៤៥៣២
កំណត់ហេតុបណ្ដាញ
មិត្តស្រីរបស់ខ្ញុំមានផ្ទៃពោះ តើខ្ញុំគួរធ្វើអ្វីបន្ទាប់?
សូមកុំពឹងផ្អែកលើតែដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំ។ សូមទៅរកគ្រូគង្វាលរបស់ប្អូនដែរ។
អានបន្ថែម
ស្លាក
សូមកុំពឹងផ្អែកលើតែដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំ។ សូមទៅរកគ្រូគង្វាលរបស់ប្អូនដែរ។
នៅពេលណាមានអ្វីមួយកើតឡើងក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នកដែលមើលទៅហាក់បីដូចជាគម្រាមកំហែងដល់អនាគតខ្លួន ចូរចងចាំការនេះ៖ ភាពភ័យខ្លាចដែលកើតឡើងដំបូងក្នុងដួងចិត្តរបស់លោកអ្នក គឺដូចជាភាពភ័យខ្លាចដែលព្រះយេស៊ូវមាននៅក្នុងសួនច្បារ គែតសេម៉ានី ដែរ។ តែនោះមិនមែនជាអំពើបាបទេ។
ការគិតបែបនេះគឺខុសហើយ! មិនមែនដូច្នោះទេ។ វាជាឥទ្ធិពលជាក់ស្តែងនៃជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលជាការពិតដ៏ធំធេងជាងឥទ្ធិពលជាក់ស្តែងផ្នែកខាងឯផ្លូវភេទទៅទៀត។
«ការព្រួយបារម្ភរបស់យើងបង្ហាញថា យើងនៅជិតពេកជាមួយលោកីយ៍ ហើយនៅឆ្ងាយពេកពីព្រះជាម្ចាស់។»
«មានបុគ្គលតែមួយគត់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រដែលមិនសក្ដិសមនឹងរងទុក្ខ តែទ្រង់រងទុក្ខខ្លាំងជាងគេបំផុត។» (John Piper)
«ចូរសម្រាកក្នុងអធិបតេយ្យភាពនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់។» (John Piper)
«ការគ្មានជំនឿគឺជាឫសគល់នៃការចុះចូលចំពោះអំពើបាប។» (John Piper)
«ចូរអធិស្ឋានដោយអស់ពីចិត្តទៅកាន់ព្រះវរបិតា។» (John Piper)
ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ទុកយើងចោល នោះយើងមិនអាចវែកញែក ឬក៏ដកចំណុចខុសឆ្គងរបស់យើងបានដែរ។ ប៉ុន្តែ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធស្ដារឲ្យចិត្តគំនិតរបស់យើងថ្មីឡើងវិញបាន។
«ពេលដែលលោកអ្នកឃើញព្រះយេស៊ូវថាជាទ្រព្យរបស់ខ្លួន នោះព្រះវិញ្ញាណបានប៉ះពាល់ចិត្តលោកអ្នកហើយ។» (John Piper)
«ការពឹងលើខ្លួនឯង និងភាពធេងធោងគឺជាអំពើបាបដែលមានគ្រោះថ្នាក់ដ៏ធំបំផុតលើលោកនេះ។» (John Piper)
«កុំមានភក្ដីភាពលើខួរក្បាលខ្លួនខ្លាំងជាងលើព្រះគម្ពីរ។» (John Piper)