តើអ្នកទទឹងច្បាប់ជាអ្នកណា? (២ថែស្សាឡូនីច ២)

ដ្បិតអាថ៌កំបាំងនៃអំពើទទឹងច្បាប់ កំពុងតែមានសកម្មភាពហើយ ប៉ុន្តែអ្នកដែលឃាត់ឃាំងវានៅពេលនេះ នឹងបន្តឃាត់ឃាំងរហូតត្រឹមតែពេលដែលត្រូវថយចេញទៅប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះ អាទទឹងច្បាប់នឹងលេចមក ដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនឹងបំផ្លាញវា ដោយខ្យល់ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គ ហើយឲ្យវាវិនាសដោយរស្មីដ៏រុងរឿងនៅពេលព្រះអង្គយាងមក។ អាទទឹងច្បាប់នោះនឹងមកដោយអំណាចរបស់អារក្សសាតាំង ដោយប្រើគ្រប់ទាំងអំណាច ទីសម្គាល់ ការអស្ចារ្យក្លែងក្លាយ និងដោយគ្រប់ទាំងការបោកបញ្ឆោតដ៏អាក្រក់គ្រប់បែបយ៉ាង ដល់អស់អ្នកដែលកំពុងតែវិនាស ព្រោះគេមិនព្រមស្រឡាញ់សេចក្ដីពិត ដើម្បីឲ្យខ្លួនបានសង្គ្រោះទេ» (២ថែស្សាឡូនីច ២:៣-១០ គកស)។

៣ តុលា ២០២៣អានរយៈពេល ៣៧ នាទី

មើល២២៨ដង

«កុំឲ្យអ្នកណាបញ្ឆោតអ្នករាល់គ្នាតាមវិធីណាឡើយ ដ្បិតថ្ងៃនោះនឹងមិនមកទេ រហូតទាល់តែមានការបះបោរមកជាមុន ហើយមនុស្សទទឹងច្បាប់លេចមក គឺជាកូននៃសេចក្ដីវិនាស ដែលប្រឆាំង ហើយលើកខ្លួនឡើងខ្ពស់ លើសជាងអស់ទាំងអ្វីៗដែលហៅថាព្រះ ឬវត្ថុដែលគេថ្វាយបង្គំ រហូតដល់ទៅហ៊ានអង្គុយនៅក្នុងព្រះវិហាររបស់ព្រះ ទាំងប្រកាសថាខ្លួនឯងជាព្រះទៀតផង។ កាលខ្ញុំនៅជាមួយអ្នករាល់គ្នា ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នករាល់គ្នាពីសេចក្ដីទាំងនេះ តើអ្នករាល់គ្នាមិននឹកចាំឬទេ? ឥឡូវនេះ អ្នករាល់គ្នាដឹងថាអ្វីដែលឃាត់ឃាំងវាហើយ ដើម្បីឲ្យវាបានលេចមកតាមពេលកំណត់របស់វា។ ដ្បិតអាថ៌កំបាំងនៃអំពើទទឹងច្បាប់ កំពុងតែមានសកម្មភាពហើយ ប៉ុន្តែអ្នកដែលឃាត់ឃាំងវានៅពេលនេះ នឹងបន្តឃាត់ឃាំងរហូតត្រឹមតែពេលដែលត្រូវថយចេញទៅប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះ អាទទឹងច្បាប់នឹងលេចមក ដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនឹងបំផ្លាញវា ដោយខ្យល់ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គ ហើយឲ្យវាវិនាសដោយរស្មីដ៏រុងរឿងនៅពេលព្រះអង្គយាងមក។ អាទទឹងច្បាប់នោះនឹងមកដោយអំណាចរបស់អារក្សសាតាំង ដោយប្រើគ្រប់ទាំងអំណាច ទីសម្គាល់ ការអស្ចារ្យក្លែងក្លាយ និងដោយគ្រប់ទាំងការបោកបញ្ឆោតដ៏អាក្រក់គ្រប់បែបយ៉ាង ដល់អស់អ្នកដែលកំពុងតែវិនាស ព្រោះគេមិនព្រមស្រឡាញ់សេចក្ដីពិត ដើម្បីឲ្យខ្លួនបានសង្គ្រោះទេ» (២ថែស្សាឡូនីច ២:៣-១០ គកស)។

អស់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងដំណឹងល្អ

មើលទៅហាក់បីដូចជាសាវ័ក ប៉ុល មិនដឹងអំពីកាលៈទេសៈដ៏ជាក់លាក់ដែលនាំឲ្យក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចមានជំនឿយ៉ាងខុសឆ្គងទាក់ទងទៅនឹងថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់ទេ ប៉ុន្តែក្នុងខ៣គាត់សន្មតថាមានសកម្មភាពយង់ឃ្នង។ សាវ័ក ប៉ុល ពណ៌នាថា រាល់សេចក្ដីបង្រៀនណាដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងសារទាក់ទងនឹងគ្រាចុងក្រោយនៃដំណឹងល្អរបស់គាត់គឺជាការខិតខំបោកបញ្ឆោត (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:១០; អេភេសូរ ៥:៦; កូឡូស ២:៨)។ បន្ទាប់មក គាត់ផ្ដល់ជាហេតុផលថា ថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់មិនទាន់បានចាប់ផ្ដើមនៅឡើយទេ ដ្បិតផែនដីនេះមិនទាន់ឆ្លងកាត់ «ការបះបោរ» និង «មនុស្សទទឹងច្បាប់» នៅឡើយ ទាំងពីរនេះត្រូវតែកើតឡើងមុនថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់។

ក្នុងភាសាក្រិក ពាក្យសម្រាប់ «ការបះបោរ» («អាភូស្ទាសៀ» “apostasia”) ក៏មានក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាភាសាក្រិក (Septuagint OT) និងក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីដែលរៀបរាប់អំពីការបះបោរទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយនិងក្រឹត្យវិន័យរបស់ទ្រង់ (យ៉ូស្វេ ២២:២២; ២របាក្សត្រ ២៩:១៩; យេរេមា ២:១៩; កិច្ចការ ២១:២១)។ ពេលដែលពួកសិស្សសួរព្រះយេស៊ូវអំពីទីសម្គាល់ និងពេលវេលានៃការយាងមកវិញជាលើកទី២របស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវបានឆ្លើយតបថានឹងមានព្រះមែស្ស៊ីក្លែងក្លាយ និងពួកហោរាក្លែងក្លាយដែលនឹងមកមុនទ្រង់យាងត្រឡប់មកវិញ ក៏ដូចជាគ្រាទុក្ខវេទនាទាស់ប្រឆាំងនឹងក្រុមជំនុំផងដែរ (ម៉ាថាយ ២៤:៤-១៣, ២៣-២៨; ម៉ាកុស ១៣:៥-១៣, ២១-២៣; លូកា ២១:៨-១៩)។ នៅក្នុងខគម្ពីរមួយចំនួនទៀតសាវ័ក ប៉ុល ក៏បានលើកឡើងអំពីការ «ស្តាប់តាមវិញ្ញាណបញ្ឆោត និងសេចក្ដីបង្រៀនរបស់អារក្ស» ហើយនិង «គ្រាលំបាក» ដែលនេះគឺជាចំណុចសម្គាល់អំពីថ្ងៃចុងក្រោយ (១ធីម៉ូថេ ៤:១; ២ធីម៉ូថេ ៣:១; សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ពេត្រុស ៣:៣-៧; យូដាស ១:១៧-១៩)។ ដូចក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១ថែស្សាឡូនីច ការណែនាំរបស់សាវ័ក ប៉ុល អំពីរឿងរ៉ាវដូចនេះគឺទំនងជាគាត់ទទួលបានព័ត៌មានពីការបង្រៀនអំពីគ្រាចុងក្រោយរបស់ព្រះយេស៊ូវផ្ទាល់តែម្ដង (សូមមើលការបកស្រាយបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១ថែស្សាឡូនីច ៤:១៥-១៦; ៥:១)។

ក្នុងរបៀបដូចគ្នា ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនថា ចំណុចសម្គាល់មួយមុនទ្រង់យាងត្រឡប់មកវិញគឺព្រឹត្តិការណ៍អំពី «វត្ថុដ៏ចង្រៃ គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម» ដែល «ឈរនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធ» នៃព្រះវិហារ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥; ម៉ាកុស ១៣:១៤)។ ព្រះយេស៊ូវបានលើកឡើងអំពីសេចក្ដីបង្រៀនចេញពីហោរា ដានីយ៉ែល ដែលគាត់បានទាយថា «វត្ថុដ៏ចង្រៃ គួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម» និងជេរប្រមាថព្រះវិហារនៅក្រុងយេរូសាឡឹម (ដានីយ៉ែល ៩:២៧; ១១:៣១; ១២:១១)។ សាវ័ក ប៉ុល សម្អាងលើប្រពៃណីនេះខណៈពេលដែលគាត់បកស្រាយអំពី «មនុស្សទទឹងច្បាប់» ដែល «ជាកូននៃសេចក្ដីវិនាស» ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៣ ហើយ «អាទទឹងច្បាប់» ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៨-៩។ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាភាសាក្រិកបានបកប្រែកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៥៧:៣-៤ ដូចគ្នាផងដែរទាក់ទងទៅនឹង «កូនអាទទឹងច្បាប់» ដែល «ជាកូននៃសេចក្ដីវិនាស» (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ូហាន ១៧:១២) និង «ពូជមនុស្សទទឹងច្បាប់» (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ៨៨:២៣ ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាភាសាក្រិក [ភាសាខ្មែរ៖ ៨៩:២២])។ យោងតាមពាក្យស្លោកនៃភាសាសេមីត (Semitic) «មនុស្សទទឹងច្បាប់» គឺសំដៅទៅលើបុគ្គលដែលជីវិតគាត់បង្ហាញអំពីការរស់នៅដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយនិងការគ្រងរាជ្យរបស់ទ្រង់។

ការពណ៌នាបន្ថែមទៀតក៏សំដៅទៅលើអាទទឹងនេះផងដែរ។ ការដែលសាវ័ក ប៉ុល ប្រើប្រាស់ពាក្យវានឹង «បានលេចមក» (ភាសាក្រិក «អាភូគកាឡិតូ» “apokalyptō” និងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៦, ៨) គឺជាទូទៅគាត់កំពុងតែផ្ដោតលើសកម្មភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការដែលព្រះអង្គបើកសម្ដែងអ្វីមួយដែលជាការលាក់បាំង (ឧទាហរណ៍៖ រ៉ូម ១:១៧-១៨; ៨:១៨; និងអេភេសូរ ៣:៥)។ កិរិយាស័ព្ទអសកម្មក្នុងខ៣ «បានលេចមក» ធ្វើឲ្យយើងមានការពិបាកវែកញែកត្រង់ថា តើព្រះជាម្ចាស់គឺជាអង្គដែលនឹងបើកសម្ដែង ឬក៏ថាតើនេះទំនងជាការងារនៃភ្នាក់ងារអាក្រក់ (ដែលមានដូចជាសាតាំង សូមអានបន្ថែមក្នុងការកាត់ស្រាយលើកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៩-១០)។ មនុស្សទទឹងច្បាប់ប្រឆាំង ហើយលើកខ្លួនឯងលើសជាង «អស់ទាំងអ្វីៗដែលហៅថាព្រះ ឬវត្ថុដែលគេថ្វាយបង្គំ»។ សាវ័ក ប៉ុល ក៏បានប្រើប្រាស់ពាក្យក្រិកសម្រាប់ពាក្យ «ប្រឆាំង» ទុកជាឈ្មោះរបស់សាតាំងដែលជា «ខ្មាំងសត្រូវ» (១ធីម៉ូថេ ៥:១៤)។ សាវ័ក ប៉ុល ប្រើប្រាស់ពាក្យក្រិក ម្ដងទៀតសម្រាប់ «លើកតម្កើងខ្លួនពេក» («ហួភ័ររាអូ» “hyperairo”) ដែលផ្ដល់ជាអត្ថន័យបែបជាការបោកប្រាស់ (២កូរិនថូស ១២:៧ គគខ) ដូចដែលមានក្នុងបរិបទខគម្ពីរនេះដែរ។ សាវ័ក ប៉ុល មានការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការប្រើពាក្យថា «អស់ទាំងអ្វីៗដែលហៅថាព្រះ» ដើម្បីសំដៅលើព្រះក្លែងក្លាយដែលសាសនាផ្សេងៗថ្វាយបង្គំ។ ពាក្យ «វត្ថុដែលគេថ្វាយបង្គំ» («សីបាសស្មា» “sebasma”) គឺសំដៅទៅលើរូបព្រះនៃសាសនាផ្សេងៗ (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ កិច្ចការ ១៧:២៣)។ មនុស្សទទឹងច្បាប់ម្នាក់នេះព្យាយាមធ្វើឲ្យខ្លួនឯងក្លាយជាបុគ្គលចម្បងនៃការថ្វាយបង្គំ លើសពីវត្ថុនៃសាសនាផ្សេងៗ ឬក៏បុគ្គលផ្សេងៗក្នុងយុគសម័យរបស់ខ្លួន។

លើសពីនោះ មនុស្សទទឹងច្បាប់លើកខ្លួនឡើងលើសការថ្វាយបង្គំព្រះដ៏ល្អពេញទៅដោយព្រះចេស្ដាផ្ទាល់ទៅទៀត។ មនុស្សទទឹងច្បាប់ខំប្រឹងទទួលបានការថ្វាយបង្គំដោយវា «ហ៊ានអង្គុយនៅក្នុងព្រះវិហាររបស់ព្រះ»។ មានការវែកញែកជាច្រើនក្នុងចំណោមសេចក្ដីអត្ថាធិប្បាយត្រង់ថា តើព្រះវិហារនេះកំពុងសំដៅទៅលើព្រះវិហារមួយណា ហើយមានមនុស្សជាច្រើននាក់បានគិតថាកំពុងតែសំដៅទៅលើព្រះវិហារនៅឯទីក្រុងយេរូសាឡឹម ទោះបើថាមានអ្នកខ្លះបានលើកឡើងថា ពួកថែស្សាឡូនីចទំនងគិតទៅលើព្រះវិហារដ៏សំខាន់ណាមួយនៅក្នុងទីក្រុងរបស់ខ្លួន។ ស្របគ្នានោះដែរក៏នៅមានមនុស្សមួយចំនួនទៀតវែកញែកថា ព្រះវិហារត្រង់នេះគឺកំពុងសំដៅទៅលើក្រុមជំនុំក្នុងនាមជា «ព្រះវិហាររបស់ព្រះ» (ឧទាហរណ៍៖ ១កូរិនថូស ៣:១៦-១៧; ៦:១៩; ២កូរិនថូស ៦:១៦; អេភេសូរ ២:២១)។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ការពឹងផ្អែករបស់សាវ័ក ប៉ុល លើបរិបទក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងលើសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវទាក់ទងនឹងគ្រាចុងក្រោយគឺត្រង់ថា គាត់កំពុងតែចង្អុលបង្ហាញថា «ព្រះវិហាររបស់ព្រះ» គឺសំដៅទៅលើព្រះវិហារនៅឯទីក្រុងយេរូសាឡឹម។ ចំណុចនេះភ្ជាប់គ្នាបានល្អណាស់ជាមួយនឹងទង្វើរបស់មនុស្សទទឹងច្បាប់ក្នុងព្រះវិហារដោយ «ប្រកាសថាខ្លួនជាព្រះ»។ មនុស្សទទឹងច្បាប់លើកខ្លួនឡើងស្មើនឹងព្រះដ៏ជាព្រះអម្ចាស់ដែលមានពេញទៅដោយព្រះចេស្ដាក្នុងនាមថាខ្លួនជាចំណុចស្នូលនៃការថ្វាយបង្គំ។ ចំណុចនេះក៏នៅបន្សល់លើសំណួរទាក់ទងត្រង់ថា តើនៅអនាគតនឹងមានព្រះវិហារតែម្ដង ឬក៏ថានេះគ្រាន់តែជាចំណុចនៃទំនាយដែលតំណាងឲ្យអ្វីមួយដែលនឹងកើតឡើង (សូមអានព័ត៌មានបន្ថែមខាងក្រោម)។

ត្រង់នេះសាវ័ក ប៉ុល កំពុងតែរំពឹងលើបទបង្ហាញដែលដកចេញពីកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលទាក់ទងទៅនឹងអ្នកគ្រប់គ្រងដែលប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ និងរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៧:២៤-២៧; ៨:២៣-២៦; ១១:២០-៤៥; ជាពិសេសក្នុង ១១:២៨-៣៩)។ តាមរយៈការប្រើប្រាស់បទបង្ហាញចេញពីកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែល គឺវាគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់ទាក់ទងនឹងការប្រៀបធៀបមនុស្សទទឹងច្បាប់ក្នុងខ៤។ យើងអានក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលអំពីស្ដេចដែល «នឹងតម្កើងខ្លួន ហើយលើកខ្លួនខ្ពស់ជាងអស់ទាំងព្រះ វានឹងពោលយ៉ាងអស្ចារ្យ ទាស់នឹងព្រះនៃអស់ទាំងព្រះ» ហើយ «វានឹងមិនយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះព្រះនៃពួកឰយុកោវា...ដ្បិតវានឹងតម្កើងខ្លួនជាធំលើសជាងទាំងអស់» (ដានីយ៉ែល ១១:៣៦-៣៧)។ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែល ស្ដេចនេះគឺជាស្ដេចដែលបាន «យករបស់ដែលគួរស្អប់ខ្ពើម ដែលនាំឲ្យចង្រៃមកតាំងជំនួសវិញ» ក្នុងទីក្រុងយេរូសាឡឹម (ដានីយ៉ែល ១១:៣១)។ ហោរាផ្សេងៗក៏បាននិយាយអំពីមេដឹកនាំមួយចំនួនទៀតដែលបានហៅខ្លួនថាជាព្រះដែរ (ឧទាហរណ៍៖ អេសាយ ១៤:១២-១៥; អេសេគាល ២៨:១-១០)។

ចំណុចវែកញែកដែលជាចំណុចស្នូលលើការកាត់ស្រាយលើខគម្ពីរទាំងពីរនេះគឺទាក់ទងទៅនឹងអត្តសញ្ញាណនៃមនុស្សទទឹងច្បាប់។ ការឆ្លើយតបលើសំណួរដ៏ស្មុគស្មាញនេះគឺថា៖ យើងអាចវែកញែករវាងអ្វីដែលយើងបានដឹងយ៉ាងប្រាកដ និងអ្វីដែលយើងគ្រាន់តែបានសន្មតប៉ុណ្ណោះ។

យើងដឹងអំពីព្រឹត្តិការណ៍គន្លឹះពីរចេញពីប្រវត្តិសាស្ត្រ។ ទី១ បទបង្ហាញនៃទំនាយរបស់ហោរា ដានីយ៉ែល ចង្អុលបង្ហាញទៅលើស្តេច អានថីអូកូស ទី៤ នៃចក្រភពសេលូសែរ (Antiochus IV of Seleucia) ដែលបានលើកខ្លួនឯងថា អេផីហ្វានីស៍ (ដែលមានន័យថា «ព្រះបានលេចឡើង») ទ្រង់បានលើកទ័ពឈ្លានពានទីក្រុងយេរូសាឡឹម បំផ្លាញព្រះវិហារ បង្គាប់ឲ្យគេដុតព្រះបន្ទូល ហាមមិនឲ្យគេបំពេញសេចក្ដីតាំងសញ្ញានៃការកាត់ស្បែក សម្លាប់ពួកសាសន៍យូដាដែលស្មោះត្រង់ជាច្រើននាក់ ហើយលើសពីនោះគឺបង្កើតការធ្វើយញ្ញបូជាទៅព្រះក្លែងក្លាយក្នុងព្រះវិហារនៃទីក្រុងយេរូសាឡឹម (១៦៧ មុនគ.ស.)។ ហើយឲ្យកាន់តែគួរចាប់អារម្មណ៍នោះគឺត្រង់ថា អក្សរសិល្ប៍ដ៏ល្បីមួយដែលមានប្រភពពីសាសន៍យូដាបានផ្អែកលើភាសាដែលកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល បានប្រើប្រាស់ដោយសម្គាល់ថាអាសនាដែលស្តេច អានថីអូកូស បានធ្វើសម្រាប់ព្រះក្លែងក្លាយក្នុងព្រះវិហារគឺ «វត្ថុដ៏ចង្រៃគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម» (១ម៉ាកាបាយ ១:៥៤; ៦:៧)។ មិនយូរមិនឆាប់លទ្ធផលនៃការបះបោររបស់ពួកម៉ាកាបាយបាននាំឲ្យសាសន៍យូដាដែលជាពួកសង្ឃ និងស្ដេចដែលគ្រប់គ្រងក្រុងយេរូសាឡឹមជាថ្មីម្ដងទៀត។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដីប្រមាណជិត ២០០ ឆ្នាំក្រោយមកក៏ព្រះយេស៊ូវបានលើកឡើងអំពី «វត្ថុដ៏ចង្រៃគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម» ដោយប្រើប្រាស់ភាសាដែលទាក់ទងនឹងអនាគតកាលដែរ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥; ម៉ាកុស ១៣:១៤) ដែលកាលនោះបានបង្ហាញថា បទបង្ហាញនៃទំនាយរបស់ហោរា ដានីយ៉ែល បានបង្កើតជាលំនាំនៃការទាស់ប្រឆាំងនឹងការសោយរាជ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលនឹងត្រូវកើតឡើងមុនគ្រាចុងក្រោយនៃការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះអង្គ។ សាវ័ក ប៉ុល បានផ្ដោតទៅលើការណែនាំអំពីគ្រាចុងក្រោយរបស់ព្រះយេស៊ូវដូចគ្នាទៅនឹងការអនុវត្តដែលចេញពីបទបង្ហាញនៃទំនាយរបស់ហោរា ដានីយ៉ែល ទៅលើព្រឹត្តិការណ៍ដែលនឹងកើតឡើងនៅអនាគតដែរ។

ទី២ មុនសាវ័ក ប៉ុល និពន្ធកណ្ឌគម្ពីរថែស្សាឡូនីច មានព្រឹត្តិការណ៍ដែលជាប្រផ្នូលដែលបង្ហាញអំពីការទាស់ប្រឆាំងពីពួកសាសន៍រ៉ូមមកលើកសាសន៍យូដាដែលថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់រួចទៅហើយ។ ជាពិសេសទាក់ទងទៅនឹងសេសា ហ្គាអូស៍ កាលីហ្គូឡា (Gaius Caligula) បានបញ្ជាឲ្យពួកកងទ័ពសាងសង់រូបរបស់គាត់សម្រាប់ជាការថ្វាយបង្គំក្នុងព្រះវិហារនៅឯទីក្រុងយេរូសាឡឹម ទោះបើគេមានការទាស់ប្រឆាំងនឹងសាសន៍យូដានៅច្រើនកន្លែងក៏ដោយ (ឆ្នាំ៤០-៤១ នៃគ.ស. លើកឡើងដោយលោក ចូសីហ្វើស៍ (Josephus) ក្នុងសៀវភៅដែលមានចំណងជើងជាភាសាអង់គ្លេស “Antiquities” ជំពូក១៨. ទំព័រ២៦១-៣០៩)។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដីក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះក៏ស្ដេចសេសា ហ្គាអូស៍ បានស្លាប់ខណៈពេលដែលគេកំពុងសាងសង់រូបរបស់ទ្រង់ ដូច្នេះបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ក៏មិនបានអនុវត្តឡើយ។ សាវ័ក ប៉ុល ទំនងជាដឹងអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រនេះយ៉ាងប្រាកដណាស់ ហើយទំនងក៏បានដក់នៅក្នុងគំនិតគាត់ ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងតែនិពន្ធផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ក៏ការវែកញែករបស់សាវ័ក ប៉ុល មានភាពត្រឹមត្រូវទៅបានលុះត្រាតែមនុស្សទទឹងច្បាប់មិនបានលេចឡើង ដោយសារអវត្តមាននៃមនុស្សទទឹងច្បាប់ហ្នឹងជាការបង្ហាញជាភស្តុតាងថាថ្ងៃនៃព្រះអម្ចាស់មិនទាន់កើតឡើងនៅឡើយទេ។

ដោយពឹងលើព័ត៌មាននេះ យើងអាចរាយចុះត្រួសៗអំពីការកាត់ស្រាយចំៗមួយចំនួនដែលគេបានលើកឡើងប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងនេះទាក់ទងទៅនឹងមនុស្សទទឹងច្បាប់។ មានមនុស្សជាច្រើននាក់បានសម្លឹងមើលទៅបុគ្គលណាម្នាក់នៅឯអនាគត ទោះបើមិនដឹង ដែលគាត់នឹងព្យាយាមលើខ្លួនឯងឡើងក្នុងលក្ខណៈបែបនេះ។ មនុស្សមួយចំនួនបានលើកឡើងថា អាទទឹងច្បាប់ម្នាក់នេះដាច់ខាតទំនងជាសំដៅទៅលើសាតាំងផ្ទាល់ ឬទៅលើអារក្សណាមួយរបស់វា ប៉ុន្តែក្រោយមកទៀតមានការលើកឡើងអំពីសាតាំងដែលជាបុគ្គលដាច់ដោយឡែកផ្សេងទៀត (២ថែស្សាឡូនីច ២:៩)។ ការសន្និដ្ឋានដ៏សាមញ្ញបំផុតចេញពីខគម្ពីរមួយនេះ និងបទបង្ហាញក្នុងទំនាយរបស់ហោរា ដានីយ៉ែល គឺសំដៅទៅលើអ្នកគ្រប់គ្រងម្នាក់ដែលជាមនុស្សផ្ទាល់តែម្ដង។ មនុស្សមួយចំនួនទៀតបានលើកឡើងថា នេះទំនងសំដៅទៅលើការគ្រប់គ្រងដែលចេញពីប្រទេសណាមួយ (ជាជាងផ្ដោតទៅលើបុគ្គលណាម្នាក់) ដោយសំដៅលើអាណាចក្ររ៉ូមខ្លាំងជាងគេ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដីបទបង្ហាញមួយនេះផ្ទាល់ដែលត្រូវបានលើកឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀតគឺកំពុងតែចង្អុលបង្ហាញទៅលើបុគ្គលជាជាងលើប្រទេសណាមួយផ្ទាល់ទៅវិញ។ ហើយក៏នៅមានមនុស្សមួយចំនួនទៀតបានលើកឡើងយ៉ាងចំៗថា ការដែលគាត់អង្គុយក្នុងព្រះវិហារ (២:៤) គឺកំពុងតែសំដៅទៅលើការបំផ្លាញព្រះវិហារនៃទីក្រុងយេរូសាឡឹមចោលដោយកណ្ដាប់ដៃលោកអធិរាជ ទីតុស (Titus ឆ្នាំ៧០ នៃគ.ស.) ប៉ុន្តែចំណុចចំៗនូវព្រឹត្តិការណ៍នោះមិនមានភាពស៊ីគ្នាជាមួយនឹងការដែលបុគ្គលនោះលើកខ្លួនឯងថាជាព្រះខណៈពេលដែលគាត់អង្គុយនៅក្នុងមណ្ឌលនៃព្រះវិហារ។ ការជំទាស់បែបនោះក៏អាចមានការវាយប្រហារលើអាសនានៃការថ្វាយបង្គំផ្សេងៗទៀតដែលគេបានសាងសង់ឡើងនៅឯទីក្រុងយេរូសាឡឹមលើកំពូលភ្នំ មិនថាព្រះវិហារសម្រាប់ព្រះព្រហស្បតិ៍ដែលស្ដេច ហេដ្រៀន (Hadrianic Temple of Jupiter) បានសាងសង់នៅឆ្នាំ១៣៥ នៃគ.ស. ឬក៏ព្រះវិហារនៃដឺរឺក (“Dome of the Rock”) ដែលបានសាងសង់នៅឆ្នាំ ៦៩១ នៃគ.ស.។ ចំណុចនេះរម្លឹកយើងអំពីចំណុចមួយទៀតដែលទាក់ទងគ្នាជាពិសេសលើសំណួរ៖ តើដាច់ខាតត្រូវតែមានព្រះវិហារផ្ទាល់ ដើម្បីឲ្យអាចបំពេញទំនាយបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវមែនឬ? ប្រសិនបើមែន នោះមនុស្សជាច្រើននឹងប្រកែកថា ដាច់ខាត! ត្រូវតែមានការសាងសង់ព្រះវិហារនៅឯទីក្រុងយេរូសាឡឹមនៅពេលអនាគតកើតឡើងមុនព្រឹត្តិការណ៍នៃការមនុស្សទទឹងច្បាប់ប្រព្រឹត្តឡើងបាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី នៅមានមនុស្សមួយចំនួនទៀតលើកឡើងថា ការយល់ដឹងមួយនេះគឺទាក់ទងទៅនឹងការប្រៀបប្រដូចនៃការដែលមនុស្សទទឹងច្បាប់មានវត្តមានក្នុងព្រះវិហារតែប៉ុណ្ណោះ។

ការកាត់ស្រាយមួយនេះរំពឹងលើការដែលមនុស្សទទឹងច្បាប់នឹងមកនៅឯអនាគត ដែលវានឹងបង្ហាញទីសម្គាល់ និងថ្លែងបទទំនាយខុសឆ្គងដែលការនោះត្រូវតែកើតឡើងមុនព្រះយេស៊ូវយាងមក និងថ្កោលទោសជាចុងក្រោយ។ មិនថាមាន ឬក៏មិនមានព្រះវិហារផ្ទាល់នៅឯទីក្រុងយេរូសាឡឹមគឺយើងមិនទាន់អាចកាត់ស្រាយបានចប់នៅឡើយទេ។ មូលដ្ឋានគ្រឹះនៃចំណុចស្នូលនៃសេចក្ដីអត្ថាធិប្បាយលើប្រធានបទមួយនេះគឺត្រង់ថា យើងចង់លើកទឹកចិត្តឲ្យមានការបន្ទាបខ្លួនទាក់ទងទៅនឹងការវែកញែកទាំងនេះ។ ព្រះជាម្ចាស់តែងតែមានភាពស្មោះត្រង់ក្នុងការបំពេញក្ដីសន្យានៃទំនាយរបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ក៏ការបំពេញទាំងទំនាយនៃសេចក្ដីសន្យាទាំងនោះ ជាទូទៅក៏មានការភ្ញាក់ផ្អើលផងដែរ។ ក្នុងការយាងមកជាលើកទីមួយរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ទ្រង់បានបំពេញទំនាយនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ហើយការនោះគឺបានកើតឡើងយ៉ាងពេញលេញ និងអស្ចារ្យពេលដែលយើងក្រឡេកមើលក្រោយវិញ ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍មួយនោះ សូម្បីតែសាសន៍យូដាដ៏ស្មោះត្រង់ខ្លាំងជាងគេម្នាក់ ដែលមានការយល់ដឹងយ៉ាងជ្រាលជ្រៅលើព្រះគម្ពីរក៏មិនបានសន្មតថា វានឹងកើតឡើងដូចដែលបានកើតឡើងផងដែរ។ តើបុគ្គលណានៃសាសន៍យូដានៅក្នុងសម័យកាលព្រះយេស៊ូវ បន្ទាប់ពីបានសិក្សាទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់យ៉ាងលម្អិត និងទាយថាព្រះមេស្ស៊ីគឺជាព្រះផ្ទាល់ដែលយាងមកយកកំណើត? ឬក៏ថាទ្រង់នឹងយាងមក ឲ្យគេឆ្កាង មានព្រះជន្មឡើងវិញ យាងទៅឯស្ថានសួគ៌ ហើយបន្ទាប់មកពន្យល់ថាការយាងមកវិញរបស់ទ្រង់ ដើម្បីបង្កើតនគររបស់ទ្រង់ប្រមាណជាងពី២០០០ឆ្នាំ? ដូច្នេះ ទោះបើចំណុចដ៏ល្អគឺថា យើងសន្មតថាមនុស្សទទឹងច្បាប់គឺនឹងត្រូវលេចមក គឺទាក់ទងទៅនឹងរបៀបដ៏ចំៗថា តើវានឹងកើតឡើងដោយរបៀបណា (ដែលមានរួមទាំងពីអត្ថន័យថា តើមានន័យយ៉ាងម៉េចទាក់ទងនឹងការដែលវាមានវត្តមានក្នុងព្រះវិហារ) ក៏ព្រឹត្តិការណ៍ដែលនឹងកើតឡើងនឹងនាំឲ្យមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអ្នកដែលកាត់ស្រាយដ៏បានល្អបំផុតដែរ។ មានតែតាមរយៈការក្រឡេកមើលក្រោយប៉ុណ្ណោះទេទើបយើងអាចនឹងយល់អំពីចំណុចស្នូលនៃបទទំនាយបានយ៉ាងពេញទី។

ចូរបន្តនៅឲ្យបានស្ថិតស្ថេរ ហើយមានទំនុកចិត្ត

ខ៥ផ្ដល់ជូននូវមូលហេតុបន្ថែមទៀតដែលលើកទឹកចិត្តឲ្យអ្នកកាត់ស្រាយសព្វថ្ងៃនេះកាន់តែមានការបន្ទាបខ្លួន។ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងថា «កាលខ្ញុំនៅជាមួយអ្នករាល់គ្នា ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នករាល់គ្នាពីសេចក្ដីទាំងនេះ តើអ្នករាល់គ្នាមិននឹកចាំឬទេ?» ប្រាកដណាស់! អ្នកអានដំបូងមានព័ត៌មានច្រើនជាងយើងមានឥឡូវនេះ ទាក់ទងទៅនឹងសេចក្ដីបង្រៀននៃគ្រាចុងក្រោយរបស់សាវ័ក ប៉ុល។ ទោះបើថាសាវ័ក ប៉ុល និងគូកនព័ន្ធកិច្ចជាមួយគាត់ត្រូវបានគេបណ្ដេញចេញពីទីក្រុងថែស្សាឡូនីចលឿនជាងពួកគាត់មានបំណងចិត្តចង់ចេញ (កិច្ចការ ១៧:១០) ក៏ពួកគាត់មានសមត្ថភាពក្នុងការចាប់ផ្ដើមណែនាំក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចទាក់ទងនឹងព្រឹត្តិការណ៍នៃការយាងមកវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវផងដែរ។ សាវ័ក ប៉ុល បានសន្មតថាក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចនឹងនឹកចាំអំពីការណែនាំនោះ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាសាវ័ក ប៉ុល មានប្រសាសន៍បែបជាសង្ខេបៗលើប្រធានបទដែលយើងប្រាថ្នាចង់ឲ្យគាត់បានសរសេរយ៉ាងក្បោះក្បាយជាងហ្នឹង។ សាវ័ក ប៉ុល បង្គាប់ថាឲ្យសេចក្ដីបង្រៀនរបស់គាត់នៅមានភាពស៊ីគ្នាជាមួយនឹងសារដែលពួកគាត់បានទទួលតាំងពីដំបូង។ ដូច្នេះ ឥឡូវនេះគាត់ព្យាយាមពង្រឹងទំនុកចិត្តទាក់ទងនឹងការវែកញែករបស់គាត់។ ជាពិសេស ពីមុនពួកគាត់បានទទួលព័ត៌មានអំពីការមកដល់របស់មនុស្សទទឹងច្បាប់រួចហើយ។

អ្នកណា ឬក៏អ្វីឃាត់ឃាំង

នៅពេលដែលសាវ័ក ប៉ុល ប្រកាសថា «អ្នករាល់គ្នាដឹងថាអ្វីដែលឃាត់ឃាំងវាហើយ» ជាថ្មីម្ដងទៀតយើងក៏ជួបប្រទះចំណេះដឹងដែលយើងមិនមានពីដំបូង។ អ្នកស្ដាប់ដំបូងរបស់សាវ័ក ប៉ុល «ដឹង» អំពីចំណុចទាំងនោះដោយរំពឹងលើការណែនាំដំបូងរបស់គាត់ (២ថែស្សាឡូនីច ២:៥) ប៉ុន្តែយើងត្រូវព្យាយាមសន្មតតាមដែលយើងអាចធ្វើបាន ក្នុងសមត្ថភាពដ៏ល្អបំផុតរបស់យើង [ក្នុងការកាត់ស្រាយ]។ នេះគឺពិតជាពិបាកមែន ហើយក៏ជាការវែកញែកដ៏ខ្លាំងមួយដែលមនុស្សជាច្រើនចង់ដឹងក្នុងចំណោមអ្នកអត្ថាធិប្បាយសព្វថ្ងៃនេះ ទាក់ទងនឹងសំណួរអ្នកណា ឬក៏អ្វីទៅដែលកំពុងឃាត់ឃាំងការមកដល់របស់អាទទឹងច្បាប់នោះ។

មុនយើងពិចារណាលើជម្រើសមួយចំនួន សូមកត់សម្គាល់លើចំណុចខ្លះៗដែលខ៦ លើកឡើង (អភេទក្នុងភាសាក្រិក) ដែលកំពុងឃាត់ឃាំងអាទទឹងច្បាប់ ខណៈពេលដែលខ៧ប្ដូរទៅភេទប្រុស ដោយបញ្ជាក់ថាអ្នកឃាត់ឃាំងគឺជាបុគ្គលណាម្នាក់ («អ្នកដែលឃាត់ឃាំងវានៅពេលនេះ»)។ នេះហាក់បីដូចជាមានន័យថា មានបុគ្គលណាម្នាក់ត្រូវតែបញ្ឈប់សកម្មភាពនៃការឃាត់ឃាំងរបស់គាត់ ដើម្បីអនុញ្ញាតឲ្យអាទទឹងច្បាប់លេចឡើងមកបាន។ នេះទំនងជាការប្រៀបធៀបសម្រាប់ក្រុមមនុស្សណាមួយ ប៉ុន្តែនេះហាក់បីដូចជាថា សាវ័ក ប៉ុល កំពុងតែគិតអំពីតែបុគ្គលណាម្នាក់ទេ។

អ្នកកាត់ស្រាយបានពិចារណាលើជម្រើសជាច្រើនសម្រាប់ «អ្នកដែលឃាត់ឃាំង» ម្នាក់នេះ។ មានមនុស្សជាច្រើនបានសន្មតថាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់គឺជាអង្គដែលឃាត់ឃាំងអំពើអាក្រក់បែបនោះ ទំនងជាពិសេសក្នុងបុគ្គលនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ មនុស្សមួយចំនួនទៀតជឿថាសាវ័ក ប៉ុល កំពុងតែគិតអំពីក្រុមមនុស្សនៅលើលោកនេះផ្សេងទៀត ទំនងអធិរាជរ៉ូម ឬក៏អាណាចក្ររ៉ូមផ្ទាល់ដែលបានទប់ទល់អាទទឹងច្បាប់នោះ នៅសម័យកាលសាវ័ក ប៉ុល។ នេះទំនងជាអាចទៅរួចបាន ទោះបើថាជាទូទៅការអះអាងទាំងនេះទាមទារឲ្យមានការពន្យល់អំពីការប្រៀបប្រដូចទាក់ទងទៅនឹងឃ្លា «អ្នកដែលឃាត់ឃាំងវា» ដើម្បីពន្យល់អំពីអាណាចក្រទាំងមូលផ្ទាល់ ឬក៏អធិរាជជាបន្តបន្ទាប់ ជាជាងផ្ដោតលើបុគ្គលតែមួយ។ ហើយក៏មានអ្នកខ្លះទៀតលើកឡើងថា សាតាំងផ្ទាល់គឺជាអ្នកដែលកំពុងឃាត់ឃាំងអាទទឹងច្បាប់របស់វា រហូតដល់ពេលវេលាត្រឹមត្រូវសិន (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៩-១០)។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ការលើកឡើងក្នុងខ៦ «នៅពេលនេះ» ហាក់បីដូចជាកំពុងនិយាយអំពីអធិបតេយ្យភាពនៃពេលវេលារបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលគ្រងរាជ្យលើការដកចេញការឃាត់ឃាំង។ ថ្មីៗនេះ មានការនិពន្ធដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ត្រង់ថាសាវ័ក ប៉ុល ជឿថាអ្នកដែលឃាត់ឃាំងគឺជាទេវតារបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយសម្គាល់ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលថា អ្នកគ្រប់គ្រងដែលគ្មានច្បាប់បានបង្កើតសេចក្ដីស្អប់ខ្ពើមដែលបង្ខូចបំផ្លាញ (ដានីយ៉ែល ១១:២០-៤៥) ហើយភ្លាមៗនោះយោងតាមទំនាយរបស់ហោរា ដានីយ៉ែល នោះទេវតា មីកែល «នឹងឈរឡើង» ដើម្បីប្រលែងពេលវេលានៃទុក្ខវេទនាមុនរំដោះរាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ដានីយ៉ែល ១២:១-៤)2។ ដោយមានតារាងនៃជម្រើសទាំងនេះ វាហាក់បីដូចជាថាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់គឺជាអង្គដែលគ្រប់គ្រងលើពេលវេលា និងការឃាត់ឃាំង រារាំងការមកដល់របស់អាទទឹងច្បាប់រហូតដល់ពេលវេលាត្រឹមត្រូវ។ ព្រះជាម្ចាស់ទំនងជាអ្នកឃាត់ឃាំង (ទំនងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផ្ទាល់) ឬក៏ទំនងថាព្រះអង្គនឹងបញ្ចេញសកម្មភាពតាមរយៈទេវតាក្នុងការធ្វើជាអ្នកឃាត់ឃាំង។

អ្វីដែលយើងអាចលើកឡើងយ៉ាងច្បាស់លាស់គឺត្រង់ថាការលេចមករបស់អាទទឹងច្បាប់គឺរំពឹងលើការគ្រប់គ្រងនៃអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងស្រុង (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:១១-១២)។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចមិនចាំបាច់មានការភ័យខ្លាចថាពិភពលោកនេះគ្មានការដឹកនាំទេ។ តែផ្ទុយទៅវិញ អាទទឹងច្បាប់នឹងលេចមក «តាមពេលកំណត់របស់វា» ហើយព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនឹងបំផ្លាញវានៅពេលត្រឹមត្រូវ ( ២ថែស្សាឡូនីច ២:៦)។

កំពុងតែមានសកម្មភាពហើយ

ទោះបើអាទទឹងច្បាប់នឹង «នៅ» មកដល់នៅឡើយ «អាថ៌កំបាំងនៃអំពើទទឹងច្បាប់ កំពុងតែមានសកម្មភាពហើយ»។ នេះមានភាពស៊ីគ្នាទៅនឹងគំនិតនៃអំពើអាក្រក់នៅកន្លែងផ្សេងទៀតក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។ ស្របពេលនោះសាវ័ក យ៉ូហាន ក៏បានលើកឡើងផងដែរថា «ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទកំពុងតែមក» ហើយថា «ឥឡូវនេះ ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទជាច្រើនបានមកហើយ» (១យ៉ូហាន ២:១៨; សូមអានបន្ថែមក្នុង ១យ៉ូហាន ២:២២; ៤:៣; ២យ៉ូហាន ១:៧)។ ទោះបើសាវ័ក ប៉ុល បានរង់ចាំដោយយោងលើទំនាយថា នឹងមានបុគ្គលណាម្នាក់ឈរឡើងដែលនឹងតាំងខ្លួនជាអ្នកបោកបញ្ឆោតទាស់ប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ក៏ដោយ ក៏គាត់បានទទួលស្គាល់ភ្លាមៗថា ឥទ្ធិពលនៃការបោកបញ្ឆោត ការមិនមានច្បាប់ទាំងនោះក៏កំពុងតែដំណើរការនៅក្នុងសង្គមរួចស្រេចទៅហើយផងដែរ។ សាវ័ក ប៉ុល បានជួបប្រទះអំពើអាក្រក់ដូចនោះ ដូចដែលក្រុមជំនុំនៅទីក្រុងថែស្សាឡូនីចកំពុងតែទទួលការបៀតបៀនផងដែរ។

ទោះបើអាទទឹងច្បាប់នឹងមកដោយមាន «ទីសម្គាល់ ការអស្ចារ្យក្លែងក្លាយ និងដោយគ្រប់ទាំងការបោកបញ្ឆោត» ក៏ដោយ (២ថែស្សាឡូនីច ២:៩-១០) ក៏វាជាជំនួយដែរក្នុងការចង់ចាំថា ព្រះយេស៊ូវក៏បានទាយថានឹងមានព្រះមេស្ស៊ី និងហោរាក្លែងក្លាយជាច្រើនដែលនឹងឈរឡើងម្ដងហើយម្ដងទៀត ប៉ុន្តែក្រុមជំនុំនឹងទ្រទ្រង់ ហើយធ្វើជាស្មរបន្ទាល់ (ម៉ាថាយ ២៤:៤-៥, ១១-១៣, ២៣-២៥)។ ដូច្នេះ យើងកំពុងតែរស់នៅក្នុងសម័យកាលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផ្ដល់អំណាចដល់ក្រុមជំនុំក្នុងការបន្តទៅមុខទៀតក្នុងព័ន្ធកិច្ច ហើយស្របពេលនោះដែរអាទទឹងច្បាប់ក៏កំពុងតែធ្វើការដែរ។

កិរិយាស័ព្ទដែលសាវ័ក ប៉ុល កំពុងតែប្រើប្រាស់ត្រង់នេះទាក់ទងនឹងអាទទឹងច្បាប់ក៏ជាភាសាដូចគ្នាដែលគាត់ប្រើប្រាស់នៅខគម្ពីរផ្សេងៗទៀតអំពីព្រះជាម្ចាស់ និងព្រះគ្រីស្ទដែរ។ ប្រសិនបើក្នុង ២:៧ អាទទឹងច្បាប់ «កំពុងតែមានសកម្មភាព» (ក្នុងភាសាក្រិក “energeō” «អានាហ្គេសអូ» សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ៧:៥ និងអេភេសូរ ២:២) នោះក៏ជាពាក្យដូចគ្នាអំពីការដែលព្រះជាម្ចាស់ «កំពុងធ្វើការ» ក្នុងអ្នកជឿ (១ថែស្សាឡូនីច ២:១៣ និងសូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេភេសូរ ១:១១, ២០; ៣:២០ និងភីលីព ២:១៣)។ ដូចគ្នាផងដែរ ប្រសិនបើក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៩ អាទទឹងច្បាប់ «នឹងមក» (ក្នុងភាសាក្រិក «ភារូសៀ» “parousia”) ដូចគ្នានោះដែរព្រះយេស៊ូវ «យាងមក» (២ថែស្សាឡូនីច ២:១, ៨; សូមអានបន្ថែមក្នុងការបកស្រាយលើកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៩)។ មនុស្សទទឹងច្បាប់នឹង «លេចមក» (ក្នុងភាសាក្រិក «អាភាខាលីពតូ» “apokalyptō” ២:៣, ៨) ដូចដែលសាវ័ក ប៉ុល បាននិយាយអំពីការលេចមករបស់ព្រះយេស៊ូវ និងដំណឹងល្អរបស់ទ្រង់ (សូមអានបន្ថែមក្នុងការបកស្រាយលើ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៣-៤)។ ជាចុងក្រោយពាក្យ «អាថ៌កំបាំង» គឺសំដៅទៅលើអាទទឹងច្បាប់ (ទាក់ទងនឹងអាថ៌កំបាំងអាក្រក់ដូចនោះសូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ ១៧:៥, ៧) ប៉ុន្តែ នៅក្នុងខគម្ពីរផ្សេងៗសាវ័ក ប៉ុល បាននិយាយអំពីព្រះជាម្ចាស់ថាជាអ្នកនិពន្ធអាថ៌កំបាំងនៃដំណឹងល្អ (ឧទាហរណ៍៖ រ៉ូម ១៦:២៥; ១កូរិនថូស ៤:១; ១៥:៥១; អេភេសូរ ៣:៣-៤; កូឡូស ១:២៦-២៧; ១ធីម៉ូថេ ៣:៩, និង១៦)។ ច្បាស់ណាស់! ភាពគ្មានច្បាប់របស់សាតាំងកំពុងតែព្យាយាមត្រាប់តាមអំពើល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ដោយសារព្រះជាម្ចាស់គឺជាអង្គដែលបើកសម្ដែងអាថ៌កំបាំងទាំងនោះ ហើយក៏កំពុងមានអធិបតេយ្យភាពលើពេលវេលារបស់វា ដូច្នេះវាក៏មិនមែនជារឿងដ៏គួរភ្ញាក់ផ្អើលទេដែលក្នុងការដែលយើងឃើញថា សាវ័ក ប៉ុល មានទំនុកចិត្តត្រង់ថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែគ្រប់គ្រងលើការមកដល់នៃអាថ៌កំបាំងរបស់អាទទឹងច្បាប់ដែរ (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:១១-១២)។

ភាពគ្មានច្បាប់ក្នុងយុគសម័យបច្ចុប្បន្ននេះ («ឥឡូវ») គឺមិនដល់ថ្នាក់ថា វាអាក្រក់ដូចដែលវាអាចមានកម្រិតបាននៅឡើយទេ។ មានតែពេល «អ្នកដែលឃាត់ឃាំងវានៅពេលនេះ» ដកខ្លួនចេញទេ នោះទើបអាទទឹងច្បាប់នឹងឈរឡើង (២ថែស្សាឡូនីច ២:៧)។ យើងបានលើកឡើងរួចហើយក្នុងខមុនទាក់ទងទៅនឹងទស្សនៈនៃអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នកឃាត់ឃាំងមួយនេះ។ ត្រង់នេះយើងសម្គាល់ថា «រហូតត្រឹមតែពេលដែលត្រូវថយចេញទៅ» គឺជាការបកប្រែក្នុងភាសាខ្មែរមានអត្ថន័យចំក្នុងភាសាក្រិកថា «លុះត្រាតែវាចេញពីកណ្ដាល»។ អ្នកឃាត់ឃាំងដាក់ខ្លួននៅចន្លោះរវាងមនុស្សនៃយុគសម័យនេះ និងការបង្ហាញយ៉ាងពេញទីនៃអំពើអាក្រក់ដែលឈរឈ្មោះទៅដោយអាទទឹងច្បាប់។

ព្រះយេស៊ូវនឹងគ្រងរាជ្យ

សាវ័ក ប៉ុល ត្រឡប់ទៅប្រធានបទនៃការបើកសម្ដែងនៃអាទទឹងច្បាប់វិញ (សូមអានបន្ថែមលើការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៣-៤) ដែលនឹងកើតឡើងនៅពេលអ្នកឃាត់ឃាំងបញ្ឈប់ («ពេលនោះ») សកម្មភាពនៃការទប់ស្កាត់អំពើអាក្រក់បែបនោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី ក្រែងលោក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចចាប់ផ្ដើមព្រួយបារម្ភអំពីអំណាចនៃអំពើអាក្រក់បែបនោះ ដូច្នេះសាវ័ក ប៉ុល ក៏បានធានាអះអាងភ្លាមៗនោះដល់ពួកគេថាព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ «នឹងបំផ្លាញ» ហើយឲ្យអាទទឹងច្បាប់ «វិនាស»។ ព្រះយេស៊ូវនឹងបំផ្លាញអាទទឹងច្បាប់ «ដោយខ្យល់ដែលចេញពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអង្គ»។ ក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ព្រះជាម្ចាស់សម្លាប់ដោយប្រើប្រាស់ «ខ្យល់ចំហួលនៃសេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់» (យ៉ូប ៤:៩ សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ ៣០:៣៣)។ ហោរា អេសាយ បានទាយថាព្រះមេស្ស៊ីដែលជា «លំពង់១នឹងដុះចេញពីគល់របស់អ៊ីសាយ» ទ្រង់នឹងសម្លាប់ «មនុស្សដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ដោយខ្យល់ដង្ហើមពីបបូរមាត់» (អេសាយ ១១:១ និង៤)។ ពាក្យ «ដង្ហើម» («ផ្នូម៉ា» “pneuma”) គឺជាពាក្យដូចគ្នាប្រើប្រាស់សម្រាប់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដូច្នេះហាក់បីដូចជាកំពុងចង្អុលបង្ហាញថា ព្រះវិញ្ញាណនឹងមានការចូលរួម។ ក្នុងករណីណាក៏ដោយ សំឡេងខ្ទ័រនៃព្រះមេស្ស៊ីគឺច្បាស់ណាស់៖ ការថ្កោលទោសរបស់ព្រះមេស្ស៊ីយកឈ្នះលើរាល់ការទទឹងច្បាប់។

ទាំងក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីច និងគ្រីស្ទបរិស័ទទាំងអស់គ្នាគឺមិនចាំបាច់ព្រួយបារម្ភអ្វីទេ ទាក់ទងនឹងពេលវេលានៃការមកដល់របស់អាទទឹងច្បាប់ ដ្បិតព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះអម្ចាស់ ហើយទ្រង់នឹងយកជ័យជម្នះក្នុងពេលវេលាដ៏ត្រឹមត្រូវ។

សូមចងចាំអំពីការព្រមានរបស់ព្រះយេស៊ូវ

ដោយមានអំណាចពីសាតាំង នោះអាទទឹងច្បាប់នឹងមកដល់ដោយមានការអស្ចារ្យ និងទីសម្គាល់ខុសឆ្គង ដូច្នេះវានឹងបោកបញ្ឆោតអ្នកមិនជឿ ប៉ុន្តែសូម្បីតែការនេះក៏ស្ថិតក្រោមអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ (២ថែស្សាឡូនីច ២:១១-១២)។

ជាថ្មីម្ដងទៀត សាវ័ក ប៉ុល ប្រើប្រាស់ពាក្យទៅកាន់អាទទឹងច្បាប់ និងសារតាំង ដែលជាទូទៅពាក្យនោះទុកសម្រាប់ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ។ ពាក្យនៃការដែលអាទទឹងច្បាប់ «នឹងមក» (ភាសាក្រិក «ភារូសៀ» “parousia”) ក្នុងខ៩ គឺមានការប្រើប្រាស់ជិតគ្នានៃភារូសៀរបស់ព្រះយេស៊ូវ (២ថែស្សាឡូនីច ២:៨; សូមអានបន្ថែមលើការកាត់ស្រាយក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:១) ហើយ «សកម្មភាព» របស់សាតាំងក៏ជាពាក្យជាទូទៅប្រើប្រាស់សំដៅទៅលើការបន្លំព័ន្ធកិច្ចព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ (ក្នុងភាសាក្រិក «អានាហ្គេសអា» “energeia” សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៧)។ សាតាំងធ្វើតាមព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈការឲ្យអាទទឹងច្បាប់លេចមក ក៏ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅចុងបញ្ចប់ការរចនារបស់សាតាំងនឹងនៅបរាជ័យដដែល (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ២:៨)។ សាវ័ក ប៉ុល សរសេរចុះអំពីរបៀបពីរយ៉ាងដែលសាតាំងប្រើប្រាស់ក្នុងការបោកបញ្ឆោត។ របៀបទីមួយគឺទាក់ទងទៅនឹង «គ្រប់ទាំងអំណាច» ដែលអមជាមួយនឹង «ទីសម្គាល់ ការអស្ចារ្យក្លែងក្លាយ»។ ហើយទីពីរគឺ «ដោយគ្រប់ទាំងការបោកបញ្ឆោតដ៏អាក្រក់គ្រប់បែបយ៉ាង»។ ជាទូទៅ ទាក់ទងនឹងរបៀបទីមួយ «អំណាច» «ទីសម្គាល់ និងការអស្ចារ្យ» គឺបង្ហាញជាភស្តុតាងនៃព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ (ទាក់ទងនឹងពាក្យ «អំណាច» សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ២:៤-៥; ១ថែស្សាឡូនីច ១:៥; និង២ថែស្សាឡូនីច ១:១១ ហើយទាក់ទងនឹងពាក្យ «ទីសម្គាល់ និងការអស្ចារ្យ» សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១៥:១៩; និង២កូរិនថូស ១២:១២)។ សរុបសេចក្ដីទៅ សាតាំងបន្តព្យាយាមក្លែងបន្លំដំណឹងល្អ និងព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ជាថ្មីម្ដងទៀត យើងក៏ទទួលការរម្លឹកអំពីការបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅលើភ្នំអូលីវ ដែលព្រះអង្គបានព្រមានអំពីការដែលព្រះមេស្ស៊ី និងពួកហោរាក្លែងក្លាយនឹងធ្វើ «ទីសម្គាល់ និងការអស្ចារ្យ» ដើម្បីនាំអ្នកដទៃឲ្យវង្វេងផ្លូវ (ម៉ាថាយ ២៤:២៣-២៥; និងម៉ាកុស ១៣:២១-២៣)។ សេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវក្លាយជាលំនាំនៃការដែលពួកសាវ័កវែកញែកអំពីគ្រាចុងក្រោយ។ ក្នុងអត្ថន័យនេះ បទគម្ពីរមួយនេះមានភាពស៊ីគ្នាជាមួយនឹងការមកដល់របស់សត្វដែលមានពីដើម និងពួកហោរាខុសឆ្គងក្នុងកណ្ឌគម្ពីរវិវរណៈ (វិវរណៈ ១៣:១១-១៨; ១៦:១៣-១៤ និង១៩:១៩-២០)។

មនុស្សទទឹងច្បាប់ពូកែក្នុងការបោកប្រាស់ដល់ថ្នាក់ថាសាវ័ក ប៉ុល បានផ្ដោតលើអត្ថន័យថា ពេលដែលម្នាក់នោះមកដល់ នោះគាត់នឹងប្រើប្រាស់ «គ្រប់ទាំងការបោកបញ្ឆោតដ៏អាក្រក់គ្រប់បែបយ៉ាង»។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី សូម្បីតែក្នុងការបោកបញ្ឆោតបែបនោះ ក៏សាវ័ក ប៉ុល បានសរសេរដោយយកចិត្តទុកដាក់ថា មានតែ «អស់អ្នកដែលកំពុងតែវិនាស» ដែលនឹងចាញ់បោក (សូមអានបន្ថែមក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ ១៣:៨)។ ពាក្យ «កំពុងតែវិនាស» (ភាសាក្រិក «អាផូលីមី» “apollymi”) សំដៅទៅលើការហិនវិនាសដែលកំពុងរង់ចាំពួកគេ។ សាវ័ក ប៉ុល ប្រើប្រាស់ពាក្យ «អាផូលីមី» នៅក្នុងខគម្ពីរផ្សេងទៀត ដើម្បីបង្ហាញអំពីអស់អ្នកដែលបដិសេធដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ (១កូរិនថូស ១:១៨; ២កូរិនថូស ២:១៥; និង៤:៣)។ ដោយសារអស់អ្នកដែលកំពុងតែដើរតាមអាទទឹងច្បាប់បានបរាជ័យក្នុងការស្រឡាញ់សេចក្ដីពិតនៃដំណឹងល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ នោះពួកគេនឹងវិនាស។ ក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចមិនចាំបាច់បារម្ភត្រង់ថា មានតួលេខក្នុងចំណោមអស់អ្នកដែលនឹងចាញ់បោកអាទទឹងច្បាប់ទេ ដោយសារពួកគេបានស្គាល់ ហើយស្រឡាញ់សេចក្ដីពិតរួចស្រេចទៅហើយ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ David W. Chapman
បកប្រែដោយ៖ លោកគ្រូ ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ទេព រ៉ូ, លោក ខែម បូឡុង, លោក ឯក សត្យា, លោក ជួប ប៊ុនហាក់, លោក សឹម រក្សា និងលោក ឯក ធីម៉ូថេ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.crossway.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៨៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

២៥១

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៦ ធ្នូ ២០២៥

តើអ្នកដែលមិនបានសង្គ្រោះ នឹងទទួលរងទុក្ខពីការជំនុំជម្រះដ៏អស់កល្បជានិច្ចឬទេ? (២ថែស្សាឡូនីច ១)

កណ្ឌគម្ពីរ ២ថែស្សាឡូនីច ១:៨ បានលើកឡើងអំពី «ការសងសឹក» របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពាក្យជាភាសាក្រិក «អេកឌីខេស៊ីស» (ekdikēsis) បង្ហាញអំពីសេចក្ដីយុត្តិធម៌ ឬការផ្ដន្ទាទោស ដោយសំដៅទៅលើសេចក្ដីយុត្តិធម៌នៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំនួសឲ្យអ្នករើសតាំងរបស់ទ្រង់ (លូកា ១៨:៧-៨) ឬសំដៅទៅលើការផ្ដន្ទាទោសដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ទៅលើអ្នកដែលទាស់ប្រឆាំងនឹងទ្រង់ (លូកា ២១:២២; រ៉ូម ១២:១៩)។

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៣១០៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

៥១៨៣

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៨២៤២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២១៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

១២៩២

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៩ ធ្នូ ២០២៥

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

បទគម្ពីរទាំងបីនេះបញ្ជាក់ថា ប្រពន្ធមិនមែនត្រូវបានរំពឹងថាឲ្យចុះចូលចំពោះប្ដីនៃស្ត្រីគ្រប់ៗគ្នានោះឡើយ ប៉ុន្តែត្រូវចុះចូលដោយជាក់លាក់ចំពោះប្ដីរបស់នាងផ្ទាល់។

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

តើអ្នកទទឹងច្បាប់ជាអ្នកណា? (២ថែស្សាឡូនីច ២)

៣ តុលា ២០២៣អានរយៈពេល ៣៧ នាទី

មើល២២៨ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើមានន័យដូចម្តេចដែលស្ត្រីត្រូវចុះចូលចំពោះប្តីរបស់ខ្លួន? (អេភេសូរ ៥)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)