ការអង្វរកមួយសម្រាប់ភាពគ្មានទោស

ខ្ញុំចង់ពូកែធ្វើការល្អ។ តាមពិត ខ្ញុំចង់ធ្វើជាអ្នកជំនាញធ្វើការល្អ។ យ៉ាងហោចណាស់ ខ្ញុំចង់ធ្វើដូចនោះនៅពេលខ្ញុំកំពុងធ្វើបានយ៉ាងល្អ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលខ្ញុំពិចារណាអំពីខ្លួនខ្ញុំ ខ្ញុំក៏ឃើញមានចំណាប់អារម្មណ៍ពិតប្រាកដមួយខាងសេចក្ដីអាក្រក់ផងដែរ។ សេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នាទាំងនេះច្បាំងគ្នានៅក្នុងខ្ញុំ គឺការប៉ងប្រាថ្នាចង់បំពេញចិត្តខ្ញុំដោយការល្អ និងការប៉ងប្រាថ្នាចង់បំពេញចិត្តខ្ញុំដោយការអាក្រក់។

១ សីហា ២០២៣អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល៣១៤ដង

នៅចុងបញ្ចប់នៃសំបុត្រដ៏អស្ចារ្យមួយរបស់សាវ័ក ប៉ុល ទៅកាន់ពួកជំនុំនៅទីក្រុងរ៉ូម គាត់បានផ្ដល់ការទូន្មាន និងការរម្លឹកដាស់តឿនចុងក្រោយមួយចំនួនអំពីគ្រូក្លែងក្លាយ និងសមត្ថភាពរបស់ពួកគាត់ក្នុងការបញ្ឆោតអ្នកជឿដោយពាក្យផ្អែមពីរោះ និងពាក្យបញ្ចើចបញ្ចើ។ ហើយបន្ទាប់មក គាត់ក៏បានដាស់តឿនដល់គ្រីស្ទបរិស័ទឲ្យ «មានប្រាជ្ញាខាងឯសេចក្តីល្អ ហើយល្ងង់ខាងឯសេចក្តីអាក្រក់វិញ» (រ៉ូម ១៦:១៩)។ លោក ចេ.ប៊ី ភីលីព (J.B. Phillips) សរសេរឡើងវិញបានយ៉ាងល្អថា «ខ្ញុំចង់ឃើញអ្នករាល់គ្នាជាអ្នកជំនាញខាងការធ្វើល្អ ហើយមិនមែនសូម្បីតែជាអ្នកផ្ដើមធ្វើការអាក្រក់ផង»។

ខ្ញុំគិតថាសាវ័ក ប៉ុល បានដឹងថា គ្រីស្ទបរិស័ទទាំងនោះនឹងអាចមានសេចក្ដីល្បួង ដែលធ្វើឲ្យពួកគាត់ព្រួយបារម្ភខ្លាំងអំពីអំពើអាក្រក់ ដែលបណ្ដាលឲ្យពួកគាត់ចំណាយពេលច្រើនរបស់ក្នុងការសិក្សាអំពីវា។ ពួកគាត់នឹងទំនងគិតថា របៀបដែលល្អបំផុតក្នុងការការពារជំនឿ គឺត្រូវគិតមមៃពីគោលលទ្ធិអាក្រក់ក្លែងក្លាយ។ ប៉ុន្តែ មិនអាចជៀសវាងបានទេ ពីព្រោះការសិក្សាអំពីអំពើអាក្រក់អាចនឹងនាំឲ្យពួកគាត់គិតគំនិតការអាក្រក់ហើយសូម្បីតែអាចនឹងធ្វើការអាក្រក់ទៀតផង។ សេចក្ដីអាក្រក់មានអំណាចបែបនោះ មានអំណាចខ្លាំងក្លាបើយើងជ្រមុជនៅក្នុងវាមួយរយៈពេល។ ដូច្នេះហើយបានជាសាវ័ក ប៉ុល បានដាស់តឿនដល់ពួកគាត់ ក្នុងការប្រឈមនឹងរលកនៃសេចក្ដីបង្រៀនក្លែងក្លាយ និងគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗ គឺត្រូវផ្ដោតដោយយកចិត្តទុកដាក់បំផុតលើអ្វីៗដែលល្អ បរិសុទ្ធ និងគួរឲ្យស្រឡាញ់។ ពួកគាត់គួរសិក្សាអំពីសេចក្ដីពិត ហើយបន្ទាប់មកឲ្យអ្វីដែលខុសឆ្គងឲ្យបានឈរនៅកន្លែងម្ខាងទៀត។

