លោកអ្នកជាធូលីដី មិនមែនឲ្យមានលក្ខណៈដូចជាព្រះទេ

យើងជាមនុស្សដែលសូនចេញពីធូលីដី និងពេញដោយអំពើបាបយើងប្រឈមមុខនឹងសេចក្តីល្បួងដ៏គួរឲ្យអស់ខ្លាច៖ គឺការពឹងលើខ្លួនឯង។ មិនថាយើងខ្សាយ និងមានកំណត់ត្រាអំពើបាបច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏យើងឃើញថា ខ្លួនយើងនៅតែមានការល្បួងជាញឹកញយឲ្យពឹងខ្លួនយើងក្នុងការរកជំនួយ។

២៦ កញ្ញា ២០២៣អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល១៩៣ដង

យើងជាគ្រីស្ទបរិស័ទពាក់ស្រោមមុខតួល្អ មិនអញ្ចឹង? យើងម្នាក់ៗមានវត្តមាននៅព្រឹកថ្ងៃអាទិត្យមើលទៅហាក់ដូចជាយើងសុខសប្បាយណាស់ មើលទៅហាក់ដូចជាជីវិតរបស់យើងកំពុងស្ថិតនៅលើនាវាដែលគ្រប់គ្រងខ្លួនឯងបាន ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាថាយើងមានអ្វីល្អៗកើតឡើងពេញមួយសប្ដាហ៍។ ប៉ុន្តែ ក្រោយពេលសួរសំណួរចាក់ដោតពីរបីសំណួរ និងចុកស្ទង់ពីលើ នោះក៏ឃើញថាពួកគេមានបញ្ហា។ យើងម្នាក់ៗមកព្រះវិហារដោយមានអារម្មណ៍ថាមានបន្ទុក និងការលំបាកៗនៅក្នុងជីវិត។ ព្រះជាម្ចាស់មានអ្វីម្យ៉ាងដែលទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យឲ្យយើងធ្វើក្នុងស្ថានភាពទាំងនេះ។ មានអ្វីម្យ៉ាងដែលទ្រង់ហៅយើងទៅកាន់—អ្វីម្យ៉ាងដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល ដែលចាប់អារម្មណ៍ និងមិនស្រួលចិត្តឡើយ។ ចូរតាមដានជាមួយខ្ញុំពីរទៅបីនាទី នោះខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នកថាវាជាអ្វី។

ការពិតជាក់ស្ដែង៖ លោកអ្នកគឺជាធូលីដី
អត្ថបទខ្លីមួយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូលដែលខ្ញុំចូលចិត្តគឺនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងជំពូក១០៣។ ខ្ញុំអធិស្ឋានតាមលំនាំនេះជាញឹកញាប់ ដោយផ្ដោតលើពាក្យទាំងនេះ៖ «ដ្បិតទ្រង់ស្គាល់រាងកាយរបស់យើង ក៏នឹកចាំថា យើងគ្រាន់តែជាធូលីដីប៉ុណ្ណោះ»។ ពាក្យទាំងនេះប្រាប់យើងថា សូម្បីពេលដែលយើងកំពុងតែអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះដែលជ្រាបគ្រប់ការទាំងអស់ និងមានគ្រប់ព្រះចេស្ដាក៏ដោយ ក៏យើងនៅអធិស្ឋានបែបដូចជារូបសូនដែលត្រូវបានបង្កើតចេញពីធូលីដីដែរ។ ប្រសិនបើយើងរៀនបានអ្វីម្យ៉ាងពីប្រភពដើមរបស់យើងដែលជាធូលីដី នោះយើងនឹងរៀនបានថាព្រះជាម្ចាស់មិនមានចេតនាសូនយើងឲ្យក្លាយជាមនុស្សអច្ឆរិយៈនោះទេ ហើយទ្រង់ក៏មិនមានចេតនាបង្កើតយើងឲ្យមានលក្ខណៈដូចជាព្រះអង្គដែរ។ ទ្រង់បានបង្កើតយើងពីធូលីដីមិនមែនឲ្យមានលក្ខណៈដូចជាព្រះទេ។ ហើយនេះជាបំណងព្រះហឫទ័យដ៏ល្អរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់បានបង្កើតយើងមកជាសណ្ឋានទន់ខ្សោយ។

ការលំបាក៖ លោកអ្នកមានបន្ទុក
ស្របពេលជាមួយគ្នា ព្រះគម្ពីរបានប្រាប់យើងថា ជីវិតនេះគឺពោរពេញដោយការល្បងល និងទុក្ខលំបាក។ បទពិសោធន៍កន្លងមកបានបញ្ជាក់ប្រាប់អំពីការទាំងនោះ។ ពិភពលោកនេះពេញដោយអំពើបាប យើងក៏មានបាប ហើយមនុស្សនៅជុំវិញយើងក៏មានបាបដែរ ដែលថាការល្បងលនោះយើងមិនអាចគេចផុតពីបានឡើយ។ យើងម្នាក់ៗមានបន្ទុកដែលយើងស្ពាយនៅក្នុងជីវិត។ ពេលខ្លះ បន្ទុកទាំងនោះគឺយើងជាអ្នកបង្កើតមកវាដោយខ្លួនឯង ពេលខ្លះបន្ទុកទាំងនោះកើតឡើងដោយសារជម្ងឺ ហើយពេលខ្លះទៀតបន្ទុកទាំងនោះកើតឡើងតាមរយៈទម្រង់នៃការរងទុក្ខផ្សេងៗទៀត។ ប៉ុន្តែ ទោះបីជាក្នុងរបៀបណាក៏ដោយ យើងជាមនុស្សដែលកើតពីធូលី គឺជៀសមិនផុតពីការប្រឈមមុខនឹងបន្ទុកដែលមើលទៅហាក់ដូចជាសង្កត់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងមិនអាចដោះស្រាយបានឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលអំពីការពិតជាក់ស្ដែងនៃជីវិតក្នុងលោកនេះថា៖ «ខ្ញុំប្រាប់សេចក្តីទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានសេចក្តីសុខសាន្ត ដោយសារខ្ញុំ នៅលោកីយ៍នេះ នោះអ្នករាល់គ្នាមានសេចក្តីវេទនាមែន ប៉ុន្តែត្រូវសង្ឃឹមឡើង ដ្បិតខ្ញុំបានឈ្នះលោកីយ៍ហើយ» (យ៉ូហាន ១៦:៣៣) ។ យើងទន់ខ្សោយ ហើយក៏មានបន្ទុកទៀតផង។

សេចក្តីសន្យា៖ ជំនួយ
ព្រះជាម្ចាស់ជ្រាបហើយថា យើងទន់ខ្សោយ។ ព្រះអង្គជ្រាបរាល់ការល្បងលនីមួយៗដែលយើងប្រឈមមុខ ហើយទ្រង់សន្យាយ៉ាងប្រាកដថា ទ្រង់អាច ហើយនឹងជួយទ្រទ្រង់យើងក្នុងការល្បងលនីមួយៗនេះបាន។ នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកដំកើង ៥៥:២២ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា «ចូរផ្ទេរបន្ទុករបស់អ្នកទៅលើព្រះយេហូវ៉ា នោះទ្រង់នឹងជួយទប់ទល់អ្នក»។ នៅគ្រានៃសេចក្តីល្បួងដែលនាំឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាប នោះទ្រង់បានសន្យាថា «ដ្បិតគ្មានសេចក្តីល្បួងណាកើតដល់អ្នករាល់គ្នា ក្រៅពីសេចក្តីល្បួងដែលត្រូវខាងមនុស្សលោកទេ រីឯព្រះទ្រង់ក៏ស្មោះត្រង់ដែរទ្រង់មិនឲ្យកើតមានសេចក្តីល្បួងណាហួសកម្លាំងអ្នករាល់គ្នាឡើយ គឺនៅវេលាណាដែលត្រូវល្បួង នោះទ្រង់ក៏រៀបផ្លូវឲ្យចៀសរួច ដើម្បីឲ្យអ្នករាល់គ្នាអាចនឹងទ្រាំបាន» (១កូរិនថូស ១០:១៣)។ នៅមានសេចក្តីសន្យាជាច្រើនទៀតដែលយើងអាចឃើញបាន ប៉ុន្តែខ្លឹមសារគឺដូចតែគ្នាទេ៖ ព្រះជាម្ចាស់ទទួលស្គាល់ភាពកម្សោយរបស់យើង ហើយសន្យាថា ទ្រង់នឹងជួយយើងដោយកម្លាំងរបស់ទ្រង់។ យើងទន់ខ្សោយ ហើយមានបន្ទុក ប៉ុន្តែទ្រង់សន្យាថានឹងជួយយើង។

សេចក្តីល្បួង៖ ការពឹងលើខ្លួនឯង
យើងជាមនុស្សដែលសូនចេញពីធូលីដី និងពេញដោយអំពើបាបយើងប្រឈមមុខនឹងសេចក្តីល្បួងដ៏គួរឲ្យអស់ខ្លាច៖ គឺការពឹងលើខ្លួនឯង។ មិនថាយើងខ្សាយ និងមានកំណត់ត្រាអំពើបាបច្រើនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏យើងឃើញថា ខ្លួនយើងនៅតែមានការល្បួងជាញឹកញយឲ្យពឹងខ្លួនយើងក្នុងការរកជំនួយ។ សូមស្តាប់នូវអ្វីដែលលោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ មានប្រសាសន៍៖ «អំនួត ឬក៏ការលើកតម្កើងខ្លួនឯង ឬក៏ការពឹងលើខ្លួនឯង គឺជាមេរោគមួយដែលបណ្ដាលឲ្យមានជម្ងឺសីលធម៌គ្រប់យ៉ាងក្នុងពិភពលោកនេះ។ នេះជាករណីដែលកើតមានតាំងពីពេលដែលលោក អ័ដាម និងនាង អេវ៉ា បានបរិភោគផ្លែឈើពីដើមដឹងខុសត្រូវដោយព្រោះពួកគាត់ចង់ធ្វើជាព្រះ ជាជាងទុកចិត្តលើទ្រង់។ ហើយការនេះនឹងនៅជាការពិតទាល់តែការបះបោរចុងក្រោយនៃអំនួតរបស់មនុស្សត្រូវបានកំទេចចោលក្នុងសង្គ្រាមអើម៉ាគេដូន (Armageddon)។ មានបញ្ហាសីលធម៌ជាមូលដ្ឋានតែមួយគត់៖ តើយើងអាចយកឈ្នះលើការជំរុញចិត្តរបស់មនុស្សឥតឈប់ឈរ ក្នុងការអះអាងខ្លួនឯងដោយទាស់ប្រឆាំងនឹងសិទ្ធិអំណាច និងព្រះគុណរបស់ព្រះបានដោយរបៀបណា?»។ យើងអាចឃើញការពឹងលើខ្លួនឯងនេះនៅក្នុងជីវិតយើងយ៉ាងហោចណាស់ក្នុងពីរចំណុច៖ នៅពេលដែលយើងមិនបាននាំយកបន្ទុករបស់យើងទៅឯព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈការអធិស្ឋាន និងនៅពេលដែលយើងមិនបាននាំយកបន្ទុកទាំងនោះទៅប្រាប់បងប្អូនគ្រីស្ទបរិស័ទដទៃទៀត។ ក្នុងករណីទាំងពីរនេះ យើងបានបញ្ចុះបញ្ចូលខ្លួនឯងថា យើងអាចទ្រាំទ្រទម្ងន់នេះបានដោយខ្លួនឯង ហើយថាយើងមានកម្លាំងល្មមគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីស្ពាយវា។

ដំណោះស្រាយ៖ ភាពជាសហគមន៍
នៅពេលដែលយើងត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេច ដើម្បីបោះបង់ចោលនូវភាពគ្រប់គ្រាន់របស់យើងបាន នោះយើងឃើញថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងផ្តល់នូវដំណោះស្រាយដ៏អស្ចារ្យមួយជាមិនខាន។ ទ្រង់ផ្ដល់នូវវិធីមួយដែលយើងអាចសម្រាលបន្ទុកដែលយើងស្ពាយនោះបាន។ ជាញឹកញយ របៀបដែលព្រះជាម្ចាស់សម្រេចនូវសេចក្តីសន្យារបស់ទ្រង់ ហើយឆ្លើយតបចំពោះការអធិស្ឋានរបស់យើង គឺតាមរយៈបងប្អូនរួមជំនឿផ្សេងទៀតនៅក្នុងក្រុមជំនុំតាមតំបន់របស់យើងហ្នឹងឯង។ ព្រះជាម្ចាស់រំពឹងឲ្យយើងប្រាប់បងប្អូនរួមជំនឿដទៃទៀតអំពីបន្ទុករបស់យើង ហើយថាឲ្យយើងដោះស្រាយវារួមគ្នាជាសហគមន៍។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលសាវ័ក ប៉ុល បានប្រាប់ក្រុមជំនុំនៅក្រុងកាឡាទីឲ្យ «យកអាសាគ្នាទៅវិញទៅមក យ៉ាងនោះទើបបានសម្រេចតាមក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះគ្រីស្ទ» ( កាឡាទី ៦:២) ។ សហគមន៍ព្រះវិហាររបស់យើងត្រូវបានសម្គាល់នៃការចែករំលែក និងការយកអាសាគ្នាទៅវិញទៅមក។ ប្រសិនបើយើងចង់ឲ្យរឿងនេះកើតឡើងមែន នោះក្រុមជំនុំយើងគួរតែមានការសម្គាល់ដោយការបន្ទាបខ្លួន ដោយយើងម្នាក់ៗទទួលស្គាល់ថា ខ្លួនមិនអាចដោះស្រាយការនេះដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់បានទេ។ យើងត្រូវតែមានការសម្គាល់ដោយចេះបើកចំហ ដោយការបើកចិត្តប្រាប់បន្ទុកនេះដល់អ្នកផ្សេងទៀត ហើយស្វែងរកការប្រឹក្សា និងជំនួយពីពួកគាត់ យើងត្រូវតែមានការសម្គាល់ដោយការយល់ដឹងអំពីបន្ទុកនេះ ដោយយើងសួរនាំមនុស្សនៅជុំវិញខ្លួនអំពីរបៀបដែលយើងអាចជួយពួកគាត់ក្នុងការល្បងលនៃជីវិតនេះ។ ដំណោះស្រាយរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែងតែកើតឡើងតាមរយៈជំនួយក្រៅពីខ្លួនយើង។

វិជ្ជាជីវៈ៖ ការយកអាសាគ្នា
ការទាំងអស់នេះនឹងនាំយើងទៅរកវិជ្ជាជីវៈដ៏រីករាយមួយពីការយកអាសាគ្នា។ លោកគ្រូ ចន ផាបភ័រ បានមានប្រសាសន៍ថា «នេះគឺជាវិជ្ជាជីវៈមួយដែលនឹងនាំឲ្យលោកអ្នកពេញចិត្តខ្លាំងជាងការក្លាយជាមហាសេដ្ឋីដប់ដងទៅទៀត៖ គឺបង្កើតជំនាញដ៏អស្ចារ្យមួយក្នុងការអាចឃើញបន្ទុករបស់អ្នកដទៃ ហើយលះបង់ខ្លួនអ្នកជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីធ្វើឲ្យបន្ទុកនោះស្រាលជាងមុន» ។ ចូរធ្វើឲ្យបន្ទុកនោះស្រាលជាងមុនតាមរយៈការអធិស្ឋាន ចូរធ្វើឲ្យបន្ទុកស្រាលជាងមុនដោយការនាំយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ និងអនុវត្តព្រះបន្ទូលនោះយ៉ាងប៉ិនប្រសប់ ហើយនិងធ្វើឲ្យបន្ទុកនោះស្រាលជាងមុនតាមរយៈការកម្សាន្តចិត្តដោយព្រោះវត្តមានរបស់លោកអ្នកដែរ។ ក្នុងគ្រប់ករណី ចូរធ្វើវាជាការត្រាស់ហៅដ៏ពិសិដ្ឋមួយក្នុងការស្វែងរកឲ្យឃើញ ហើយចែករំលែកបន្ទុកទាំងនោះពីបងប្អូនប្រុសស្រីរួមជំនឿរបស់អ្នកចុះ។ មិនមានការត្រាស់ហៅណាខ្ពស់ជាងនេះទៀតនោះទេ។ (សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមអំពីការយកអាសាគ្នា សូមអានសៀវភៅ «ជំនាញវិសាមញ្ញសម្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទធម្មតា» (An Extraordinary Skill for Ordinary Christians)។ ប៉ុន្តែ នៅមានអ្វីដែលលើសនេះទៅទៀត៖ គឺលោកអ្នកផ្ទាល់ក៏ជំពាក់ការនេះជាមួយខ្លួនឯង និងសហគមន៍ព្រះវិហាររបស់លោកអ្នកក្នុងការចែករំលែកបន្ទុករបស់ខ្លួនដោយបន្ទាបខ្លួន ក្នុងការសុំជំនួយពីពួកគាត់ផងដែរ។

និពន្ធដោយ៖ Tim Challies
បកប្រែដោយ៖ លោក ថៃ វណ្ណៈ
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ឯក ធីម៉ូធេ, លោក ឈាង បូរ៉ា និង លោក សឹម រក្សា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី www.challies.com ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៣៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៦៣៤៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៦១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ សីហា ២០២៦

រូបភាពអាសអាភាស និងការទប់ទល់នឹងអំណាចនៃសេចក្ដីល្បួង

នៅថ្ងៃទី០១ ខែមេសា ឆ្នាំ២០០១ លោកគ្រូបានអធិប្បាយនៅព្រះវិហារមួយនៅកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម:៧។ អត្ថបទនោះមានចំណងជើងថា «សារៈសំខាន់នៃការស្គាល់អំពើបាប…

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៩៥

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៧៥

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២៤១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

លោកអ្នកជាធូលីដី មិនមែនឲ្យមានលក្ខណៈដូចជាព្រះទេ

២៦ កញ្ញា ២០២៣អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល១៩៣ដង

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

រូប​ភាព​អាសអាភាស និង​ការ​ទប់ទល់​នឹង​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ល្បួង

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ

តើ​ខ្ញុំ​អាច​នៅ​តែ​មាន​សេចក្ដី​អំណរ​ក្នុង​គ្រា​ដែល​មាន​ពេញ​ដោយ​សេចក្ដី​សង្ស័យ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

តើ​៧០​អាទិត្យ ​ក្នុង​កណ្ឌ​គម្ពីរ​ដានីយ៉ែល​ជា​អ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់​ហេតុ​បណ្ដាញ

រូប​ភាព​អាសអាភាស និង​ការ​ទប់ទល់​នឹង​អំណាច​នៃ​សេចក្ដី​ល្បួង

ហេតុអ្វី​បាន​ជា​ព្រះ​យេស៊ូវ​ទទួល​បុណ្យ​ជ្រមុជ​ទឹក?

តើ​គ្រូគង្វាល​ និង​ពួក​ចាស់ទុំមាន​ភាព​ខុសគ្នា​​​ឬ​?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើ​ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ដោយ​ផ្អែកលើ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

មតិយោបល់

សរសេរមតិយោបល់

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

រូបភាពអាសអាភាស និងការទប់ទល់នឹងអំណាចនៃសេចក្ដីល្បួង

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

រូបភាពអាសអាភាស និងការទប់ទល់នឹងអំណាចនៃសេចក្ដីល្បួង

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)