ការមើលប្រធានបទធំៗនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី

ប្រសិនបើយើងចង់យល់ផ្នែកណាមួយនៃព្រះគម្ពីរ នោះយើងត្រូវតែយល់អំពីរបៀបស៊ីគ្នានៃប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការប្រោសលោះ។

៩ មិថុនា ២០២៤អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល២០២ដង

ការមើលប្រធានបទធំៗនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី

ព្រះយេស៊ូវបានប្រសូតក្រោមការត្រួតត្រារបស់ចក្រភពរ៉ូម។ ព្រះអង្គបានមានព្រះជន្ម បម្រើ សុគត និងមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយទាក់ទងទៅនឹងថ្ងៃប្រាកដនៃពេលដែលទ្រង់បានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ អ្នកខ្លះបានគិតថានៅឆ្នាំ៣០នៃគ.ស. ហើយអ្នកខ្លះទៀតបានគិតថានៅឆ្នាំ៣៣នៃគ.ស.។ ប៉ុន្តែ យើងដឹងយ៉ាងប្រាកដថា ការនោះបានកើតឡើងនៅអំឡុងពេលនោះឯង។ ហើយបន្ទាប់មក ក្រុមជំនុំក៏បានរីកចម្រើន ជាដំបូងនៅក្នុងរង្វង់នៃសាសន៍យូដា ហើយបន្ទាប់មកក្នុងរង្វង់នៃសាសន៍ដទៃ រហូតដល់ពេលយើងមានព័ន្ធកិច្ចរបស់សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកផ្សេងទៀត ដែលនាំឲ្យក្រុមជំនុំរីកចម្រើនពាសពេញចក្រភពរ៉ូម។ ហើយភាគច្រើននៃកណ្ឌគម្ពីរកិច្ចការក៏បានកត់ចុះអំពីការសាយភាយនូវដំណឹងល្អតាមរយៈព័ន្ធកិច្ចរបស់សាវ័ក ពេត្រុស និងសាវ័ក ប៉ុល ក៏ដូចជាមនុស្សមួយចំនួនផ្សេងទៀត រហូតដល់ថ្នាក់ថាដំណឹងល្អបានសង់គ្រឹះល្មមនៅក្នុងចក្រភពរ៉ូមផ្ទាល់។ ទោះបើថាមិនមានការគម្រាមកំហែងផ្នែកនយោបាយពីចក្រភពរ៉ូមនៅពេលនោះក៏ដោយ ក៏ការសាយភាយនៃដំណឹងល្អបានបង្ហាញនូវអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលនូវចុងកណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយថា រាល់គ្រប់អំណាចទាំងអស់គឺត្រូវបានប្រទានដល់ទ្រង់នៅឯស្ថានសួគ៌ និងនៅលើផែនដីនៅពេលដែលព្រះអង្គសុគត ត្រូវបានគេបញ្ចុះក្នុងផ្នូរ បានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ហើយក៏បានយាងទៅឯស្ថានសួគ៌វិញដែរ (ម៉ាថាយ ២៨:១៨)។

កណ្ឌគម្ពីរទាំងប៉ុន្មានទៀតដែលមាននៅសល់ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីលើកឡើងអំពីទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី និងតំបន់ ឬក៏ក្រុមជំនុំណាមួយតាមតំបន់គ្រីស្ទបរិស័ទ ឬក៏នៅកន្លែងណាមួយ ដើម្បីបង្រៀនអំពីទេវវិទ្យា ឬក៏របៀបធ្វើជាគ្រូគង្វាល រហូតដល់ពេលយើងទៅដល់កណ្ឌចុងក្រោយនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី គឺកណ្ឌនៃគ្រាចុងក្រោយ។ ទាក់ទងនឹងកណ្ឌគម្ពីរមួយនេះ គ្រីស្ទបរិស័ទមានការកាត់ស្រាយខុសៗគ្នាជាច្រើន។