យើងអាចយកការទូន្មានរបស់សាវ័ក ប៉ុល ដោយគ្មានភាពស្ទាក់ស្ទើរ៖ គឺទុកជាការអង្វរមួយ ដើម្បីជៀសវាងពីការគិតមមៃច្រើនពេកពីការបង្រៀនខុសឆ្គង។ លោកគ្រូ ចន ម៉កខសស៊ើរ (John MacArthur) អនុវត្តអត្ថបទនេះក្នុងរបៀបដូចនេះ «កុំសិក្សាអំពីគោលលទ្ធិខុសឆ្គង កុំសិក្សាអំពីអំពើបាប ហើយកុំសិក្សាការខុសឆ្គង តែចូរនៅជាប់ជាមួយសេចក្ដីពិត និងការស្ដាប់បង្គាប់ដោយកោតខ្លាចព្រះវិញ»។ ខ្ញុំគិតថា វាជាការល្អប្រសើរណាស់ ដែលមានការយល់ដឹងខ្លះៗទូទៅអំពីការបង្រៀនខុសឆ្គង និងគ្រូក្លែងក្លាយ។ វាជាការល្អដែលយើងដឹងពីមូលហេតុថា យើងមិនមែនពួកមរមន (Mormons) ឬពួករ៉ូម៉ាំងកាតូលិក (Roman Catholic) ឬក៏មូលហេតុដែលយើងជឿថា អាពាហ៍ពិពាហ៍ភេទដូចគ្នាគឺជាការខុសឆ្គង។ ប៉ុន្តែ វាអាចជាគ្រោះថ្នាក់ក្នុងការដែលយើងជ្រមុជខ្លួនយើងទៅក្នុងសេចក្ដីបង្រៀនក្លែងក្លាយ និងគ្រូក្លែងក្លាយ។ វាអាចជាការគ្រោះថ្នាក់ក្នុងការយើងស្មានថា យើងត្រូវតែយល់ឲ្យបានស៊ីជម្រៅអំពីការខុសឆ្គង ដើម្បីឲ្យបាននៅខ្ជាប់ខ្ជួននឹងអ្វីដែលជាសេចក្ដីពិត។

ខ្ញុំគិតថា យើងក៏អាចពង្រីកសេចក្ដីទូន្មានរបស់សាវ័ក ប៉ុល បន្ថែមទៀតថា យើងត្រូវគិតគូរអំពីរបៀបដែលយើងរស់នៅ។ តើលោកអ្នកជាអ្នកជំនាញខាងឯការធ្វើល្អដែរឬទេ? ឬក៏ថា លោកអ្នកជាអ្នកជំនាញខាងការអាក្រក់វិញ? តើគេស្គាល់លោកអ្នកដោយព្រោះចំណាប់អារម្មណ៍របស់លោកអ្នកក្នុងការធ្វើអ្វីដែលល្អឬទេ? ឬក៏គេស្គាល់លោកអ្នកដោយព្រោះចំណាប់អារម្មណ៍របស់លោកអ្នកក្នុងការធ្វើការអាក្រក់? ចូរគិតអំពីអ្វីដែលលោកអ្នកអានលើអ៊ីនធឺណិត។ ចូរគិតអំពីសៀវភៅ និងកម្មវិធីទូរទស្សន៍ដែលអ្នកចូលចិត្ត។ ចូរគិតអំពីការផុសចំនួន១០០ដងចុងក្រោយរបស់អ្នកនៅលើហ្វេសប៊ុក (Facebook)។ តើអ្នកស្រឡាញ់ការល្អ ឬក៏អ្នកជក់ចិត្តនឹងការអាក្រក់?

លោកគ្រូ ចន ស្តត់ (John Stott) បានលើកឡើងយ៉ាងដូច្នេះថា «ដើម្បីឲ្យវ័យឆ្លាតនៅខាងការល្អ គឺយើងត្រូវទទួលស្គាល់វា ស្រឡាញ់វា ហើយធ្វើតាមវា»។ តើលោកអ្នកទទួលស្គាល់អ្វីដែលល្អដែរឬទេ ហើយដឹងថា វាធ្វើឲ្យលោកអ្នករំជួលចិត្ត ហើយជំរុញទឹកចិត្តលោកអ្នកឲ្យប្រដេញតាមវាដែរឬទេ? តើលោកអ្នកចូលចិត្តប្រាប់អ្នកដទៃទៀតអំពីសេចក្ដីល្អដែលលោកអ្នកបានឃើញ សេចក្ដីល្អដែលលោកអ្នកបានរៀន សេចក្ដីល្អដែលលោកអ្នកបានធ្វើដែរឬទេ? លោកគ្រូ ស្ដត់ និយាយបន្តទៀតថា «ទាក់ទងនឹងការអាក្រក់ គេចង់ឲ្យពួកគាត់មានភាពសាមញ្ញ ឥតបោកប្រាស់បាន ព្រមទាំងញែកខ្លួនទាំងស្រុងឲ្យនៅឆ្ងាយពីបទពិសោធន៍នៃការប្រព្រឹត្តអាក្រក់ទៀតផង»។

ចូររីករាយជាមួយអ្វីដែលល្អ មិនមែនរីករាយនឹងការអាក្រក់ទេ។ សូមមើលអ្វីដែលល្អ មិនមែនមើលការអាក្រក់ទេ។ ចូរគិតអំពីអ្វីដែលល្អ មិនមែនគិតអ្វីដែលអាក្រក់ដែរ។ ចូរសុបិនអំពីអ្វីដែលល្អ មិនមែនសុបិនអ្វីដែលអាក្រក់នោះទេ។ សូមអានអ្វីដែលល្អ មិនអានអ្វីដែលអាក្រក់ឡើយ។ ចូរប្រើបណ្ដាញទំនាក់ទំនងសង្គម ដើម្បីអបអរសាទរចំពោះអ្វីដែលល្អ ជំនួសឲ្យអ្វីដែលជាការអាក្រក់វិញ។ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺ ចូរធ្វើអ្វីដែលល្អ មិនធ្វើការអាក្រក់ទេ។ ហើយចូរពិចារណាអំពីការអង្វររបស់លោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ (John Piper) ដែលគាត់បានលើកឡើងថា «ឱយុវជនអើយ តើអ្នករាល់គ្នានឹងមិនមានទុក្ខប៉ុន្មានទៅ បើសិនជាអ្នករាល់គ្នាមិនចាប់ផ្ដើមធ្វើអំពើអាក្រក់នោះ។ មានអំពើអាក្រក់គ្រប់គ្រាន់ហើយនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកសម្រាប់ឲ្យព្រះគ្រីស្ទដោះស្រាយ។ អ្នកមិនចាំបាច់ដាក់បន្ទុកដល់ទ្រង់បន្ថែមទៀតនោះទេ»។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Tim Challies
បកប្រែដោយ៖ លោកគ្រូ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូថេ និងលោក សឹម រក្សា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.challies.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

៦ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៩៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១០៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១២៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២២១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៥២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២៩

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥៩

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម