ហេតុផល៥យ៉ាងយើងមិនបង្កើតសិស្ស (ភាគ២)

ហើយឥទ្ធិពលរបស់អស់សមាជិកក្រុមជំនុំដែលមិនមានការដាក់វិន័យលើអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទដ៏ពិតប្រាកដនឹងមិនអាចកើតឡើងបានឡើយ។

៨ សីហា ២០២៤អានរយៈពេល ១២ នាទី

មើល១៣៧ដង

កាលពីលើកមុន យើងបានមើលទៅកាន់ហេតុផលព្រះគម្ពីរដែលយើងត្រូវបង្កើតសិស្ស ហើយបានសួរសំណួរថា «ហេតុអ្វីបានជាយើងមិនធ្វើតាមសេចក្ដីបង្គាប់របស់ព្រះអម្ចាស់?» ខ្ញុំបានលើកឡើងពីព្រះគុណដែលមានតម្លៃទាប គឺជាមូលហេតុចម្បងមួយ។

មូលហេតុពីរបន្ថែមទៀតដែលយើងមិនបង្កើតសិស្ស

សូមអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំបានណែនាំមូលហេតុពីរបន្ថែមទៀត ដែលធ្វើឲ្យការបង្កើតសិស្សមិនស៊ីជម្រៅ។

១. ក្រុមជំនុំព្យាយាមបំពេញចិត្តអ្នកថ្មី តែអ្នកជឿចាស់មិនពេញចិត្ត

ទី១ ក្រុមជំនុំព្យាយាមបំពេញចិត្ត តែខុសចិត្តអ្នកជឿចាស់។ មានក្រុមជំនុំមួយចំនួនបានធ្វើការស្រាវជ្រាវ ហើយអភិវឌ្ឍវេនថ្វាយបង្គំ ដើម្បីឈោងចាប់អ្នកថ្មី។ ពួកគេចាប់ផ្ដើមដំបូងដោយរចនាផ្នែកខាងក្រោយនៃវេនថ្វាយបង្គំរបស់ពួកគេ សម្រាប់អ្នកស្វែងរកអស់រយៈពេល ៣០ឆ្នាំកន្លងទៅហើយ។

មួយរយៈក្រោយមក គ្រូមួយចំនួនរបស់ពួកគេក៏បានទទួលស្គាល់ថា ការធ្វើបែបនោះមិនមានប្រសិទ្ធភាពទេ ជាពិសេសប្រសិនបើចង់ឲ្យអ្នកមកចូលរួមកម្មវិធីលូតលាស់ក្នុងភាពជាសិស្ស។ (ម៉ាថាយ ២៨:១៩) ។ សេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់ពួកគេនោះគឺថា ពួកគេត្រូវការផ្លាស់ប្ដូរពីរវេនថ្វាយបង្គំដែលបំពេញតាមចិត្តអ្នកថ្វាយបង្គំ ទៅកាន់វេនថ្វាយបង្គំដែលផ្ដោតលើការជួយឲ្យអ្នកជឿចម្រើនឡើងនៅក្នុងជំនឿរបស់អ្នកចូលរួម៖ ចាប់តាំងពីអ្នកជឿថ្មី រហូតក្លាយទៅជាអ្នកជឿចាស់។

អ្វីដែលក្រុមជំនុំមួយបានដឹងនោះគឺ (ការដ៏ពិបាក) យើងមិនអាចបម្រើចៅហ្វាយពីរបានឡើយ។ ប្រសិនបើអ្វីដែលយើងផ្ដោតធ្វើយ៉ាងណា ដើម្បីផ្គាប់ចិត្តអ្នកថ្មី នោះយើងនឹងមិនរីកចម្រើនក្នុងការបង្កើតសិស្សឡើយ។ របបអាហាររបស់ក្រុមជំនុំរបស់យើងនឹងនៅតែជាទឹកដោះ ហើយការរីកចម្រើនឡើងរបស់យើងនឹងនៅជាប់ទ្រឹង ដោយសារយើងទទួលទានតែអាហារទន់ៗ។

អ្នកសរសេរកណ្ឌគម្ពីរ ហេព្រើរ ស្ដីបន្ទោសអ្នកជឿដែលមិនចម្រើនលូតលាស់ឡើងលើសហួសការយល់ដឹងពីខ្លឹមសារបឋមសិក្សានៃសេចក្ដីពិតរបស់ព្រះបន្ទូល» ថា៖

«…គួរឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានធ្វើជាគ្រូ ដោយព្រោះជឿជាយូរមកហើយ តែអ្នករាល់គ្នាត្រូវការ ឲ្យគេបង្រៀនទាំងខ្លឹមរបស់បឋមសិក្សា នៃព្រះបន្ទូលម្ដងទៀត ហើយមិនត្រូវការនឹងអាហាររឹង គឺត្រូវការនឹងទឹកដោះវិញ។ ដ្បិតអស់អ្នកណាដែលទទួលទានទឹកដោះ នោះមិនប្រសប់ខាងឯព្រះបន្ទូលនៃសេចក្ដីសុចរិតទេ ពីព្រោះអ្នកនោះជាកូនតូចនៅឡើយ។ ឯអាហាររឹង នោះសម្រាប់តែមនុស្សធំ ដែលបានបង្ហាត់ឥន្ទ្រីយ៍ ដោយធ្លាប់ខ្លួនហើយ ដើម្បីឲ្យបានដឹងខុសត្រូវ (ហេព្រើរ ៥:១២-១៤)»។

ដើម្បីបញ្ជាក់ឲ្យកាន់តែច្បាស់ ខ្ញុំមិនមែនកំពុងតែនិយាយថា មិនមានវេនថ្វាយបង្គំណាមួយដែលយើងមិននិយាយទៅកាន់អ្នកខាងក្រៅសោះនោះទេ។ ឧទាហរណ៍ វេនថ្វាយបង្គំពិសេសជាដើម។ ប៉ុន្តែបើសិនវាជារបៀបរបបជាប្រចាំសប្ដាហ៍របស់យើង នោះគ្រីស្ទបរិស័ទនឹងមិនបានឮសេចក្ដីស៊ីជម្រៅជាងនោះពីព្រះបានឡើយ ការបង្កើតសិស្សរបស់ពួកគេនឹងនៅរាក់កំភែល ហើយជាលទ្ធផលពួកគេមិនមានសមត្ថភាពបង្កើតសិស្សជាមួយនឹងអ្នកផ្សេងទៀតឡើយ។

យើងមិនចាំបាច់ភ័យខ្លាចក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរទៅផ្ដោតវេនថ្វាយបង្គំចំពោះអ្នកចាស់ ក្រែងថាក្រុមជំនុំរបស់យើងនឹងមិននិយាយទៅកាន់អ្នកមិនទាន់ជឿនោះឡើយ។ លើសពីនោះទៅទៀត យើងនឹងនៅតែនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា ចូរប្រកាសដំណឹងល្អ។ ដំណឹងល្អដែលនឹងទ្រទ្រង់ និងចម្រើនអ្នកជឿឡើង គឺជាដំណឹងល្អតែ១ ដែលយើងបានជឿតាំងពីដំបូងមក។

ជាលទ្ធផល វាជាអត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់ទាំងអ្នកជឿ និងអ្នកមិនទាន់ជឿដូចគ្នា យើងគួរតែអធិប្បាយពីដំណឹងល្អគ្រប់វេនថ្វាយបង្គំ ជារៀងរាល់សប្ដាហ៍ ស្របតាមព្រះបន្ទូល។ ព្រះយេស៊ូវបានមានព្រះបន្ទូលទាំងស្រុង ដើម្បីធ្វើបន្ទាល់អំពីអង្គទ្រង់ (យ៉ូហាន ៥:៣៩) ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ទោះបីយើងត្រូវរុករកនៅកណ្ឌគម្ពីរដូចជាលេវីវិន័យក្ដី ចូរឲ្យយើងផ្ដោតលើការអធិប្បាយដូចព្រះអង្គបានធ្វើ៖ ដ្បិតទាំងអស់ពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រោសលោះដែលមាននៅក្នុងព្រះអង្គ។

ជាការពិតណាស់ បើសិនជាយើងព្យាយាមផ្ដោតទៅលើតែអ្នកថ្មី នោះក៏នឹងមិនឲ្យយើងមានឱកាសល្អក្នុងការប្រកាសពីកណ្ឌគម្ពីរលេវីវិន័យដែរ ឬផ្នែកដទៃៗទៀតនៃបទគម្ពីរដែលយើងយល់ថា អាចនឹងប៉ះពាល់ដល់ត្រចៀករបស់អ្នកថ្មី។ នេះគឺមិនល្អទេ ដូចនៅកណ្ឌគម្ពីរ ២ធីម៉ូថេ ៣:១៦-១៧ រំឭកយើងថា៖ «គ្រប់ទាំងបទគម្ពីរ គឺជាព្រះទ្រង់បានបញ្ចេញព្រះវិញ្ញាណបណ្ដាលឲ្យតែងទេ ក៏មានប្រយោជន៍សម្រាប់ការបង្រៀន ការរំឭកឲ្យដឹងខ្លួន ការប្រដៅតម្រង់ នឹងការបង្ហាត់ខាងឯសេចក្ដីសុចរិត ដើម្បីឲ្យអ្នកសំណប់របស់ព្រះបានគ្រប់លក្ខណ៍ ហើយមានគ្រប់ទាំងចំណេះ សម្រាប់នឹងធ្វើការល្អគ្រប់មុខ»។

ម្យ៉ាងទៀត យើងចាំបាច់ត្រូវការគ្រប់ទាំងបទគម្ពីរ ដើម្បីបង្កើតសិស្ស។ បើសិនជាយើងធ្វេសប្រហែសជាមួយនឹងផ្នែកណាមួយនោះ ដោយព្រោះតែយើងបារម្ភ ខ្លាចយើងទៅឆ្ងាយចោលអ្នកមិនទាន់ជឿ នោះគុណភាពនៃការបង្កើតសិស្សរបស់យើងនឹងសឹករេចរឹលជាមិនខាន។

២. ក្រុមជំនុំរបស់យើងនៅមិនទាន់ផ្លាស់ប្រែ

ទី២ ក្រុមជំនុំរបស់យើងនៅមិនទាន់ផ្លាស់ប្រែ។ ដែលនោះគឺថា មានអ្នកជឿតិចតួចប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងក្រុមជំនុំរបស់យើង ហេតុនេះហើយ មានតែមនុស្សមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះដែលអាចបង្កើតសិស្សជាមួយគ្នាបាន។ មិនបាច់ឆ្ងល់ទេ មូលហេតុសម្រាប់រឿងនេះគឺវាស្មុគស្មាញណាស់ ប៉ុន្តែសូមអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំលើកឡើងនូវពីរចំណុច។

ទីមួយ៖ កាលពីជំនាន់ដើម ការទទួលស្គាល់ថាជាផ្នែកមួយនៃព្រះកាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទ មានន័យថា យើងជាគ្រីស្ទបរិស័ទ។ នោះហើយជាការសន្មតរបស់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី។

ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃនេះ មានក្រុមជំនុំជាច្រើន សូម្បីតែនៅក្រុមជំនុំខាងនិកាយដំណឹងល្អធំៗជាច្រើនក្ដី លោកអ្នកអាចក្លាយជាសមាជិករបស់គេយ៉ាងងាយដោយគ្រាន់តែគូសសញ្ញាគ្រីសនៅលើសំបុត្រស្វាគមន៍អ្នកថ្មី។ មានតិចតួច ឬសឹងតែគ្មានការព្យាយាមសោះក្នុងការពិនិត្យមើលថា បុគ្គលម្នាក់នោះពិតជាអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទពិតប្រាកដមែន ឬក៏អត់ ជាពិសេសដំណើរខាងឯវិញ្ញាណ។ តើយើងអាចរំពឹងលើមនុស្សដែលមិនមែនទាំងជាសិស្សខ្លួនឯងផង ឲ្យលត់ដំអ្នកដ៏ទៃទៀតបានយ៉ាងដូចម្ដេច?

ទី២៖ ការអនុវត្តការដាក់វិន័យក្នុងក្រុមជំនុំត្រូវបានបាត់បង់។

នេះគឺជាស្តង់ដារទំនៀមទម្លាប់នៃក្រុមជំនុំក្នុងសញ្ញាថ្មី ឬយ៉ាងហោចណាស់ក្រុមជំនុំដែលស្ដាប់បង្គាប់ក្នុងសញ្ញាថ្មី។ ឧទាហរណ៍៖ នៅកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ជំពូក៥ សាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើងថា ចូរឲ្យដកអ្នកប្រព្រឹត្តបាបដែលមិនកែប្រែចិត្តគំនិតចេញពីសមាជិកក្រុមជំនុំ។

ការបរាជ័យក្នុងការស្ដាប់តាមពាក្យទូន្មានរបស់សាវ័ក ប៉ុល បណ្ដាលឲ្យយើងស្លាប់ខាងឯវិញ្ញាណ។ វាបង្ហាញផលនៅក្នុងអស់អ្នកដែលមិនមែនជាសិស្សដ៏ពិត។ ជាការពិត ពួកគេនឹងបង្ហាញនូវភាពសកម្មក្នុងការបដិសេធព្រះគ្រីស្ទ ដោយមិនកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ ព្រមទាំងដំណឹងល្អទ្រង់។ ជាថ្មីម្ដងទៀត យើងមិនអាចរំពឹងលើមនុស្សដែលមិនមែនទាំងជាសិស្សខ្លួនឯងផង ឲ្យលត់ដំអ្នកដទៃទៀតបានឡើយ។

ហេតុអ្វីបានជាយើងធ្វេសប្រហែសនឹងកិច្ចការទាំងពីរនេះ?

ខ្ញុំគិតថាមានមូលហេតុមួយចំនួន តែមួយដែលចម្បងជាងគេក្នុងចំណោមនោះគឺ៖ បរិមាណបានក្លាយជាអ្វីមួយដែលសំខាន់សម្រាប់យើង ដែលយើងអាចនឹងធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ដើម្បីបង្កើនវាឡើង។ យើងប្ដេជ្ញាក្នុងការនាំមនុស្សឲ្យចូលមក ហើយឲ្យពួកគេបាននៅយ៉ាងខ្លាំង។ យើងបានបន្ទាបតម្លៃដោយសង្ឃឹមថា នឹងមានមនុស្សច្រើននឹងទិញ។

តើមានអ្វីកើតឡើងនៅពេលដែលយើងជៀសវាងអនុវត្តន៍ភាពជាសមាជិក និងការដាក់វិន័យនៅក្នុងក្រុមជំនុំ? យើងទទួលបានវប្បធម៌ក្រុមជំនុំដែលបាត់បង់ចរិតលក្ខណៈនៃភាពជាគ្រីស្ទបរិស័ទ បាត់បង់ជាតិប្រៃ និងពន្លឺរបស់គេយ៉ាងខ្លាំង។ យើងមិនអាចបង្កើតវប្បធម៌បង្កើតសិស្សបានឡើយ ដោយសារសមាជិកក្រុមជំនុំរបស់យើងមិនមែនទាំងជាសិស្សខ្លួនគេផងនោះ។ ហើយឥទ្ធិពលរបស់អស់សមាជិកក្រុមជំនុំដែលមិនមានការដាក់វិន័យលើអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទដ៏ពិតប្រាកដនឹងមិនអាចកើតឡើងបានឡើយ។

អាចនិយាយមួយបែបទៀតថា (របត់នៃការនិយាយរបស់លោកគ្រូ ម៉ាក ឌិវើរ) កាលពីមុនធ្លាប់តែទ្វារខាងមុខរបស់ក្រុមជំនុំត្រូវបានការពារយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ខណៈដែលទ្វារខាងក្រោយបើកចំហយ៉ាងធំទូលាយ។ នោះគឺជាក្រុមជំនុំដែលមានការពិនិត្យពិច័យក្នុងការអនុញ្ញាតឲ្យនរណាម្នាក់ចូលរួម ហើយពួកគេលត់ដំតឹងរ៉ឹងដល់អស់អ្នកដែលរស់នៅផ្ទុយពីការប្ដេជ្ញាចិត្តចំពោះសេចក្ដីជំនឿ។ យ៉ាងណាមិញ សព្វថ្ងៃនេះយើងបើកទ្វារខាងមុខចំហធំទូលាយ យោលទៅយោលមក ហើយរារាំងទ្វារខាងក្រោយយ៉ាងចង្អៀតដោយបារម្ភខ្លាចគេចេញទៅវិញ។

បើសិនជានេះជាផ្នត់គំនិតរបស់យើងទាំងអស់គ្នា នោះគួរឲ្យសោកស្ដាយណាស់ យើងនឹងឃើញតែក្រុមជំនុំដែលមិនបង្កើតសិស្សជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមកហើយ។

លើកក្រោយ ខ្ញុំនឹងនិយាយពីហេតុផលទី៤ ដែលយើងមិនបង្កើតសិស្ស។

សូមចុចនៅត្រង់នេះសម្រាប់ភាគទី១, ភាគទី៣, ភាគទី៤ នៃមេរៀន។

និពន្ធដោយ៖ Barry Cooper
បកប្រែដោយ៖ លោក ស៊ូ ទិត្យ
ជំនួយការបកប្រែ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក ឡង់ គីមឡុង និងលោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី 9marks.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថប្រយោជន៍ប្រាំមួយយ៉ាងនៃការផ្សាយដំណឹងល្អ សម្រាប់ការបង្កើតសិស្ស

១៨៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៩ សីហា ២០២៤

អត្ថប្រយោជន៍ប្រាំមួយយ៉ាងនៃការផ្សាយដំណឹងល្អ សម្រាប់ការបង្កើតសិស្ស

ការនិយាយអំពីដំណឹងល្អជាមួយអ្នកដែលមិនមែនជាគ្រីស្ទបរិស័ទបានបង្ខំឲ្យយើងយល់កាន់តែច្បាស់អំពីចំណុចស្នូលនៃដំណឹងល្អ ដែលគាំទ្រសេចក្តីពិតនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ បញ្ហាដូចជា លក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះ ភាពបរិសុទ្ធ សេចក្តីក្រោធ ការបង្កើតមនុស្សនៅក្នុងរូបអង្គទ្រង់ អំពើបាប ព្រះគុណ ឈើឆ្កាងនៃព្រះគ្រីស្ទ និងការជំនុំជម្រះដែលទាំងអស់នេះហើយ សុទ្ធតែត្រូវមានការផ្ដោតអារម្មណ៍យ៉ាងមុតមាំ។ យើងត្រូវតែមានការគិតតាមរយៈការពន្យល់ពីគោលគំនិតទាំងនេះ ទៅកាន់មនុស្សផ្សេងៗគ្នា និងក្នុងកាលៈទេសៈផ្សេងៗគ្នា។ ហើយយើងរៀនបានកាន់តែច្បាស់ពី សេចក្តីពិតទាំងនេះបានភ្ជាប់ជាមួយគ្នានូវបទគម្ពីរទាំងអស់ គឺចាប់ពីកណ្ឌគម្ពីរ លោកុប្បត្ដិ ដល់កណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ។

អានបន្ថែម

មូលហេតុប្រាំយ៉ាង យើងមិនបង្កើតសិស្ស (ភាគ៤)

១១៤៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២២ សីហា ២០២៤

មូលហេតុប្រាំយ៉ាង យើងមិនបង្កើតសិស្ស (ភាគ៤)

បងប្អូនប្រុសស្រីខ្ញុំអើយ ក្នុងការលត់ដំអ្នកផ្សេងៗទៀត មិនថាចេញពីអាសនា ឬតាមរយៈការសន្ទនាប្រចាំថ្ងៃជាមួយគ្នាក្ដី—តើយើងកំពុងតែកេងចំណេញពីដំណឹងល្អ? តើយើងនិយាយអំពីដំណឹងល្អដោយមិនបានពន្យល់ថាជាអ្វីឬទេ?

អានបន្ថែម

១៧៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៥ សីហា ២០២៤

ហេតុផល៥យ៉ាងយើងមិនបង្កើតសិស្ស (ភាគ៣)

ប៉ុន្តែ គុណវិបត្តិរបស់វាវិញ កម្មវិធីនាំយើងឲ្យកាន់តែពឹងផ្អែកលើកម្មវិធីកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៤

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៨ កញ្ញា ២០២៦

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

ប្អូនស្រី ដាលីស បានសរសេរមកយើង ដើម្បីសួរថា«លោកគ្រូ តើនាង ខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះការច្រណែនឈ្នានីស និងការប្រច័ណ្ឌ ដែលកំពុងលេបត្របាក់នាងខ្ញុំទៅហើយនោះ…

អានបន្ថែម