តើយើងមានឆន្ទៈសេរីក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទដែរឬទេ?

ក្នុងសាច់ឈាមយើង យើងដើរក្នុងផ្លូវខុសឆ្គងផ្នែកសីលធម៌ ខ្វាក់ផ្នែកព្រលឹងវិញ្ញាណ និងឆន្ទៈដែលបែកបាក់។ ប៉ុន្តែ សេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់យើងគឺអាស្រ័យលើព្រះគុណដ៏ឥតគិតថ្លៃរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនមែននៅលើឆន្ទៈសេរីរបស់យើងនោះទេ។

១៦ សីហា ២០២១អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល៣៩៧ដង

តើយើងមានឆន្ទៈសេរីក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទដែរឬទេ?

មិ

ត្តអ្នកអានម្នាក់ឈ្មោះសកលបានផ្ញើសារមកសួរថា «តើមនុស្សមានឆន្ទៈសេរីដែរឬទេ?»

យើងខ្ញុំចង់សម្រួលសំណួរនេះឲ្យចំៗបន្តិច ដើម្បីកុំឲ្យវាទូលំទូលាយពេក ប៉ុន្តែយើងខ្ញុំគិតថាវាក៏នឹងឆ្លើយទៅលើចំណុចស្នូលនៃសំណួរនេះដែរ៖ «តើយើងមានឆន្ទៈសេរីក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទធ្វើជាព្រះអម្ចាស់ ព្រះសង្គ្រោះ និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់យើងដែរឬទេ?»។ យើងខ្ញុំគិតថា នេះគឺជាចំណុចស្នូលនៃការជជែកវែកញែកគ្នា។ ហើយបន្ទាប់មក យើងក៏អាចនិយាយឲ្យទូលំទូលាយជាងនោះទៀតបានដែរ៖ «តើយើងមានឆន្ទៈសេរីក្នុងការញ៉ាំផ្លែចេកដែរឬទេ?» ប៉ុន្តែ យើងខ្ញុំនឹងគ្រាន់តែឆ្លើយលើសំណួរដែលថា៖ «តើយើងមានឆន្ទៈសេរីក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទធ្វើជាព្រះអម្ចាស់ ព្រះសង្គ្រោះ និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់យើងដែរឬទេ?» ប៉ុណ្ណោះ។ ហើយពិតណាស់! គឺវាអាស្រ័យទៅលើអត្ថន័យដែលយើងផ្ដល់លើពាក្យ «ឆន្ទៈសេរី»។

ការប្ដេជ្ញាចិត្តដោយខ្លួនឯងចុងក្រោយ

តោះ! ចូរយើងចាប់ផ្ដើមដោយផ្ដល់នូវអត្ថន័យមួយដែលអស់អ្នកវែកញែកទាំងអស់គ្នានឹងឯកភាពជាមួយសិន។ ឧទាហរណ៍៖ យើងខ្ញុំដឹងថា ក្នុងការជជែកវែកញែករបស់យើងខ្ញុំជាមួយនឹងលោកគ្រូ ហ្គ្រេគ ប៊យ (Greg Boyd) គាត់តែងតែប្រើអត្ថន័យនេះអំពីអ្វីដែលគាត់កំពុងតែការពារ៖ «លោកអ្នកមានឆន្ទៈសេរីនៅពេលដែលលោកអ្នកមានការប្ដេជ្ញាចិត្តដោយខ្លួនឯងចុងក្រោយ»។

យោងតាមអត្ថន័យមួយនេះ លោកអ្នកមានឆន្ទៈសេរីក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទ ប្រសិនបើបុព្វហេតុចុងក្រោយនៃការជ្រើសរើសរបស់លោកអ្នកគឺជាការប្ដេជ្ញាចិត្តដោយខ្លួនឯងចុងក្រោយ។ ដូច្នេះ ចំណុចគឺលើពាក្យ «ចុងក្រោយ»។ ទំនងជាមានចំណុចជំរុញជាច្រើនក្នុងការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់លោកអ្នកក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែ មានតែចំណុចជំរុញមួយប៉ុណ្ណោះដែលជាចំណុចចុងក្រោយ ឬក៏ចំណុចនៃទីបញ្ចប់។ យោងតាមអត្ថន័យមួយនេះ ឆន្ទៈសេរីតម្រូវឲ្យលោកអ្នកក្លាយជាអ្នកសម្រេចចុងក្រោយ មិនមានអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ ដែលនេះមានរួមទាំងព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាចំណុចជំរុញចុងក្រោយ ឬក៏ជាចំណុចនៃទីបញ្ចប់ក្នុងការជ្រើសរើសទេ។ តែលោកអ្នកទេតើ។

យើងអាចលើកឡើងម្យ៉ាងទៀតថា៖ លោកអ្នកមានឆន្ទៈសេរីនៅពេលដែលឆន្ទៈរបស់លោកអ្នកគឺជាបុព្វហេតុនៃការសម្រេចទាក់ទងនឹងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទ។ ហើយពាក្យ «សម្រេច» ក៏មានតួនាទីដូចគ្នាជាមួយនឹងពាក្យ «ចុងក្រោយ» ផងដែរ។ ទំនងជាមានបុព្វហេតុជាច្រើនដែលជះឥទ្ធិពលលើការជ្រើសរើសរបស់លោកអ្នកក្នុងការយកព្រះគ្រីស្ទ។ ប៉ុន្តែ ដើម្បីឲ្យលោកអ្នកមានសេរីភាព យោងតាមអត្ថន័យមួយនេះ បុព្វហេតុនៃការសម្រេចចិត្ត—ចំណុចចុងក្រោយដែលនាំឲ្យលោកអ្នកសម្រេចយកជម្រើសរបស់លោកអ្នក—ដាច់ខាតគឺត្រូវតែជាឆន្ទៈរបស់លោកអ្នក មិនមែនឆន្ទៈរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ផ្សេងទៀត ដែលនេះក៏មានរួមទាំងព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ។

ដូច្នេះ នោះគឺជាចំណុចនៃការវែកញែក។ នៅពេលដែលលោកអ្នកទៅដល់ស្ថានសួគ៌ ហើយប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់សួរលោកអ្នកថា «តើអ្វីទៅជាមូលហេតុចុងក្រោយនៃការសម្រេចរបស់ឯងក្នុងការទទួលជឿលើព្រះរាជបុត្រារបស់អញ?»។ តើលោកអ្នកនឹងឆ្លើយតបយ៉ាងដូចម្ដេច? តើលោកអ្នកនឹងលើកឡើងថា «ព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គគឺជាមូលហេតុចុងក្រោយនៃការសម្រេចចិត្តរបស់ទូលបង្គំក្នុងការជ្រើសរើស»? ឬក៏ថាលោកអ្នកនឹងឆ្លើយតបបែបនេះវិញ៖ «ជម្រើសរបស់ទូលបង្គំគឺជាមូលហេតុចុងក្រោយនៃការសម្រេចចិត្តរបស់ទូលបង្គំ»?

សូមកត់សម្គាល់ច្បាស់ថា សំណួរគឺមិនមែន «តើយើងបានធ្វើការជ្រើសរើស?» នោះទេ។ សំណួរគឺមិនមែន «តើឆន្ទៈរបស់យើងមានសកម្មភាព ហើយក៏ចាំបាច់មាន? នោះទេ។ សំណួរក៏មិនមែន «តើជម្រើសរបស់យើងពិត ឬក៏មិនពិត?» នោះទេ។ ចម្លើយលើសំណួរទាំងអស់នេះគឺ «បាទ/ចាស៎!»។ លោកអ្នកបានធ្វើការជ្រើសរើស។ ឆន្ទៈរបស់លោកអ្នកមានសកម្មភាព ហើយក៏ចាំបាច់ដែរ។ ជម្រើសរបស់លោកអ្នកក៏ពិតដែរ។ ទាំងនោះមិនមែនជាសំណួរក្នុងការវែកញែកនោះទេ។

សំណួរគឺថា នៅពេលដែលឆន្ទៈរបស់លោកអ្នកអាចជ្រើសរើស តើអ្វីទៅជាចំណុចសម្រេចក្នុងការនាំឲ្យឆន្ទៈនោះកើតមានឡើង? តើអ្វីទៅជាឥទ្ធិពល ឬក៏ជាបុព្វហេតុដែលនាំឲ្យមានការសម្រេចចិត្តបែបនោះ? ហើយព្រះគម្ពីរក៏បានឆ្លើយដូចតទៅ៖ ព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ហើយអ្នកដទៃលើកឡើងថា៖ គឺអំណាចនៃការប្ដេជ្ញាចិត្ដផ្ទាល់របស់លោកអ្នកទេតើ។ ដូច្នេះ អ្វីដែលយើងខ្ញុំកំពុងតែប្រកែកក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទគឺថា យើងមិនមានឆន្ទៈសេរីបែបនេះនោះទេ—ដែលនេះមានន័យថា អំណាចនៃការប្ដេជ្ញាចិត្ដផ្ទាល់។ ខាងក្រោមនេះគឺជាខគម្ពីរបីប្រភេទដែលយើងខ្ញុំចង់លើកទឹកចិត្តឲ្យយើងគិតលើ៖

១. ខ្វាក់ និងពុករលួយ

ទី១ យើងមានភាពពុករលួយយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរខាងឯសីលធម៌ដល់ថ្នាក់ថា យើងមិនមានសមត្ថភាពក្នុងការធ្វើអ្វីដែលល្អបានឡើយ។ យើងមិនអាចទទួលជឿបានទេ។ «ដ្បិតគំនិតខាងសាច់ឈាម នោះជាសេចក្ដីស្លាប់ទទេ ឯគំនិតនៃព្រះវិញ្ញាណ នោះទើបជាជីវិត នឹងសេចក្ដីសុខសាន្តវិញ ព្រោះគំនិតខាងសាច់ឈាម នោះរមែងទាស់ទទឹងនឹងព្រះ ដ្បិតមិនចុះចូលនឹងក្រិត្យវិន័យរបស់ព្រះទេ ក៏ពុំអាចនឹងចុះចូលបានផង» (រ៉ូម ៨:៦-៧)។

«គំនិតខាងសាច់ឈាម» ដែលនៅក្រៅពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ មិនអាចចុះចូលចំពោះព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ។ យើងស្រឡាញ់ការលើកតម្កើងខ្លួនឯង ហើយក៏មិនអាចចុះចូលបានដែរ។ ឬក៏សូមពិចារណាលើកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ២:១៤៖ «ប៉ុន្តែ មនុស្សខាងសាច់ឈាម គេមិនទទួលសេចក្ដីខាងឯព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះទេ ពីព្រោះជាសេចក្ដីល្ងង់ល្ងើដល់គេ ក៏រកស្គាល់មិនបានដែរ ដ្បិតត្រង់ឯសេចក្ដីទាំងនោះ ត្រូវពិចារណាយល់ខាងវិញ្ញាណវិញ»—គាត់រកស្គាល់មិនបាន!—ក្នុងការយល់សេចក្ដីទាំងនោះ ពីព្រោះពួកគាត់មិនមានការដឹងខុសត្រូវខាងឯព្រលឹងវិញ្ញាណ។ ដូច្នេះ ខគម្ពីរទាំងនេះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរបានលើកឡើងថា យើងមិនអាចយល់ និងចុះចូលចំពោះព្រះជាម្ចាស់បាន ពីព្រោះយើងមានភាពពុករលួយ។

២. អំណោយទាននៃជំនឿរបស់ព្រះជាម្ចាស់

ទី២ យើងមិនអាចជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទបានទេ។ ជាចុងក្រោយ វាគឺជាអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់៖ «ក៏មិនគួរឲ្យបាវបម្រើនៃព្រះអម្ចាស់ឈ្លោះប្រកែកគ្នាឡើយ គួរឲ្យបានចិត្តសុភាពរាបសាដល់មនុស្សទាំងអស់វិញ ត្រូវប្រសប់ក្នុងការបង្រៀន ទាំងមានចិត្តអត់ធ្មត់ផង ត្រូវប្រដៅដំរង់មនុស្សដែលទទឹងទទែង ដោយមានចិត្តសុភាព ក្រែងព្រះទ្រង់នឹងបណ្ដាលឲ្យគេប្រែចិត្ត ឲ្យបានស្គាល់សេចក្ដីពិតវិញ» (២ធីម៉ូថេ ២:២៤-២៥)។ ដូច្នេះ វាទាមទារឲ្យមានការកែប្រែចិត្ត ហើយយើងក៏មិនអាចធ្វើការនេះបានដោយខ្លួនឯងដែរ។ បុព្វហេតុនៃការសម្រេចចិត្តគឺថា ព្រះជាម្ចាស់ទំនងជាអាចនឹងប្រទានការកែប្រែចិត្តដល់យើង។

ឬក៏សូមអានកណ្ឌគម្ពីរ ភីលីព ១:២៩៖ «ដ្បិតមានឱកាសបើកឲ្យអ្នករាល់គ្នាហើយ មិនមែនឲ្យគ្រាន់តែជឿដល់ព្រះគ្រីស្ទតែប៉ុណ្ណោះទេ គឺឲ្យរងទុក្ខដោយព្រោះទ្រង់ដែរ»។ ការជឿព្រះគ្រីស្ទគឺជាអំណោយទាន។ ព្រះអង្គបានប្រទានមកកាន់លោកអ្នក ពីព្រោះលោកអ្នកមិនអាចបង្កើតវានៅក្នុងខ្លួនឯងបាន។ ដូច្នេះហើយបានជាសាវ័ក ប៉ុល លើកឡើងថា «ដូច្នេះ មិនសម្រេចនឹងអ្នកណាដែលចង់បាន ឬនឹងអ្នកណាដែលខំរត់តាមនោះទេ គឺស្រេចនឹងព្រះ ដែលមានសេចក្ដីមេត្តាករុណាវិញ» (រ៉ូម ៩:១៦)។

៣. ព័ន្ធកិច្ចនៃការសម្រេចរបស់ព្រះជាម្ចាស់

ទី៣ តើបទពិសោធន៍នេះមានលក្ខណៈដូចម្ដេច នៅពេលដែលយើងជ្រើសរើសតាមរយៈអំណាចរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ផ្សេងទៀត? ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ១៥:១០ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងថា «ប៉ុន្តែ ដែលខ្ញុំបានជាយ៉ាងណា នោះគឺបានដោយព្រះគុណនៃព្រះទេ ហើយព្រះគុណដែលទ្រង់បានផ្ដល់មកខ្ញុំ នោះមិនមែនជាអសារឥតការឡើយ ដ្បិតខ្ញុំបានខំធ្វើការលើសជាងអ្នកទាំងនោះសន្ធឹកណាស់ ប៉ុន្តែ មិនមែនជាខ្ញុំ គឺជាព្រះគុណនៃព្រះ ដែលសណ្ឋិតនៅនឹងខ្ញុំវិញ»។ ដូច្នេះ យើងឃើញអំពីទិដ្ឋភាព៖ ខ្ញុំក៏ពិតជាជ្រើសរើស។ ខ្ញុំក៏ពិតជាមានសកម្មភាព។ ខ្ញុំកំពុងតែធ្វើការ។ ប៉ុន្តែ ទេ! គឺព្រះជាម្ចាស់ទេតើដែលកំពុងតែធ្វើព័ន្ធកិច្ចនៅក្នុងខ្ញុំ។ ព្រះអង្គគឺជាអង្គដែលសម្រេច ជាបុព្វហេតុនៅពីក្រោយដែលនាំឲ្យវាកើតឡើង។ ដូចគ្នាក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ភីលីព ២:១២-១៣៖ «ចូរបង្ហើយសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់អ្នករាល់គ្នា ដោយកោតខ្លាច ហើយញាប់ញ័រចុះ...ដ្បិតគឺជាព្រះហើយ ដែលបណ្ដាលចិត្តអ្នករាល់គ្នា ឲ្យមានទាំងចំណង់ចង់ធ្វើ ហើយឲ្យបានប្រព្រឹត្តតាមបំណងព្រះហឫទ័យទ្រង់ដែរ»។ ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គគឺជាបុព្វហេតុនៃឆន្ទៈរបស់លោកអ្នក ហើយការខិតខំធ្វើការរបស់លោកអ្នកគឺជាព័ន្ធកិច្ចតាមរយៈព្រះអង្គ។

នេះគឺជាសេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់យើងខ្ញុំ៖ ប្រសិនបើព្រះអង្គទុកយើងចោលក្នុងឆន្ទៈសេរីរបស់យើង—ដែលនេះគឺអំណាចនៃការប្ដេជ្ញាចិត្តចុងក្រោយរបស់យើងផ្ទាល់ នោះយើងទាំងអស់គ្នានឹងប្រើប្រាស់វា ដើម្បីបដិសេធព្រះគ្រីស្ទជាមិនខាន។ យើងស្លាប់ខាងឯវិញ្ញាណ ល្ងីល្ងើ ខ្វាក់ និងទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះគ្រីស្ទ—យើងស្រឡាញ់សេចក្ដីងងឹតខ្លាំងណាស់—ដល់ថ្នាក់ថា យើងមិនទាំងមានសមត្ថភាពខាងឯសីលធម៌ក្នុងការឃើញ ការឲ្យតម្លៃ និងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទជាជាងយកលោកីយ៍នេះ។

ព្រះគុណនៃអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានយាងចូលមកក្នុងជីវិតរបស់យើង យកឈ្នះលើការបះបោររបស់យើង យកឈ្នះលើភាពខ្វាក់របស់យើង និងលើការស្លាប់របស់យើង ហើយធ្វើឲ្យយើងមានសមត្ថភាពក្នុងការឃើញព្រះគ្រីស្ទក្នុងលក្ខណៈជំរុញ និងស្អាតដែលនាំឲ្យយើងមានការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទដោយសេរី។ ពិតណាស់ យើងខ្ញុំដឹងថា យើងមិនទាន់បានឆ្លើយសំណួរ «បើអញ្ចឹងមែន តើយើងមានការទទួលខុសត្រូវ និងទំនួលខុសត្រូវយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ?» ប៉ុន្តែ អ្វីដែលយើងខ្ញុំចង់ឆ្លើយក្នុងឯកសារនេះគឺថា «ទេ! យើងមិនមានឆន្ទៈសេរីក្នុងការជ្រើសរើសយកព្រះគ្រីស្ទនោះទេ ប្រសិនបើយើងផ្ដល់អត្ថន័យលើឆន្ទៈសេរីថា ជាការប្ដេជ្ញាចិត្តចុងក្រោយរបស់យើងផ្ទាល់។»

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ John Piper
បកប្រែដោយលោកគ្រូ៖ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ប៊ុន ធីម៉ូថេ និងលោក ឯក សត្យា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.desiringgod.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

២៩៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ មេសា ២០២៥

តើខ្ញុំអាចជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូល ហើយព្រះអង្គនៅមិនបានជ្រើសរើសខ្ញុំដែរឬទេ?

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ តើអាចទេដែលយើងជឿលើព្រះគម្ពីរទាំងមូលនៅក្នុងខួរក្បាលរបស់យើង និងជឿលើគ្រប់ចំណុចនៃសេចក្ដីពិតខាងឯជំនឿគ្រីស្ទបរិស័…

អានបន្ថែម

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

៤១៩០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៩ មេសា ២០២៥

តើអ្វីទៅធ្វើឲ្យថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញពិសេសម៉្លេះ?

ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់មិនបានប្រោសព្រះគ្រីស្ទឲ្យបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នោះដំណឹងល្អរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ជំនឿរបស់យើងគឺជាការឥតអំពើ ដែលនេះមានន័យថា យើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងក្លែងក្លាយ។ បើដូច្នោះមែន នោះយើងគួរតែស៊ីផឹក ហើយអរសប្បាយចុះ ដ្បិតថ្ងៃស្អែកយើងនឹងស្លាប់។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៦៩

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥៣២១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៦១

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២៣១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។