ខ្ញុំគិតថា វាមានតម្លៃណាស់ក្នុងការដែលយើងចំណាយពេលព្យាយាមយល់អំពីរបៀបដែលគ្រីស្ទបរិស័ទធ្លាប់បានយល់អំពីអនាគតកាល ក្នុងអំឡុងពេលខុសៗគ្នានៃប្រវត្តិសាស្ត្រក្រុមជំនុំ។ ពួកគាត់តែងតែប្រកាន់ភ្ជាប់លើចំណុចណាមួយ ហើយជំទាស់គ្នាលើចំណុចណាមួយផ្សេងទៀត។ ក្នុងពាក់កណ្ដាលនៃសតវត្សរ៍ទី២០ មានគ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើននាក់នៅឯប្រទេសអាមេរិកបានហៅខ្លួនថាជាអ្នកប្រកាន់ភ្ជាប់លើគោលជំនឿបុរេសហស្សវត្សរ៍និយមមុនគ្រារងទុក្ខ (premillennial pre-tribulationists )។ ប៉ុន្តែ យើងក៏ត្រូវតែចងចាំដែរ នៅក្នុងអំឡុងពេលនៃពួកក្រុមជំនុំព្យួរីតិន (Puritans) មានមនុស្សជាច្រើនបានប្រកាន់ភ្ជាប់តាមគោលជំនឿដែលថាបច្ឆាសហស្សវត្សរ៍និយម (postmillennialists) ហើយមនុស្សមួយចំនួនទៀតប្រកាន់ភ្ជាប់តាមបុរេសហស្សវត្សរ៍និយម។ នៅពេលនោះមិនទាន់មានអ្នកប្រកាន់ភ្ជាប់តាមអសហស្សវត្សរ៍និយម (amillennialists) ទេ។ ប៉ុន្តែ គោលជំនឿមួយនេះកំពុងតែមានអ្នកប្រកាន់ភ្ជាប់តាមសន្សឹមៗហើយ។

ប្រសិនបើលោកអ្នកមិនស្គាល់ពាក្យទាំងនោះ សូមកុំបារម្ភឡើយ។ ពីព្រោះចំណុចរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងការសង្ខេបនេះគឺថា ដោយគ្មានករណីលើកលែង ក្រុមទាំងអស់នេះយល់ថាសេចក្ដីសង្ឃឹមចុងក្រោយនៃក្រុមជំនុំគឺមិនអាស្រ័យទៅលើសហស្សវត្សរ៍និយមណាមួយឡើយ។ សេចក្ដីសង្ឃឹមចុងក្រោយរបស់ក្រុមជំនុំគឺស្ថានសួគ៌ និងផែនដីថ្មី ការមានជីវិតដោយរស់ឡើងវិញក្នុងរបៀបដែលព្រះអង្គនឹងរចនាយើងឡើងជាថ្មី ការបង្កើតចក្រវាលឡើងវិញដែលមានរួមនូវជីវិតដែលបានរស់ឡើងវិញ ដែលលែងមានការស្លាប់ លែងមានទុក្ខព្រួយ លែងមានការយំសោក ការឈឺចាប់ ឬក៏ការរងទុក្ខជាដើម។ ការរចនាចាស់ក៏បានកន្លងផុតទៅ (វិវរណៈ ២១)។

យើងអាចហៅការនេះថាជាទីក្រុងយេរូសាឡឹមថ្មី។ យើងអាចហៅការនេះថាជាការសម្រេចជាស្រេចនៃការរួបរួមគ្នារវាងកូនក្រមុំ និងព្រះយេស៊ូវ។ យើងអាចហៅការនេះថាជាស្ថានសួគ៌ថ្មី និងផែនដីថ្មី ប៉ុន្តែអស្ចារ្យ បរិសុទ្ធ និងបានរស់ឡើងវិញដោយនាំមកនូវរូបកាយនៃសិរីរុងរឿងលើសសិរីរុងរឿង ដែលអាចមើលព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់មុខទល់នឹងមុខ ក្នុងរបៀបដែលសូម្បីតែពួកទេវតានៅឯស្ថានសួគ៌ក៏មិនអាចមើលបានដែរ។ ពួកទេវតាគ្របបាំងមុខខ្លួនដោយស្លាប ហើយស្រែកថា «បរិសុទ្ធ បរិសុទ្ធ បរិសុទ្ធ» (វិវរណៈ ៤:៨)។ ប៉ុន្តែ យោងតាមកណ្ឌគម្ពីរ (វិវរណៈ ជំពូក២២) រាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានប្រោសលោះអាចសម្លឹងមើលព្រះអង្គបាន ហើយកណ្ឌនេះក៏បានរៀបរាប់យ៉ាងក្បោះក្បាយ បែបជារូបភាព អំពីទិដ្ឋភាពនៃជីវិត។ យើងឃើញទំនាយអំពីការធ្វើការ អំពីការច្រៀងសរសើរ និងអំពីការរស់នៅដោយសុចរិតដោយមានព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងចំណុចកណ្ដាល ហើយថ្វាយសិរីល្អទៅកាន់ព្រះអង្គដែលកំពុងតែគង់នៅលើបល្ល័ង្ក និងចូលទៅកាន់កូនចៀមអស់កល្បជានិច្ច។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ D.A. Carson
បកប្រែដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូថេ, លោក សឹម រក្សា និងលោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម