ព្រះយេស៊ូវគ្រប់គ្រងលើគ្រប់ទាំងអស់

សំណេរកាត់ស្រាយ (ហេព្រើរ២:៥-៩) ដោយ៖ និស្សិត ( ថន អេលីយ៉ា ) សេចក្ដីផ្ដើម ជាធម្មតានៅក្នុងប្រទេសមួយដែលមានស្ដេច…

១៦ កក្កដា ២០២៣អានរយៈពេល ១៦ នាទី

មើល២៣២ដង

សំណេរកាត់ស្រាយ (ហេព្រើរ២:៥-៩) ដោយ៖ និស្សិត ( ថន អេលីយ៉ា )
សេចក្ដីផ្ដើម
ជាធម្មតានៅក្នុងប្រទេសមួយដែលមានស្ដេច ស្ដេចតែងតែធំជាងអ្នកបម្រើរបស់ខ្លួន ហើយស្ដេចទាំងអស់មិនដែលបន្ទាបខ្លួនទ្រង់មកអោយទាបជាងអ្នកបម្រើរបស់ខ្លួននោះទេ។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងហេព្រើ២:៥-៩ យើងឃើញថា មានស្ដេចមួយអង្គដែលទ្រង់បន្ទាបអង្គទ្រង់អោយទាបជាងពួកអ្នកបម្រើ ដែលស្ដេចនោះគឺជាព្រះយេស៊ូវ ដែលទ្រង់បានបន្ទាបអង្គទ្រង់អោយទាបជាងទេវតា។ តើមូលហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទ្រង់បន្ទាបអង្គទ្រង់អោយទាបជាងពួកទេវតា? តើព្រះយេស៊ូវទ្រង់ធ្វើដូច្នេះដើម្បីអ្វី?

តួសេចក្ដី
មុននឹងបកស្រាយនូវសំណួរខាងលើ យើងនឹងមើលជាមួយគ្នាអំពី ភាពទាក់ទងគ្នាទៅនឹងគោលបំណងរបស់គម្ពីរ និង របៀបអត្ថបទនេះស៊ីគ្នាទៅនឹងបរិបទផ្សេងទៀត។ អត្ថបទនេះ មានលក្ខណះបែបជាប្រភេទសំបុត្រ តែសំបុត្រនេះមានទម្រង់អក្សសាស្ត្រជាសេចក្ដីអធិប្បាយផងដែរ ដែលអ្នកនិពន្ធប្រើពេលតែមួយក្នុងការសរសេរសំបុត្រនេះឡើង ដោយចាប់ផ្ដើមពីការពន្យល់ភ្លាមៗតែម្ដង(១:១)។ សំបុត្រនេះយើងមិនដឹងថាអ្នកណាជាអ្នកសរសេរនោះទេ មានអ្នកខ្លះគេគិតថានេះជាសំបុត្ររបស់ប៉ុល ឬក៏ជាសហការីរបស់ប៉ុលដូចជាលោកបាណាបាស ឬ អប៉ូឡូស។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្ដី ក៏អត់មានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ណា ដែលអះអាងថា ពួកអ្នកទាំងនោះជាអ្នកនិពន្ធដែរ ប៉ុន្តែនៅក្នុង(២:៣) បានប្រាប់យើងថា អ្នកនិពន្ធគម្ពីរហេព្រើរ គឺជាអ្នកដែលមានទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ជាមួយនឹងពួកសិស្សដែលនៅជុំវិញព្រះយេស៊ូវ ដូច្នេះយើងអាចដឹងថាសំបុត្រនេះគឺមាន មូលដ្ឋានចេញពីសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ពួកសាវក ដែលធ្វើអោយយើងអាចទុកចិត្តបាន។ តាមរយៈអត្ថបទនេះ យើងមើលឃើញថា អ្នកនិពន្ធកំពុងតែលើកទឹកចិត្តដល់ពួកជំនុំដែលរស់នៅក្នុងសម័យនោះ ប្រហែលជាសម័យដែលគ្រប់គ្រងដោយអធិរាជនេរ៉ូ ដែលពួកជំនុំកំពុងតែទទួលរងនូវការបៀតបៀន ជាប់គុក ហើយក៏មានអ្នកខ្លះបានបោះបង់ចោលសេចក្ដីជំនឿរបស់ខ្លួនថែមទៀតផង(១០:៣២-៣៤) ដោយអ្នកនិពន្ធកំពុងតែពន្យល់ពីពួកគេ ពីជ័យជម្នះនៅខាងមុខដែលគេនឹងទទួលបាន បន្ទាប់ពីការរងទុក្ខហើយ ដូចជាព្រះយេស៊ូវទ្រង់ក៏រងទុក្ខដែរ តែទ្រង់បានយកជ័យជម្នះហើយ ហើយអ្នកដែលស៊ូទ្រាំដល់ទីបំផុតនឹងសោយរាជ្យជាមួយនឹងព្រះយេស៊ូវ។

