ្វីបានត្រូវធ្វើបែបនេះ? តើយើងគួរបន្តធ្វើដែរឬទេ? ហើយចុះអ្នកនិយាយកុហកវិញ? តើព្រឹត្តិការណ៍នេះ ការប្រើប្រាស់ព្រះគម្ពីរនឹងធ្វើឲ្យព្រះជាម្ចាស់កាន់តែដាក់ទោសអ្នកដែលនិយាយកុហកដែរឬទេ?

ជាការចាប់ផ្ដើម បើនិយាយឲ្យចំៗនិងស្មោះត្រង់ទៅ ខ្ញុំគិតថាគ្រីស្ទបរិស័ទគួរតែប្រឆាំងនឹងការស្បថស្បែបែបទម្លាប់បុរាណដូចនេះ។ ហើយទាក់ទងទៅនឹង «ទម្លាប់បុរាណដូចនេះ» ខ្ញុំមានន័យថា—នេះក៏ជាផ្នែកមួយនៃចម្លើយរបស់ខ្ញុំលើសំណួរមួយនេះអំពីអត្ថន័យរបស់វា—ដែលយកវត្ថុឱទ្បារិកណាមួយ ហើយស្បថថានឹងនិយាយតែការពិតដោយផ្អែកលើវត្ថុឱទ្បារិកនោះ ដូចជាព្រះគម្ពីរ ឈ្មោះរបស់ម្ដាយ ផ្នូររបស់ឪពុកខ្លួន ព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ព្រះគ្រីស្ទ។ ដូចជាលើកឡើងថា៖ «ខ្ញុំស្បថដោយផ្នូររបស់ឪពុកខ្ញុំថា ខ្ញុំនឹងមិនកុហកទេ»។ ឬក៏អ្វីដែលស្រដៀងនោះ។

ក្នុងទម្លាប់បុរាណដូចនេះ ការស្បថដោយយកវត្ថុឱទ្បារិកណាមួយលើកមកនិយាយ គំនិតគឺថា ការប្ដេជ្ញារបស់លោកអ្នកទៅលើសេចក្ដីពិត ទំនងជាខ្សោយ ហើយលោកអ្នកនឹងហ៊ាននិយាយសេចក្ដីពិត ដោយមានសេចក្ដីប្រាថ្នាមិនចង់ប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងវត្ថុឱទ្បារិកនោះ ដែលលោកអ្នកបានស្បថស្បែទៅលើ។ តើលោកអ្នកយល់ទេ? បើនិយាយម្យ៉ាងវិញទៀត សេចក្ដីសន្មត់គឺថា លោកអ្នកបានចូលទីកន្លែងកាត់ក្ដី ឬក៏ស្ថានភាពណាមួយ ដោយមិនពិតជាបានប្ដេជ្ញាថានឹងនិយាយការពិតទេ ដូច្នេះទំនងជាយើងអាចពង្រឹងការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់យើងក្នុងការនិយាយសេចក្ដីពិតបាន ប្រសិនបើយើងនឹកគិតទៅដល់ការនិយាយសេចក្ដីពិត ឬក៏ការកុហករបស់ខ្លួនដែលទាក់ទងទៅនឹងការប្រព្រឹត្តល្មើសលើវត្ថុឱទ្បារិកណាមួយ ដូចជាឈ្មោះរបស់ម្ដាយ ផ្នូររបស់ឪពុកខ្លួន ព្រះនាមព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ព្រះគម្ពីរ។

នេះគឺជាមូលហេតុដែលខ្ញុំគិតថា គេបានប្រើប្រាស់ព្រះគម្ពីរក្នុងទម្លាប់បុរាណដូចនេះនៅទីកន្លែងកាត់ក្តី ដោយសារធ្លាប់មានពេលមួយ ដែលមនុស្សទូទៅបានឲ្យតម្លៃលើភាពបរិសុទ្ធនៃព្រះគម្ពីរក្នុងវប្បធម៌ ត្រង់ថា គ្មានអ្នកណា លើកលែងតែបុគ្គលដែលមានចិត្តរឹងខ្លាំងជាងគេ ទើបនឹងចង់ប្រព្រឹត្តល្មើសដោយស្បថលើព្រះគម្ពីរ ហើយបែរជានិយាយកុហកបន្ទាប់ពីគាត់ទើបតែបានដាក់ដៃនៅលើព្រះគម្ពីរ ដែលឥឡូវនេះគាត់កំពុងតែប្រព្រឹត្តល្មើសលើ។

ហើយមូលហេតុដែលខ្ញុំចង់លើកទឹកចិត្ត កុំឲ្យគ្រីស្ទបរិស័ទមានចំណែកក្នុងការស្បថស្បែដូចនេះ គឺដោយសារអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ (ម៉ាថាយ ៥:៣៣-៣៧)៖

មួយទៀត អ្នករាល់គ្នាបានឮសេចក្ដី ដែលសម្ដែងមកដល់មនុស្សពីដើមថា «កុំឲ្យស្បថកុហកឡើយ គឺត្រូវឲ្យធ្វើសម្រេចតាមគ្រប់ទាំងសេចក្ដី ដែលស្បថនឹងព្រះអម្ចាស់» ប៉ុន្តែខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាថា កុំឲ្យស្បថឲ្យសោះ ទោះនឹងស្ថានសួគ៌ក្តី ព្រោះជាបល្ល័ង្កនៃព្រះ ទោះនឹងផែនដីក្តី ព្រោះជាកំណល់កល់ព្រះបាទទ្រង់ ទោះនឹងក្រុងជេរូហ្សាឡឹមក្តី ព្រោះជាក្រុងនៃស្ដេចធំ ក៏កុំឲ្យស្បថនឹងក្បាលអ្នកដែរ ពីព្រោះអ្នកនឹងធ្វើឲ្យសក់មួយសរសៃត្រឡប់ទៅជាសឬជាខ្មៅពុំបានទេ ត្រូវឲ្យចេញសម្ដីថាតែមែនៗ ឬទេៗ ប៉ុណ្ណោះ សេចក្ដីណាដែលលើសអំពីនោះទៅ នោះមកតែពីអាកំណាចទេ។

ហើយបន្ទាប់មក លោក យ៉ាកុប ក៏បានបន្តលើកឡើងថា «តែបងប្អូនអើយ»—ដែលជាប្រយោគដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍—«កុំឲ្យស្បថជាដើម ទោះបើនឹងស្ថានសួគ៌ ឬនឹងផែនដីក្តី ក៏កុំឲ្យស្បថយ៉ាងណាឲ្យសោះ តែឲ្យពាក្យ «បាទ» របស់អ្នករាល់គ្នា បាននៅតែ «បាទ» ហើយពាក្យ «ទេ» នៅតែ «ទេ» ដដែល ក្រែងអ្នករាល់គ្នាធ្លាក់ទៅជាមានទោស» (យ៉ាកុប ៥:១២)។

យើងដឹងហើយថា នៅពេលដែលមានការលើកឡើងខគម្ពីរដូចៗនេះ នោះជាទូទៅនឹងមានគេលើកឡើងខគម្ពីរផ្សេងដូចជា៖ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ (ហេព្រើរ ៦:១៣-១៨) យើងឃើញថាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់បានស្បថ។ ហើយពួកទេវតាក៏បានស្បថដែរ (វិវរណៈ ១០:៥-៧)។ ហើយយ៉ាងហោចណាស់សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានលើកឡើង៥ដងទាក់ទងទៅនឹងភាពម៉ត់ចត់របស់គាត់ក្នុងការនិយាយសេចក្ដីពិត ដោយលើកឡើងថាគាត់និយាយនៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ព្រះគ្រីស្ទ។ (សូមមើលឧទាហរណ៍នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៩:១-២)។

ការឆ្លើយតបរបស់ខ្ញុំចំពោះការលើកឡើងដូច្នោះគឺថា៖ ពិតណាស់! នោះសំខាន់ ហើយយើងក៏ត្រូវពិចារណាដែរ ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមឧទាហរណ៍ទាំងនោះ តាមដែលខ្ញុំយល់ វាមិនបានរំលាយចោលភាពធ្ងន់ធ្ងរ ឬក៏ការអនុវត្តព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ (ម៉ាថាយ ៥:៣៣-៣៧) ឬក៏កណ្ឌគម្ពីរ (យ៉ាកុប ៥:១២) ទេ។ អ្វីដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងតែផ្ដោតលើគឺថា ឲ្យរាស្ត្ររបស់ទ្រង់មានការប្ដេជ្ញាចិត្តទាំងស្រុងក្នុងការនិយាយការពិត ដល់ថ្នាក់ថា ពួកគាត់មិនចាំបាច់ស្បថលើអ្វីមួយ ដើម្បីយកមកធ្វើជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ពាក្យពេចន៍របស់ខ្លួនទេ ដូចជាការខ្លាចប្រព្រឹត្តល្មើសលើវត្ថុឱទ្បារិក ឬក៏អ្វីផ្សេងទៀត។ តាមពិតទៅ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលថា ប្រសិនបើលោកអ្នកបន្ថែមលើ «បាទ/ចាស» ឬក៏ «ទេ» នោះវាទំនងជាកំពុងកើតចេញពីប្រភពនៃការអាក្រក់ហើយ។

ទាក់ទងនឹងការអនុវត្ត នេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំគិតថាខ្ញុំនឹងធ្វើ៖ ខ្ញុំមិនដែលធ្វើជាសាក្សីនៅទីកន្លែងកាត់ក្តីទេ (មិនទាន់ធ្លាប់មានឱកាស) ប៉ុន្តែនេះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំគិតថាខ្ញុំនឹងធ្វើ ប្រសិនបើមានមេធាវីមកកោះហៅខ្ញុំ ឬក៏ឲ្យខ្ញុំស្បថ ដូចជាគេថានៅទីកន្លែងកាត់ក្តី ដើម្បីធ្វើជាសាក្សី។ ទំនងគេនឹងយកព្រះគម្ពីរមកបង្ហាញខ្ញុំ ហើយនិយាយថា «សូមលាដៃលើ»។ សព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនដឹងថា ទីកន្លែងកាត់ក្តីគេធ្វើយ៉ាងដូចម្តេចទេ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើគេយកព្រះគម្ពីរមកបង្ហាញខ្ញុំ ហើយសូមឲ្យខ្ញុំដាក់ដៃលើព្រះគម្ពីរ ហើយឲ្យស្បថថាខ្ញុំនឹងនិយាយការពិត គឺការពិតទាំងស្រុងគ្មានអ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពីការពិត នោះខ្ញុំនឹងឆ្លើយតបវិញដូចនេះថា៖

«លោកចៅអធិការ ការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់ខ្ញុំចំពោះសេចក្ដីពិត និងចំពោះព្រះអង្គនៃសេចក្ដីសង្គ្រោះ គឺព្រះអម្ចាស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នាំឲ្យខ្ញុំជឿថា ការធ្វើបែបនេះនឹងមិនផ្ដល់កិត្តិយសដល់ការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់ខ្ញុំ លើព្រះអម្ចាស់ទេ ប្រសិនបើខ្ញុំចាំបាច់ត្រូវដាក់ដៃលើសៀវភៅបរិសុទ្ធនេះ ដើម្បីធានាថាខ្ញុំនឹងនិយាយតែការពិត។ ខ្ញុំបានប្ដេជ្ញាចិត្តទាំងស្រុងក្នុងការនិយាយតែការពិត និងប្ដេជ្ញាទាំងស្រុងចំពោះព្រះអម្ចាស់នៃសេចក្ដីពិតហើយ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំសូមស្នើសុំកុំឲ្យខ្ញុំចាំបាច់ស្បថដូច្នេះ ហើយខ្ញុំសូមសន្យាដោយពឹងលើការជួយពីព្រះអម្ចាស់ព្រះយេស៊ូវថា ខ្ញុំនឹងនិយាយការពិត គឺការពិតទាំងស្រុង គ្មានអ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពីការពិត»។ ហើយខ្ញុំគិតថា ទីកន្លែងកាត់ក្តីនោះនឹងឲ្យតម្លៃលើសេចក្ដីសន្យានេះ។ ខ្ញុំគិតថា ពួកគាត់នឹងអនុញ្ញាតឲ្យលោកអ្នកនិយាយតាមរបៀបរបស់លោកអ្នក។ ហើយនេះក៏ជាឱកាសសម្រាប់ការធ្វើទីបន្ទាល់ដែរ ហើយខ្ញុំក៏នឹងប្រើប្រាស់ឱកាសនោះ ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ប្រទានព្រះគុណរបស់ទ្រង់មកកាន់ខ្ញុំ។

សរុបសេចក្ដីទៅ គោលបំណងនៃសកម្មភាពដ៏តូចនោះ នៅកន្លែងកាត់ក្តី គឺដើម្បីតម្កើងព្រះនាមព្រះយេស៊ូវថាជាព្រះអង្គនៃសេចក្ដីពិត និងដើម្បីបង្ហាញការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់ខ្ញុំថា ជាបុគ្គលដែលនិយាយសេចក្ដីពិត ដោយមិនចាំបាច់មានការគំរាមថា ភាពមិនទៀងត្រង់របស់ខ្ញុំ នឹងនាំមកនូវផលកម្មអាក្រក់ៗផ្សេងទៀត ដោយសារខ្ញុំបានដាក់ដៃខ្ញុំលើព្រះគម្ពីរនោះឡើយ។

និពន្ធដោយ៖ John Piper បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក សឹម រក្សា, និងកញ្ញា ហុង រស្មី ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៥៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

៤១១១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ មេសា ២០២៥

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ តើអាចទេដែលយើងជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូលនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើង និងជឿលើគ្រប់ចំណុចនៃសេចក្ដីពិតខាងឯជំនឿគ្រីស្ទបរិស័…

អានបន្ថែម

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម