មនុស្សសម័យទំនើប និងពិភពស្រមើស្រមៃរបស់ពួកគេ

អំណររបស់យើងមិនពឹងអាងលើបទពិសោធន៍ទេ តែពឹងលើការប្រកបជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលយើងមើលមិនឃើញតាមរយៈជំនឿវិញ។

១៦ សីហា ២០១៦អានរយៈពេល ១០ នាទី

មើល១០៨៥ដង

មនុស្សសម័យទំនើប និងពិភពស្រមើស្រមៃរបស់ពួកគេ

គ្រី

ស្ទបរិស័ទគ្រប់សម័យកាលតែងតែប្រឈមមុខនឹងរឿងលំបាកៗ។ ការប្រឈមមុខដ៏លំបាកមួយគឺ ការរស់នៅដោយជំនឿ ដែលការនេះមានន័យថា យើងត្រូវផ្ទុកផ្ដាក់បញ្ហាចម្បងៗនៃជីវិតរបស់យើងទៅក្នុងដៃនៃបុគ្គលម្នាក់ដែលភ្នែកយើងមិនអាចមើលឃើញនោះទេ។ វាពិបាកណាស់ក្នុងការឲ្យយើងដាក់ជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះយើងមិនអាចមើលទ្រង់ឃើញ។ សាវ័ក ពេត្រុស ដឹងអំពីរឿងនេះ ហើយគាត់ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖

«ដែលអ្នករាល់គ្នាមិនបានឃើញទ្រង់ទេ តែបានស្រឡាញ់ទ្រង់ ហើយទោះបើនៅជាន់ឥឡូវនេះ អ្នករាល់គ្នានៅតែមិនឃើញទ្រង់ទៀត គង់តែមានចិត្តជឿដែរ ហើយក៏ត្រេកអរសាទរក្នុងទ្រង់ ដោយសេចក្ដីអំណរដ៏ប្រសើរ ដែលរកថ្លែងមិនបាន ដោយបានទទួលចុងបំផុតនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់អ្នករាល់គ្នា គឺជាសេចក្ដីសង្គ្រោះដល់ព្រលឹង។» (១ពេត្រុស ១:៨-៩)

ការមើលព្រះជាម្ចាស់មិនឃើញមិនមែនជាបញ្ហានោះទេ តែវាធ្វើឲ្យបទពិសោធន៍នៃជំនឿរបស់យើងខុសពីជំនឿអ្នកដទៃ។ អំណររបស់យើងមិនពឹងអាងលើបទពិសោធន៍ទេ តែពឹងលើការប្រកបជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ដែលយើងមើលមិនឃើញតាមរយៈជំនឿវិញ។

ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំបានកត់សម្គាល់ចំណុចមួយ ជាពិសេសក្នុងចំណោមប្រុសៗ ដែលនោះជាហេតុរារាំងជំនឿរបស់ពួកគេ។ ចំណុចដែលខ្ញុំកំពុងនិយាយ គឺការដែលពួកគេរស់នៅក្នុងពិភពនៃការស្រមើស្រមៃ។ នៅសម័យនេះ មានបុរសជាច្រើនកំពុងរស់នៅក្នុងពិភពនៃការស្រមើស្រមៃ ហើយការនេះក៏ធ្វើឲ្យពួកគេកាន់តែពិបាកនឹងមានជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ដែលពួកគេមិនអាចមើលឃើញនោះណាស់។

ឧទាហរណ៍នីមួយៗខាងក្រោមនេះ គឺបង្ហាញពីមនុស្សប្រុសភាគច្រើនកំពុងតែចំណាយជីវិតរបស់គេទៅនឹងអ្វីដែលពួកគេមើលឃើញ ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាការពិត។ ចំពោះគ្រីស្ទបរិស័ទវិញ យើងកំពុងតែចំណាយជីវិតយើងទៅនឹងអ្វីដែលយើងមើលមិនឃើញ តែជាការពិត។ (នៅក្នុងឧទាហរណ៍ដំបូង ខ្ញុំជឿថា វាជាអំពើបាប ប៉ុន្តែចំពោះឧទាហរណ៍ផ្សេងៗ ខ្ញុំមិនជឿថាវាជាអំពើបាបនោះទេ ប្រសិនបើយើងប្រឡូកនឹងវាដោយចេះមានការគ្រប់គ្រង។)