នៅក្នុងកណ្ឌហេព្រើរមានផ្នែក២ធំៗ ផ្នែកទី១ (១-៤)និយាយអំពីភាពឧត្តមឧត្តមនៃព្រះយេស៊ូវ ឯទីពីរ(៥-១២)និយាយពីកិច្ចការដ៏ឧត្តមវិសេសដែលព្រះយេស៊ូវបានសម្រេច។ ដោយនៅក្នុងផ្នែក១នេះ អ្នកនិពន្ធ គាត់ប្រៀបធៀបជាច្រើនទាក់ទងនឹងអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះយេស៊ូវ ដោយគាត់បានប្រៀបធៀបព្រះយេស៊ូវជាមួយនឹងទេវតា ម៉ួសេ និង យ៉ូស្វេ ដែលគោលបំណងនេះ ចង់បញ្ជាក់ថា ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ប្រសើរជាងអ្នកទាំងនោះ។

កាត់ស្រាយ
១. គ្រប់ទាំងអស់នឹងស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់ព្រះ (ខ៥)
នៅក្នុងជំពូក១:៨-៩ យើងឃើញថាអំណាចគ្រប់ទាំងអស់នឹងស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់ព្រះ តែវាហាក់បីដូចជាមិនទាន់កើតឡើងនោះឡើយ ដោយសារតែពួកជំនុំ នៅតែទទួលរងនូវការបៀតបៀន អំពើអាក្រក់កាន់តែអាក្រក់ទៅៗ អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ដូចជាមិនទទួលរងនូវការដាក់ទោស ឬវិនាសសោះ ដោយអារក្សសាតាំងនៅតែគ្រប់គ្រងលើផែនដីនេះនៅឡើយ ដោយវាកំពុងបង្វែរមនុស្សអោយទៅតាមផ្លូវរបស់វា។ តើសេចក្ដីនៅក្នុង១:១-១៤ ពិតយ៉ាងដូចម្ដេច? នៅក្នុង២:៥បានប្រាប់ចម្លើយនេះសម្រាប់យើងថា សេចក្ដីពិតនេះនឹងសម្រេចនៅពេលខាងមុខ ទោះបីជាឥឡូវនេះយើងមិនទាន់ឃើញវាកើតឡើងក៏ពិតមែន តែនៅពេលខាងមុខវានឹងកើតឡើងយ៉ាងពិតប្រា កដ នៅពេលខាងមុខនឹងលែងមានអំណាចរបស់អារក្សសាតាំងទៀតហើយ ហើយលោកិយនេះក៏មិនស្ថិតនៅក្រោមអំណាចពួកអារក្សទៀតដែរ។ តើហេតុអ្វីបានជាលោកិយនេះស្ថិតនៅក្រោមអំណាចទេវតា?

២. មូលហេតុមនុស្សស្ថិតនៅក្រោមអំណាចទេវតា(ខ៦-៨)
នៅក្នុងលោកុប្បត្តិជំពូក១ បានប្រាប់ពីកំណើតនៃមនុស្សដំបូងដែលព្រះបានបង្កើតមក។ មនុស្សដែលព្រះបានបង្កើតមកដំបូង គឺមានលក្ខណះដូចជារូបអង្គព្រះ ហើយព្រះបានប្រទានអំណាចអោយពួកគេគ្រប់គ្រងលើអស់ទាំងការនៃព្រះហស្តទ្រង់ (១:២៦-២៧)។ នៅក្នុងទំនុក.៨ បានបង្ហាញពីអំណាចត្រួតត្រារបស់មនុស្ស ដែលព្រះបានបញ្ចុះបញ្ចូលគ្រប់ទាំងអស់អោយនៅក្រោមជើងគេ។ មនុស្សដើមដំបូងដែលមានឈ្មោះថាអ័ដាមប្រៀបបីដូចជាស្ដេចម្នាក់អញ្ចឹង គឺគាត់មានតួនាទីក្នុងការគ្រប់គ្រងលើផែនដីទាំងមូល ហើយគ្រប់របស់ទាំងអស់គឺគាត់ជាអ្នកបង្ក្រាប(លោកុ.១:២៨) ដែលមានន័យថា គាត់ជាអ្នករក្សា និង ការពារ។ តែក្រោយមកតួនាទី និង អំណាចរបស់មនុស្ស គឺមិនដូចពីមុនឡើយ មនុស្សបានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ដោយទាស់ប្រឆាំងនឹងបម្រាមរបស់ព្រះ ដែលព្រះហាមពួកគេមិនអោយបរិភោគផ្លែឈើដឹងខុសត្រូវនោះឡើយ(លោកុ.២:១៧) តែដោយសារតែពួកគេចាញ់សេចក្ដីល្បួងរបស់សាតាំងដោយតាមរយៈសត្វពស់ នោះគេក៏ល្មើសនឹងបទបញ្ញតិរបស់ព្រះ(លោកុ.៣:៦)។ សាតាំងបានប្រើសត្វដែលមនុស្សគ្រប់គ្រង អោយមកបញ្ឆោតដល់មនុស្សវិញ ដែលនេះហាក់បីដូចជាសាតាំង វាកំពុងតែត្រលប់ពីឋានៈរបស់មនុស្ស ដោយអោយអ័ដាមជាអ្នកដែលគ្រប់គ្រងលើសត្វជាអ្នកមានប្រាជ្ញាខ្ពស់ជាងសត្វ ឲ្យបែរទៅជឿតាមដល់សត្វដែលមនុស្សជាអ្នកគ្រប់គ្រងទៅវិញ។ សកម្មភាពនៃការប្រឆាំងរបស់មនុស្ស បានបង្ហាញថា ពួកគេលែងត្រូវការព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការគ្រប់គ្រងលើពួកគេទៀតហើយ ពួកគេចង់បានសិទ្ធអំណាចស្មើនឹងព្រះជាម្ចាស់ គេព្យាយាមអះអាងពីឯករាជ្យភាពរបស់ខ្លួនពីព្រះជាម្ចាស់ ដោយគេមិនយល់ព្រមពីលំដាប់លំដោយនៃស្នាព្រះហស្ថរបស់ព្រះ ដែលត្រូវការពឹងផ្អែកលើព្រះនោះទេ។ មនុស្សបានជឿលើអ្នកក្រៅ ជាជាងជឿលើព្រះដែលបង្កើតខ្លួន គេសុខចិត្តស្ដាប់តាមការញុះញុងរបស់សាតាំង ក៏មិនយល់ស្របជាមួយនឹងសេចក្ដីព្រមានរបស់ព្រះនោះឡើយ។ នៅពេលដែលមនុស្សយល់ស្របជាមួយសាតាំង វាបានបង្ហាញអោយឃើញថា មនុស្សបានស្ដាប់បង្គាប់តាមសាតាំង និង ចុះចូលនៅក្នុងអំណាចរបស់វា។

ព្រះបានមានព្រះបន្ទូលជាមួយគេរួចមកហើយ(លោកុ.២:១៧) ពីលទ្ធផលនៃការមិនស្ដាប់បង្គាប់គឺ ពួកគេនឹងត្រូវបណ្ដាសា។ អំពើបាបបានធ្វើអោយព្រះពរផ្លាស់ប្រែជាបណ្ដាសា។ លោកុ.១:២៨ ព្រះបានប្រទានពរអោយមនុស្សបង្កើតកូនអោយចម្រើនជាច្រើនឡើង និងបង្ក្រាបផែនដី តែក្រោយមក(លោកុ.៣:១៦-១៨)ព្រះបានដាក់បណ្ដាសាចំពោះសេចក្ដីទាំងពីរខាងលើទៅវិញ ដោយស្ត្រីនឹងបង្កើតកូនដោយឈឺចាប់ ឯបុរសនឹងធ្វើការដោយនឿយហត់ពីដី។ ពិតប្រាកដណាស់ ដោយសារតែអ័ដាមប្រៀបបីដូចជាស្ដេចនៅលើផែនដី បណ្ដាសាមិនមែនត្រឹមតែអ័ដាមតែម្នាក់ឯងនោះទេ តែវារាលដាលដល់ផែនដីដែលអ័ដាមជាអ្នកគ្រប់គ្រងផងដែរ(លោកុ.៣:១៧)។

សាតាំងវាបានគ្រប់គ្រងលើស្ដេចដែលជាអ័ដាម ហើយវាក៏បានគ្រប់គ្រងលើផែនដីនេះទាំងមូល ព្រោះស្ដេចដំបូងរបស់យើងបានចុះចូលជាមួយនឹងអំណាចរបស់សាតាំងហើយ គឺយកសាតាំងជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយគ្រប់របស់ដែលនៅលើផែនដីនេះ គឺស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សាតាំងវិញម្ដង (១យ៉ូន.៥:១៩)។ ចំណែកឯមនុស្សវិញ បានបាត់បង់តួនាទី និង អំណាចគ្រប់គ្រងលើរបស់សព្វសារពើហើយ។ ការគ្រប់គ្រង មិនមែនន័យថា ជាម្ចាស់នោះទេ។ ផែនដីនៅតែជាកម្មសិទ្ធរបស់ព្រះដដែរ តែគ្រាន់តែថាមនុស្សលែងនៅក្រោមព្រះតែ១ទៀតហើយ គឺមនុស្សមានសាតាំងនៅពីលើមនុស្សមួយជាន់ទៀត។ ដូច្នេះហើយបានជានៅក្នុង២:៧ បានចែងថា មនុស្សទាបជាងពួកទេវតា។

នៅក្នុងខ៨ បានបង្ហាញពីព្រះដែលទ្រង់នឹងបញ្ចុះបញ្ចូលគ្រប់ទាំងអស់អោយមានក្រោមជើងមនុស្ស តែយើងឃើញថាដូចជាគ្រប់ទាំងអស់មិនទាន់ចុះចូលនៅឡើយទេ គ្រប់យ៉ាងគឺនៅតែដដែរ តែនឹងមានគ្រាមួយដែលនឹងមកដល់ ដែលគ្រប់ទាំងអស់នឹងស្ថិតនៅក្រោមជើងយើងវិញ។

៣. ព្រះយេស៊ូវទាបជាងពួកទេវតា (ខ៩)
តែយើងមើលឃើញពីគម្រូនៃព្រះយេស៊ូវវិញ ដែលនៅក្នុងខ៩ បានចែងពី ព្រះយេស៊ូវដែលទ្រង់ទាបជាងពួកទេវតាតែបន្តិច។ ពាក្យ តែបន្តិច អាចមានន័យ២យ៉ាង តែបន្តិច ឬមួយរយៈពេលខ្លី។ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ទាបជាងពួកទេវតា គឺនៅពេលដែលទ្រង់យកភាពជាមនុស្ស ព្រោះដោយសារមនុស្សយើងមានអំពើបាបហើយទាបជាងពួកទេវតា។ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់បានបន្ទាបអង្គទ្រង់មកដើម្បីនឹងស្ដារឡើងវិញនូវតួនាទីដើមរបស់មនុស្ស ព្រោះមានតែព្រះទេទើបអាចស្ដារនូវបញ្ហានេះបាន ហើយមនុស្សយើងមិនអាចស្ដារបញ្ហានេះដោយខ្លួនឯងបាននោះទេ ព្រោះដោយសាភាពអសម្ថភាពរបស់យើង ដោយព្រោះយើងជាប់មានបាប។
សាច់រឿងនៅក្នុងសញ្ញាចាស់ នៅពេលដែលស្ដេចណាមួយធ្វើខុស នោះប្រជារាស្ត្រទាំងមូលនឹងត្រូវបណ្ដាសាពីព្រះជាមួយនឹងស្ដេចនោះ តែបើសិនជាស្ដេចណាមួយស្ដាប់បង្គាប់ដល់ព្រះវិញ នោះប្រជារាស្ត្រក៏មានសេចក្ដីសុខជាមួយនឹងស្ដេចនោះដែរ។ ដូចជាស្ដេចដាវីឌ នៅពេលដែលទ្រង់ប្រព្រឹត្តសេចក្ដីកំផិតជាមួយនឹងនាងបាតសេបា នោះប្រជារាស្ត្រទូទាំងប្រទេស ទទួលរងបណ្ដាសាជាមួយនឹងទ្រង់(២៤:១-១៥)។ អ័ដាមដែលជាស្ដេចដំបូង បានប្រព្រឹត្តទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយនាំប្រជារាស្ត្ររបស់គាត់ ដែលជាមនុស្សជាតិទាំងមូលអោយទទួលរងនូវបណ្ដាសាជាមួយនឹងគាត់ដែរ ដូច្នេះហើយបានជាមនុស្សត្រូវការស្ដេចមួយអង្គទៀត គឺជាស្ដេចដែលស្ដាប់តាមបង្គាប់តាមព្រះជាម្ចាស់ ជាស្ដេចដែលល្អឥតខ្ចោះ ដើម្បីបង្វែរសេចក្ដីបណ្ដាសាទៅជាព្រះពរដែលមកពីព្រះសម្រាប់មនុស្សវិញ។ ព្រះយេស៊ូវ ទ្រង់ជាអ័ដាមទី២(រ៉ូម១២-២១) ជាស្ដេចដែលនាំយើងទៅកាន់រកភាពដើមដំបូងវិញ ដោយព្រោះទ្រង់ជាស្ដេចដែលល្អឥតខ្ចោះ នោះទ្រង់គ្មានបាបនោះទេ (១យ៉ូន.៣:៥)។ មានតែព្រះយេស៊ូវនោះទេដែលអាចស្ដារឡើងវិញនូវរចនាសម្ព័ន្ធ ដែលអាចនាំមនុស្សមកកាន់ឯព្រះ និង អោយមនុស្សស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រង និង អំណាចរបស់ព្រះតែមួយប៉ុណ្ណោះ (យ៉ូន.៥:១៤) ។

ព្រះយេស៊ូវជាដំណោះស្រាយតែមួយគត់ សម្រាប់បណ្ដាសានេះ ក្រៅពីទ្រង់នោះគ្មានផ្លូវផ្សេងទៀតទេ មានតែទ្រង់ប៉ុណ្ណោះអាចជួយសង្គ្រោះមនុស្សជាតិអោយទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ (យ៉ូន.១៤:១៦, កិច្ច.៤:១២)។ ព្រះយេស៊ូវបានរងទុក្ខសុគតដើម្បីស្លាប់ជំនួសមនុស្សទាំងអស់(២:៩) ដោយទ្រង់ជាយញ្ញបូជាដែលល្អឥតខ្ចោះ ជាកូនចៀមដែលត្រូវគេសម្លាប់ដើម្បីជំនួសអំពើបាបរបស់មនុស្ស ដែលព្រះលោហិតដ៏វិសេសរបស់ព្រះអង្គគឺអាចលុបបំបាត់អំពើបាបរបស់មនុស្សលោកបាន (យ៉ូន១:២៩)។ ដោយហេតុដូចនេះ ដោយសារតែព្រះគុណរបស់ព្រះ ប្រសិនបើជាអ្នកណាចង់ទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ នោះលុះត្រាតែគេទទួលជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយការជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺមិនបូកបន្ថែមអ្វីនោះទេ គឺគ្រាន់តែជឿប៉ុណ្ណោះ (អេភ.២:៨-៩) ។ ការបង្ហូរព្រះលោហិតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅលើឈើឆ្កាងតែមួយដង នោះជាការសម្រេច ព្រមទាំងលើកអំពើបាបចោលផង (ហេ.៩:២៥-២៦)
ព្រះយេស៊ូវទ្រង់មានជ័យជម្នះលើពួកខ្មាំងសត្រូវហើយ ហើយនៅពេលខាងមុខទ្រង់នឹងយកពួកខ្មាំងសត្រូវរបស់ទ្រង់មកដាក់ក្រោមព្រះបាទារបស់ទ្រង់ ដោយសារទ្រង់ជាស្ដេច នោះយើងដែលជាកូនរបស់ព្រះអង្គ ក៏ជាកូនស្ដេចដែរ ហើយបើយើងស៊ូទ្រាំរងទុក្ខដោយព្រោះទ្រង់អស់ពេញមួយជីវិតយើង នោះយើងនឹងសោយរាជ្យជាមួយនឹងទ្រង់អស់កល្បជានិច្ច (២ធីម៉ូ.២:១២)។

សេចក្ដីបញ្ចប់
សរុបមកវិញ តាមរយៈត្ថបទនេះ អ្នកនិពន្ធចង់អោយអ្នកស្ដាប់របស់គាត់ ទទួលបានការលើកទឹកចិត្ត ចំពោះសេចក្ដីជំនឿរបស់ពួកគេ អោយគេសម្លឹងមើលគ្រាដែលនៅខាងមុខវិញ ដែលនឹងគ្មានអំណាចអាចកៀបសង្កត់គេបានទៀតទេ ហើយព្រះយេស៊ូវទ្រង់នឹងមានជ័យជម្នះលើគ្រប់ទាំងអស់ ហើយគ្រប់ទាំងអស់នឹងស្ថិតនៅក្រោមព្រះបាទារបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេដែលជារាស្ត្ររបស់ព្រះអង្គនឹងសោយរាជ្យជាមួយនឹងទ្រង់ដែរ។

តាមរយៈអត្ថបទនេះ សម្រាប់យើងវិញ ក៏មិនខុសគ្នាដែរ បទគម្ពីរនេះបានលើកទឹកចិត្តឲ្យយើងនៅតែមានសេចក្ដីជំនឿទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ទោះបីជាយើងឃើញថា នៅសម័យនេះការអាក្រក់កើនឡើងយ៉ាងច្រើន ហើយចំណែកយើងវិញ យើងរស់នៅក្នុងជីវិតដែលទទួលរងការបៀតបៀនពីគ្រួសារ ពីមិត្តភក្តិ ទទួលរងនូវសម្ពាធក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទ ហើយយើងដូចជាជួបនូវការលំបាកច្រើន នៅពេលដែលយើងជឿដល់ព្រះ មិនដូចជាអ្វីដែលព្រះគម្ពីរចែងថា គ្រប់ទាំងអស់នឹងចុះចូលមកក្រោមជើងយើងសោះ។ តែទោះបីជាយ៉ាងនេះក្ដី យើងមិនត្រូវបោះបង់ចោលសេចក្ដីជំនឿយើងនោះឡើយ យើងត្រូវទ្រាំទ្រជានិច្ច ដោយអត់ធ្មត់ ហើយចាំយាមអស់មួយជីវិតរបស់យើង ព្រោះនៅគ្រាខាងមុខ យើងនឹងសោយរាជ្យជាមួយនឹងទ្រង់។ ដូច្នេះហើយនៅក្នុងជីវិតយើងបច្ចុប្បន្ន យើងត្រូវតែតយុទ្ធ ដោយជម្នះនូវបញ្ហាផ្សេងៗដែលរារាំងយើងក្នុងការដែលចង់ស្គាល់ព្រះបន្ថែមទៀត ឬទុក្ខលំបាកណាដែលឃាត់ឃាំងយើងមិនអោយយើងទៅព្រះវិហារដើម្បីជួបជុំគ្នាក្នុងការស្ដាប់ព្រះបន្ទូលព្រះ យើងត្រូវជម្នះវាអោយបាន ព្រោះព្រះយេស៊ូវទ្រង់បានយកជ័យជម្នះរួចហើយ ហើយឥឡូវនេះទ្រង់គង់នៅលើបល្ល័ង្គ ដោយរងចាំអស់អ្នកដែលនឹងយកជ័យជម្នះលើសេចក្ដីទុក្ខលំបាកដែរ ហើយទ្រង់មិនបោះបង់ចោលយើងដោយអោយយើងរងទុក្ខតែម្នាក់ឯងនោះទេ គឺទ្រង់គង់នៅក្នុងយើង ដើម្បីជួយដល់សេចក្ដីតម្រូវការរបស់យើងគ្រប់រូបដែលជាអ្នកដែលជឿដល់ព្រះ អង្គ។
មួយវិញទៀត ទោះបីជាយើងឥឡូវនេះ យើងជួបនៅសេចក្ដីល្បួងជាច្រើនក្នុងនាមជាគ្រីស្ទបរិស័ទក៏ដោយ តែសូមយើងនៅតែបន្តអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះ ដើម្បីអោយទ្រង់ជួយដល់យើងដើម្បីយកឈ្នះនៅសេចក្ដីកម្សោយរបស់យើង ហើយអោយយើងអាចនឹងមានសេចក្ដីមាំមួន ដើម្បីអោយយើងដូចជាព្រះគ្រីស្ទ ដោយរស់នៅក្នុងជីវិតដែលបរិសុទ្ធ ទោះបីជាលោកីយ៍ពោពេញដោយអំពើបាបក៏ដោយ។

សរសេរដោយ៖ និស្សិតនៃសាលាព្រះគម្ពីរភ្នំពេញ (ថន អេលីយ៉ា)
នៅក្នុងមុខវិជ្ជា៖ ហេព្រើរ ដែលបង្រៀនដោយ៖ សាស្រ្តាចារ្យ Ryan Quey
កែសម្រួលដោយ៖ ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ឯក សត្យា និងលោក ឯក ធីម៉ូថេ
Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

៧ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៩៣៩០

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

១១៣៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ វិច្ឆិកា ២០២៥

សំណួរដែលបណ្តាលចិត្ត៖ វិធីសាស្ត្រថ្មី ក្នុងការពិភាក្សានៅក្នុងក្រុមតូច

ព្រះយេស៊ូវ ពួកសាវ័ក និងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់បានសួរបណ្តាជននូវសំណួរជាក់លាក់។ ឥឡូវនេះ ប្រហែលជាពួកយើងគួរពិចារណាប្រើសំណួរដូចគ្នាទាំងនេះ សម្រាប់ក្រុមតូចរបស់យើងទាំងអស់។

អានបន្ថែម