ដើម្បីលុបបញ្ញត្តិដែលប្រឆាំងនឹងយើងចោល

ការថ្លឹងថ្លែងលើទង្វើរបស់មនុស្សមានបាបមិនមែនជារបៀបនៃការសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ កុំឲ្យសង្ឃឹមថា ការប្រព្រឹត្តរបស់យើងនាំឲ្យយើងទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះឡើយ ដ្បិតមានតែការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចសង្គ្រោះយើងបាន។

១១ មេសា ២០១៧អានរយៈពេល ៦ នាទី

មើល២៥៨ដង

ឯអ្នករាល់គ្នាដែលបានស្លាប់ក្នុងអំពើរំលង...នោះព្រះបានប្រោស អ្នករាល់គ្នាឲ្យរស់ជាមួយព្រះអង្គ ដោយបានអត់ទោសគ្រប់ ទាំងអំពើរំលងរបស់យើង ទាំងលុបចោលសេចក្ដីដែលកត់ទុក ទាស់នឹងយើងក្នុងបញ្ញត្តិដែលប្រឆាំងនឹងយើង ហើយព្រះអង្គបានលើកចោល ដោយបោះភ្ជាប់នៅនឹងឈើឆ្កាង។ (កូឡុស ២:១៣-១៤ គកស)

ការ

ដែលយើងគិតថា អំពើល្អរបស់យើងអាចលុបបំបាត់អំពើអាក្រក់របស់យើងនោះគឺជាការល្ងង់ខ្លៅបំផុត។ មានហេតុផលពីរយ៉ាងដែលបង្ហាញថា នោះជាគំនិតល្ងង់ខ្លៅ៖

ទីមួយ វាមិនមែនជាការពិត។ សូម្បីតែអំពើល្អរបស់យើងក៏មិនទាន់គ្រប់លក្ខណ៍នៅឡើយផង ពីព្រោះយើងមិនមែនលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ក្នុងរបៀបដែលយើងធ្វើនោះទេ។ តើយើងធ្វើអំពើល្អដោយពឹងអាងលើព្រះជាម្ចាស់ដោយអំណរ ហើយមានគោលបំណងចង់ធ្វើឲ្យអ្នកដទៃឃើញពីតម្លៃដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ទ្រង់ដែរឬទេ? នៅពេលដែលយើងបម្រើអ្នកដទៃ តើយើងបានបំពេញតាមបញ្ញត្តិដ៏សំខាន់ដែលចែងថា «ត្រូវបម្រើដោយកម្លាំងដែលព្រះប្រទានឲ្យ ដើម្បីឲ្យព្រះបានថ្កើងឡើងក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់ តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ» ដែរឬទេ? (១ពេត្រុស ៤:១១ គកស)។

ដូច្នេះ តើយើងគួរឆ្លើយតបយ៉ាងដូចម្ដេចទៅនឹងព្រះបន្ទូលដែលចែងថា «...ការអ្វីដែលមិនមែនមកពីជំនឿសុទ្ធតែជាអំពើបាបទាំងអស់» (រ៉ូម ១៤:២៣ គខប)? ខ្ញុំគិតថា យើងគួរតែបិទមាត់។ «សេចក្ដីដែលមានចែងក្នុងក្រឹត្យវិន័យ គឺចែង...ដើម្បីឲ្យមនុស្សទាំងអស់បិទមាត់...» (រ៉ូម ៣:១៩ គកស)។ ប្រាកដណាស់ យើងមិនគួរនិយាយអ្វីនោះទេ។ ការដែលយើងគិតថា អំពើល្អរបស់យើងអាចលុបបំបាត់អំពើអាក្រក់ នោះគឺជាការល្ងង់ខ្លៅបំផុតនៅចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះជាម្ចាស់។ បើគ្មានជំនឿដែលលើកតម្កើងព្រះគ្រីស្ទទេ នោះទង្វើរបស់យើងគ្មានន័យអ្វីសោះ ប៉ុន្តែគឺជាការប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ទៅវិញនោះទេ។