ការមើលរូបអាសអាភាស

២៤ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ខ្ញុំឃើញថា ការមើលរូបអាសអាភាសមានការកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ មនុស្សមួយចំនួនបានរាប់ការនេះថាជាជម្ងឺរោគ។ ពេលដែលពួកគេកាន់តែធំដឹងក្ដីឡើង ពួកគេបានមើលរូបបែបនេះ ហើយក៏ញៀននឹងវាដែរ។ ភាគច្រើនអ្នកដែលមើលរូបដូចនេះមានចាប់ពីសិស្សសាលានៅវិទ្យាល័យ មហាវិទ្យាល័យ និងអ្នកដែលមានអាយុ៤០ឆ្នាំចុះក្រោម។ ក្នុងនាមខ្ញុំជាគ្រូគង្វាលម្នាក់ ខ្ញុំមិនដែលមានអាទិត្យណាដែលខ្ញុំមិនបានឮអំពីការតយុទ្ធនេះនោះឡើយ។ ចូរគិតទៅមើលថា តើនឹងមានហេតុការណ៍អីខ្លះកើតឡើងនៅក្នុងកាលៈទេសៈដូចនេះ? បុគ្គលដែលមើលរូបអាសអាភាស គេកំពុងតែព្យាយាមរកភាពសប្បាយរីករាយពីការរួមភេទដោយមិនមានទំនាក់ទំនងនៃជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី នេះក៏មិនមែនជាចំណុចចម្បងនៃបញ្ហាទាំងស្រុងនៅឡើយទេ។ ចំណុចមួយទៀតនោះគឺថា អ្វីដែលគាត់មើលគឺគ្រាន់តែជារូបភាពមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ។ រាល់ចំណុចនីមួយៗ គឺគ្រាន់តែជាការស្រមើស្រមៃប៉ុណ្ណោះដូចជា៖ ស្ត្រីក្នុងរូប បទពិសោធន៍ និង «ការអរសប្បាយ» ដែលពួកគេដក់ចិត្តចំពោះ។ វាគ្រាន់តែជារឿងស្រមើស្រមៃប៉ុណ្ណោះទេ! មានបុរសជាច្រើនបានជាប់អន្ទាក់នៃការរួមភេទបែបស្រមើស្រមៃនេះ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាពួកគេពិបាកនឹងមានជំនឿដ៏ពិតទោះបើគេមើលមិនឃើញក៏ដោយ។

ការលេងហ្គេម

នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ការលេងហ្គេមតាមប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិតគឺមានប្រជាប្រិយភាពណាស់។
សព្វថ្ងៃនេះ ឪពុកម្ដាយភាគច្រើនបានទិញទូរស័ព្ទទំនើបៗទុកសម្រាប់កូនៗរបស់ខ្លួន។ ហើយកូនៗភាគច្រើនមានចំណាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងទៅលើការលេងហ្គេម។ ខ្ញុំឃើញថា កូនក្មេងដែលមានអាយុពី៥ឆ្នាំឡើងទៅគឺ ពួកគេអាចលេងបាន ហើយមានក្មេងខ្លះក៏ពូកែលេងដែរ។ ហើយចំពោះក្មេងជំទង់វិញ ពួកគេភាគច្រើនមានការញៀនក្នុងការលេងហ្គេម ជាពិសេសហ្គេមនៅតាមកន្លែងមានកុំព្យូទ័រភ្ជាប់ជាមួយនឹងសេវាអ៊ីនធឺណិត។ មានក្មេងខ្លះជាក្មេងញៀននឹងហ្គេមយ៉ាងខ្លាំង ពួកគេបានចេញពីផ្ទះ ឬកន្លែងស្នាក់នៅរបស់ពួកគេស្លៀកពាក់ជាសិស្សសាលា តែមិនបានចូលសាលាទេ គឺតម្រង់ទៅកាន់កន្លែងលេងហ្គេមតែម្ដង។ រីឯក្មេងខ្លះ ពួកគេនាំគ្នាទៅលេងពេលចេញពីសាលា ឬម៉ោងដែលគ្រូអវត្តមាន។ មិនត្រឹមតែក្មេងជំទង់ប៉ុណ្ណោះទេដែលញៀនក្នុងការលេងហ្គេម សូម្បីតែសិស្សពេញវ័យក៏មានអ្នកញៀនលេងហ្គេមខ្លាំងដែរ ដូចជាសិស្សនៅរៀននៅវិទ្យាល័យ និងមហាវិទ្យាល័យផងដែរ។ តែសិស្សមហាវិទ្យាល័យមិនសូវមានអ្នកលេងហ្គេមច្រើនជាងសិស្សវិទ្យាល័យ និងសិស្សបឋមសិក្សាទេ។ ខ្ញុំធ្លាប់ដឹងតាមរយៈសិស្សអនុវិទ្យាល័យរបស់ខ្ញុំម្នាក់បានប្រាប់ថា គាត់លេងហ្គេមតាំងពីព្រឹកព្រលឹមរហូតដល់យប់ ហើយក៏មានសិស្សសាលាខ្លះទៀតដែលលេងនៅទីនោះដែរ គឺពួកគេលេងរហូតដាច់យប់ ព្រោះនៅទីនោះមានកន្លែងសម្រាប់ពួកគេគេង។ ហើយក៏មានអ្នកខ្លះទៀតដែលបានលេងហ្គេមទាន់តែភ្លេចបាយទឹកកូនចៅផងដែរ។ ការនេះគឺជាការដ៏គួរឲ្យសោកស្ដាយណាស់។

ការរស់នៅក្នុងពិភពលោកនៃការស្រមើស្រមៃ

ប្រសិនបើយើងផ្គុំចំណុចទាំងនេះរួមគ្នា នោះយើងនឹងឃើញថា ពួកគេកំពុងតែរស់នៅក្នុងពិភពលោកនៃការស្រមើស្រមៃ។ ទោះបើគ្រូគង្វាលព្យាយាមលើកទឹកចិត្តប្រុសៗឲ្យបម្រើក្នុងក្រុមជំនុំ សិក្សាព្រះបន្ទូល ផ្សាយដំណឹងល្អ ហើយដឹកនាំក្នុងក្រុមជំនុំក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិនសូវចង់ធ្វើ ព្រោះពួកគេកំពុងរវល់រស់នៅក្នុងពិភពលោកនៃការស្រមើស្រមៃ។

ដូច្នេះហើយយើងមិនគួរឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីក្នុងក្រុមជំនុំមិនសូវមានមនុស្សប្រុសដែលស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់!

វាជាការដ៏អាម៉ាស់ណាស់ ដែលបុរសជាច្រើនកំពុងរវល់នឹងការយកឈ្នះក្នុងពិភពនៃការស្រមើស្រមៃ រវល់នឹងមើលរូបអាសអាភាស ជាជាងរវល់នឹងការដើរតាមគន្លងផ្លូវរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ដែលតម្រូវឲ្យពួកគេលះ អាល័យខ្លួនឯង លីឈើឆ្កាង ហើយបម្រើព្រះជាម្ចាស់និងអ្នកដទៃនោះ។

