១៧៤
កំណត់ហេតុបណ្ដាញ
អត្ថបទលេខ៨–ប្រសិនបើស្ត្រីអាចអធិស្ឋាន និងអធិប្បាយព្រះបន្ទូលបាន តើពួកគេអាចអធិប្បាយបានដែរឬទេ?
ទេ! ការគ្រប់គ្រង និងបង្រៀនគឺជាតួនាទីចម្បងរបស់គ្រូគង្វាល ឬអ្នកចាស់ទុំ (១ធីម៉ូថេ ៥:១៧)។
អានបន្ថែម
ថ្មីៗ
អត្ថបទថ្មីបំផុតដែលបានផ្សាយលើ ផ្លូវពិត។
ទេ! ការគ្រប់គ្រង និងបង្រៀនគឺជាតួនាទីចម្បងរបស់គ្រូគង្វាល ឬអ្នកចាស់ទុំ (១ធីម៉ូថេ ៥:១៧)។
នៅពេលដែលយើងរង់ចាំយ៉ាងយូរសម្រាប់អ្វីមួយដែលមានតម្លៃ នោះយើងអាចមានក្ដីសង្ឃឹមយ៉ាងខ្ពស់ ហើយក៏ស្លាប់ជាច្រើនរយដងដែរ។ ការខូចចិត្តក៏ក្លាយជាគូកនឥតល្ហែ...
«ឯចោរ វាមកប្រយោជន៍តែនឹងលួច សម្លាប់ ហើយបំផ្លាញប៉ុណ្ណោះ តែឯខ្ញុំវិញ ខ្ញុំបានមក ដើម្បីឲ្យវារាល់គ្នាមានជីវិត ហើយឲ្យមានជីវិតនោះពេញបរិបូរផង» (យ៉ូហាន ១០:១០)
យោងតាមកណ្ឌគម្ពីរ ម៉ាថាយ គាត់បាននិពន្ធកណ្ឌគម្ពីររបស់គាត់ ដើម្បីបង្ហាញថាព្រះអង្គគឺជាស្ដេច។…
ខ្ញុំមិនមានន័យថា នេះជាការហៅនរណាមកឯអាសនា ឬក៏អញ្ជើញនរណាម្នាក់ឲ្យមកខាងមុខ ដើម្បីអធិស្ឋានយាងព្រះអង្គឲ្យចូលក្នុងចិត្តរបស់គេនោះទេ (ទោះបីជាក្នុងបរិបទខ្លះ គេធ្វើក៏ដោយ) តែផ្ទុយទៅវិញ នេះគឺជាការជំរុញអ្នកស្តាប់បើកចិត្តជឿលើព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគ្រីស្ទ ដោយទុកចិត្តថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងធ្វើការនៃការបង្កើតជាថ្មី នៅក្នុងចិត្តរបស់បុគ្គលនោះជាមិនខាន (ឬនៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សជាច្រើន) ប្រសិនបើទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យធ្វើដូច្នោះ។
យើងអាចនិយាយបានថា ការបង្រៀនមិនសមរម្យសម្រាប់ស្ត្រី គឺជាការបង្រៀននៅក្នុងបរិបទបង្រៀនបុរស ឬរបៀបដែលបង្អាប់ដល់ការត្រាស់ហៅបុរសឲ្យទទួលខុសត្រូវចម្បងសម្រាប់ការបង្រៀន និងការដឹកនាំ។
សុភាសិតពីបុរាណមួយនេះបង្រៀនយើងថា យើងត្រូវតែចង់បានលើសពីការដែលចង់តែឲ្យកូនៗយើងស្ដាប់បង្គាប់។ លើសពីអ្វីៗទាំងអស់ គឺយើងចង់បានដួងចិត្តរបស់ពួកគាត់។
មានហេតុផលជាច្រើន ដែលគ្រីស្ទបរិស័ទតយុទ្ធជាមួយជាញឹកញាប់ ដើម្បីអធិស្ឋាន។ ប្រហែលជា ដោយសារតែការអធិស្ឋានគឺជាកិច្ចការដ៏លំបាក ឬក៏យើងបានបរាជ័យក្នុងការជឿនូវអ្វី ដែលព្រះគម្ពីរបានចែងអំពីការអធិស្ឋានហើយ។ វាក៏អាចជាលទ្ធផលនៃមូលហេតុធំៗផ្សេងទៀតដូចជា៖ ការខ្វះចំណេះដឹងផ្នែកព្រះគម្ពីរ ភាពរវល់ខ្លាំង ការខ្វះការដាក់វិន័យ ការចង់បានអ្វីដែលស្រួលៗ ការស្រឡាញ់លោកីយ៍ និងកិច្ចការខាងសាច់ឈាម...
យើងគ្រាន់តែអះអាងថា ភាពជាស្ត្រីនិយមមិនមានការធានាលើសពីទំនាក់ទំនងរបស់យើងនោះទេ។
យើងលើកឡើងអំពីការច្រណែនគ្នាក្នុងទំនាក់ទំនងស្នេហា។ ប៉ុន្តែ យើងពិតជាមិនដែលបាននិយាយអំពីបែបបទនៃចែចង់គ្នាដោយមានការពឹងលើនោះទេ។ ប្រធានបទនោះក៏សំខាន់ផងដែរ...
នៅក្នុងសៀវភៅ «ធ្វើម្ដងទៀត» (Reset) លោក ដាវីឌ មើរេ (David Murray) បានលើកឡើងអំពីអតីតសិស្សរបស់គាត់ម្នាក់ ដែលចូលចិត្តរៀបចំមេរៀនអធិប្បាយរបស់គាត់ទាល់តែល្អឥតខ្ចោះទើបឈប់ថា «យុវជនវ័យក្មេងនៃសាលាព្រះគម្ពីររបស់ខ្ញុំម្នាក់ គាត់មិនដែលចំណាយពេលតិចជាងសាមសិបម៉ោង ដើម្បីរៀបចំមេរៀនអធិប្បាយរបស់គាត់នោះទេ ដោយថែមថយ ថែមថយទាល់តែថាវា “ល្អឥតខ្ចោះ” នោះទើបឈប់»។ លោក មើរ៉េ បានបន្តប្រាប់ទៀតថា «មិនមានអ្វីចម្លែកទេ ព្រោះបានតែមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ យុវជនម្នាក់នោះក៏លាឈប់ ហើយរត់ចោលព័ន្ធកិច្ចបាត់»។
បញ្ហានៅត្រង់ថា តើមានស្ត្រីណាម្នាក់បានបម្រើ ជាមួយនឹងសាវ័ក ប៉ុល នៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចបានបំពេញតួនាទី ដែលមិនសមស្រប ហើយបានដាក់ដែនកំណត់លើភាពចាស់ទុំរបស់បុរសទេ? ចម្លើយចំពោះសំណួរនេះ គឺ គ្មានទេ។ យើងប្រហែលជាអាចលើកឧទាហរណ៍អំពីស្ត្រីសំខាន់ៗពីរនាក់ នៅក្នុងព័ន្ធកិច្ចរបស់សាវ័ក ប៉ុល។