ទីពីរ ការដែលយើងគិតថា អំពើល្អនឹងជួយសង្គ្រោះយើងនោះជាគំនិតល្ងង់ខ្លៅណាស់ ព្រោះនោះមិនមែនជារបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះយើងទេ។ ប្រសិនបើ ព្រះជាម្ចាស់សង្គ្រោះយើងដោយដកយកឈ្នួលនៃអំពើអាក្រក់របស់យើងចេញ នោះមិនមែនដោយសារអំពើអាក្រក់របស់យើងមានបរិមាណតិចជាងអំពើល្អរបស់យើងនោះទេ។ តែដោយសារ ព្រះជាម្ចាស់បានយក «សេចក្ដីដែលកត់ទុកទាស់នឹងយើង» ដែលមាននៅស្ថានសួគ៌បោះភ្ជាប់នៅឈើឆ្កាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ (កូឡុស ២:១៤ គកស)។ ការថ្លឹងថ្លែងលើទង្វើរបស់មនុស្សមានបាបមិនមែនជារបៀបនៃការសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ កុំឲ្យសង្ឃឹមថា ការប្រព្រឹត្តរបស់យើងនាំឲ្យយើងទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះឡើយ ដ្បិតមានតែការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចសង្គ្រោះយើងបាន។

យើងមិនអាចទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះបានតាមរយៈការថ្លឹងថ្លែងលើការប្រព្រឹត្តរបស់យើងនោះទេ លុះត្រាតែព្រះជាម្ចាស់ដកសេចក្ដីដែលកត់ទុកទាស់នឹងយើងចេញ។ ហើយយើងក៏មិនអាចទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះបាននោះដែរ លុះត្រាតែព្រះជាម្ចាស់លុបចោលអស់ទាំងសេចក្ដីដែលកត់ទុកទាស់នឹងយើង (រួមទាំងអំពើល្អដែលមិនបានលើកតម្កើងទ្រង់) និងទណ្ឌកម្មដ៏យុត្តិធម៌ដែលយើងម្នាក់ៗសមនឹងទទួលចេញជាមុនសិន ព្រោះអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់មិនអាចស៊ីសងគ្នាបាននោះទេ។ ព្រះគ្រីស្ទបានសម្រេចការទាំងនេះរួចអស់ទៅហើយ តាមរយៈការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ទ្រង់។

ការលុបនូវបញ្ញត្តិទាំងនេះចោលបានកើតមានឡើងនៅពេលដែលសេចក្ដីកត់ទុកនៃអំពើអាក្រក់របស់យើងបាន «បោះភ្ជាប់នៅនឹងឈើឆ្កាង» (កូឡុស ២:១៤ គកស)។ តើព្រះជាម្ចាស់បានបោះភ្ជាប់សេចក្តីកត់ទុកទាស់នឹងយើង (ដែលសេចក្តីនោះសមឲ្យយើងធ្លាក់នរក) នៅនឹងឈើឆ្កាងដោយរបៀបណា? ព្រះជាម្ចាស់មិនបានបោះភ្ជាប់សេចក្តីកត់ទុកនោះនៅនឹងឈើឆ្កាងទេ ប៉ុន្តែទ្រង់បានបោះភ្ជាប់សេចក្តីនោះនៅនឹងព្រះគ្រីស្ទទៅវិញទេ។ ទ្រង់បានទទួលយកសេចក្ដីកត់ទុកទាស់នឹងខ្ញុំ ទាំងអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់ដែលសេចក្តីនោះសមឲ្យខ្ញុំធ្លាក់នរក។ ព្រះយេស៊ូវបានទ្រាំទ្រការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏អស់កល្បជំនួសខ្ញុំ។ មូលដ្ឋានដែលយើងទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ គឺពឹងអាងលើអ្វីដែលទ្រង់បានធ្វើដោយផ្ទាល់ មិនមែនពឹងអាងលើអ្វីដែលយើងធ្វើនោះទេ។ ទ្រង់ជាសេចក្ដីសង្ឃឹមតែមួយគត់របស់ខ្ញុំ។ ហើយការដាក់ជំនឿក្នុងទ្រង់ គឺជាផ្លូវតែមួយគត់ដែលនាំខ្ញុំទៅដល់ព្រះជាម្ចាស់។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ «ហេតុផលហាសិបដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកសុគត» និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ ចន ផាភ័រ រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង © ដោយលោកគ្រូ ចន ផាភ័រ ប្រើដោយការអនុញ្ញាត

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៤០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

១៥១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៧ តុលា ២០២៥

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

នៅទីបំផុត ដោយសារកណ្ឌនៃព្រះគម្ពីរត្រូវបានកាត់ស្រាយ ហើយគោលលទ្ធិដ៏មានសិរីល្អដែលមាននៅក្នុងបទគម្ពីរត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញជាសាធារណៈ នោះការសម្រេចចិត្តមួយនឹងកើតឡើងដោយជៀសមិនរួច

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៨ កញ្ញា ២០២៦

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

ប្អូនស្រី ដាលីស បានសរសេរមកយើង ដើម្បីសួរថា«លោកគ្រូ តើនាង ខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះការច្រណែនឈ្នានីស និងការប្រច័ណ្ឌ ដែលកំពុងលេបត្របាក់នាងខ្ញុំទៅហើយនោះ…

អានបន្ថែម

១០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១ កញ្ញា ២០២៦

ខ្ញុំនឹងស្លាប់ទាំងវ័យក្មេង តើខ្ញុំអាចតយុទ្ធសម្រាប់សេចក្តីសង្ឃឹមបានដោយរបៀបណា?

អានបន្ថែម

១៤៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ សីហា ២០២៦

តើយើងដើរដោយព្រះវិញ្ញាណដោយរបៀបណា?

លោកគ្រូ តើសាវ័ក ប៉ុល ចង់មានន័យដូចម្ដេច នៅពេលដែលគាត់បានបង្គាប់ឲ្យគ្រីស្ទបរិស័ទ«ដើរដោយព្រះវិញ្ញាណ» ឬ«រក្សាជំហានក្នុងព្រះវិញ្ញាណ»? (រ៉ូម…

អានបន្ថែម

៩៧

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ សីហា ២០២៦

រូបភាពអាសអាភាស និងការទប់ទល់នឹងអំណាចនៃសេចក្ដីល្បួង

នៅថ្ងៃទី០១ ខែមេសា ឆ្នាំ២០០១ លោកគ្រូបានអធិប្បាយនៅព្រះវិហារមួយនៅកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម:៧។ អត្ថបទនោះមានចំណងជើងថា «សារៈសំខាន់នៃការស្គាល់អំពើបាប…

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ដើម្បីលុបបញ្ញត្តិដែលប្រឆាំងនឹងយើងចោល

១១ មេសា ២០១៧អានរយៈពេល ៦ នាទី

មើល២៥៨ដង

ឯអ្នករាល់គ្នាដែលបានស្លាប់ក្នុងអំពើរំលង...នោះព្រះបានប្រោស អ្នករាល់គ្នាឲ្យរស់ជាមួយព្រះអង្គ ដោយបានអត់ទោសគ្រប់ ទាំងអំពើរំលងរបស់យើង ទាំងលុបចោលសេចក្ដីដែលកត់ទុក ទាស់នឹងយើងក្នុងបញ្ញត្តិដែលប្រឆាំងនឹងយើង ហើយព្រះអង្គបានលើកចោល ដោយបោះភ្ជាប់នៅនឹងឈើឆ្កាង។ (កូឡុស ២:១៣-១៤ គកស)

ការ