គ្រូគង្វាលដែលកំពុងព្យាយាមបង្រៀន និងប្រកាសព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ដល់មនុស្សដែលកំពុងរស់នៅក្នុងពិភពលោកនៃការស្រមើស្រមៃ ដាច់ខាតត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់ឲ្យខ្លាំង។ គ្រូគង្វាលត្រូវខិតខំបង្ហាញដល់ក្រុមជំនុំថាព្រះគ្រីស្ទមានពេញទៅដោយសិរីល្អ។ ទោះបើព្រះគម្ពីរថ្កោលទោសយើងក៏ដោយ ក៏ព្រះគម្ពីរបានបង្ហាញថាយើងបានធ្វើខុស ហើយក៏ជួយឲ្យយើងប្រែចិត្តផងដែរ។ យើងត្រូវតែប្រកាសអំពីសិរីល្អទ្រង់ដល់អ្នកដទៃជាជាងមើលងាយសិរីល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ព្រះយេស៊ូវមិនមែនជាបុព្វបុរសនៃរឿងប្រលោមលោកនោះទេ តែព្រះអង្គជាព្រះសង្គ្រោះដែលកំពុងរស់នៅសព្វថ្ងៃ!

ប្រសិនបើលោកអ្នកជាបុគ្គលម្នាក់ដែលកំពុងរស់នៅក្នុងពិភពនៃការស្រមើស្រមៃ នេះមានន័យថា ជំនឿរបស់លោកអ្នកមិនទាន់លូតលាស់នៅឡើយទេ។ ដូច្នេះ លោកអ្នកគួរគិតសារឡើងវិញ ហើយចាប់ផ្ដើមមានការផ្លាស់ប្រែក្នុងជីវិត។ ប្រសិនបើលោកអ្នកមានការជាប់ចិត្តមួយចំនួនក្នុងជីវិតរស់នៅ (ដូចជាការមើលរូបអាសអាភាស) នោះមានន័យថា ការនោះកំពុងរារាំងមិនឲ្យលោកអ្នកលូតលាស់ក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយ។ របៀបដែលលោកអ្នកត្រូវធ្វើគឺ ១) អធិស្ឋាន ២) លន់តួបាប ៣) កែប្រែចិត្ត។ បន្ទាប់មក លោកអ្នកគួរតែឲ្យអ្នកនៅក្នុងក្រុមជំនុំជួយកែតម្រង់លោកអ្នកពេលដែលលោកអ្នកធ្វើខុស ហើយចូរបម្រើក្នុងក្រុមជំនុំតាមតំបន់ផង។ ខ្ញុំសន្យាចំពោះលោកអ្នកថា ការដែលលោកអ្នកឃើញដំណឹងល្អធ្វើការផ្លាស់ប្រែក្នុងជីវិតមនុស្ស លោកអ្នកនឹងពិតជាទទួលបានអំណរដ៏យឺនយូរក្នុងព្រលឹងលោកអ្នកជាមិនខាន់ ជាអំណរដែលគ្មានអ្វីប្រៀបស្មើបាន។ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់សំខាន់ណាស់ ហេតុដូច្នេះហើយលោកអ្នកមិនគួរយកទ្រង់ធ្វើជាជម្រើសទីពីរក្នុងជីវិតលោកអ្នកឡើយ! ប្រសិនបើយើងពិតជាជឿលើការនេះមែន នោះយើងនឹងប្រាកដជាប្រព្រឹត្តតាមជាមិនខាន។

ចំណាំ៖ យើងបានទទួលការអនុញ្ញាតឲ្យកែសម្រួលលើឯកសារដើមរបស់អ្នកនិពន្ធ។

និពន្ធដោយលោកគ្រូ៖ Erik Raymond

បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា និង លោក ជួប ប៊ុនហាក់

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.thegospelcoalition.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៨៣៧៧

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

១១២០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១១ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើស្ត្រីនឹងបានសង្គ្រោះក្នុងកាលដែលបង្កើតកូន មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (១ធីម៉ូថេ ២)

ស្ត្រីណាដែលទទួលយកតួនាទីដែលព្រះជាម្ចាស់បានតែងតាំងក្នុងខណៈដែលពួកនាងកំពុងបន្ត «សេចក្ដីជំនឿ សេចក្ដីស្រឡាញ់ នឹងសេចក្ដីបរិសុទ្ធ ទាំងមានគំនិតមារយាទ» ក្នុងគុណធម៌គ្រីស្ទបរិស័ទ នោះនាងនឹងរកឃើញថា ខ្លួននឹងបានសង្គ្រោះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។

អានបន្ថែម