ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវត្រូវស្ដាប់បង្គាប់?

ពិតណាស់ ទ្រង់បានរាប់ខ្ញុំជាសុចរិតរួចហើយ។ ព្រះជាម្ចាស់ទតមើលទៅលើសេចក្ដីសុចរិតដ៏គ្រប់លក្ខណ៍របស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយទ្រង់ក៏បានចេញព្រះរាជប្រកាសថា ខ្ញុំបានរាប់ជាសុចរិតដោយព្រោះសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

១៥ មេសា ២០១៧អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល១០៣៦ដង

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវត្រូវស្ដាប់បង្គាប់?

ហើយដែលឃើញទ្រង់មានភាពជាមនុស្សដូច្នោះ នោះក៏បន្ទាប ព្រះអង្គទ្រង់ ទាំងចុះចូលស្តាប់បង្គាប់ រហូតដល់ទីមរណៈ គឺទ្រង់ទទួលសុគតជាប់ឈើឆ្កាងផង។ (ភីលីព ២:៨)
ដ្បិតដូចជាមនុស្សជាច្រើន បានត្រឡប់ជាមានបាប ដោយសារមនុស្សតែម្នាក់ មិនបានស្តាប់បង្គាប់ជាយ៉ាងណា នោះមនុស្សជាច្រើន ក៏បានត្រឡប់ជាសុចរិត ដោយសារម្នាក់បានស្តាប់បង្គាប់វិញយ៉ាងនោះដែរ។
(រ៉ូម ៥:១៩)
ដ្បិតឯព្រះអង្គ ដែលមិនបានស្គាល់បាបសោះ នោះទ្រង់បានធ្វើឲ្យត្រឡប់
ជាតួបាប ជំនួសយើងរាល់គ្នាវិញ ដើម្បីឲ្យយើងរាល់គ្នាបានត្រឡប់
ទៅជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ ដោយនូវព្រះអង្គនោះឯង។
(២កូរិនថូស ៥:២១)
...មិនមែនដោយសេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួនខ្ញុំ ដែលមកពីក្រឹត្យវិន័យនោះទេ
គឺជាសេចក្ដីសុចរិតដែលមកពីព្រះ ដោយសេចក្ដីជំនឿវិញ។
(ភីលីព ៣:៩)

ការ

រាប់ជាសុចរិតមិនមែនគ្រាន់តែជាការលុបចោលនូវភាពមិនសុចរិតរបស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណោះនោះទេ។ វាក៏ជាការដាក់សេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងខ្ញុំផងដែរ។ ខ្ញុំមិនមានសេចក្ដីសុចរិតណាមួយដែលសមឲ្យព្រះជាម្ចាស់រាប់ខ្ញុំថាជាមនុស្សល្អនោះទេ។ សេចក្ដីអះអាងរបស់ខ្ញុំនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់គឺថា៖ «...មិនមែនដោយសេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួនខ្ញុំ ដែលមកពីក្រឹត្យវិន័យនោះទេ គឺជាសេចក្ដីសុចរិតដែលមកពីព្រះ ដោយជំនឿវិញ» (ភីលីព ៣:៩)។

នេះហើយគឺជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ទ្រង់បានដាក់សេចក្ដីសុចរិតរបស់ទ្រង់នៅក្នុងខ្ញុំ។ នោះមានន័យថា ព្រះគ្រីស្ទបានបំពេញគ្រប់ទាំងសេចក្ដីសុចរិតយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ហើយបន្ទាប់មកព្រះជាម្ចាស់ក៏រាប់ខ្ញុំថាជាសុចរិត នៅពេលដែលខ្ញុំជឿទុកចិត្ដព្រះគ្រីស្ទ។ ពិតណាស់ ទ្រង់បានរាប់ខ្ញុំជាសុចរិតរួចហើយ។ ព្រះជាម្ចាស់ទតមើលទៅលើសេចក្ដីសុចរិតដ៏គ្រប់លក្ខណ៍របស់ព្រះគ្រីស្ទ ហើយទ្រង់ក៏បានចេញព្រះរាជប្រកាសថា ខ្ញុំបានរាប់ជាសុចរិតដោយព្រោះសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។

មានហេតុផលពីរយ៉ាង ដែលមិនមែនជាការគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងការរាប់មនុស្សទមិលល្មើសជាសុចរិត (រ៉ូម ៤:៥)។ ទីមួយ ការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានបង់បំណុលនៃភាពមិនសុចរិតរបស់យើង (សូមមើលជំពូកមុន)។ ទីពីរ ការស្ដាប់បង្គាប់របស់ព្រះគ្រីស្ទបានប្រទានសេចក្ដីសុចរិតដែលយើងត្រូវការ ដើម្បីឲ្យបានរាប់ជាសុចរិតនៅចំពោះមុខបល្ល័ង្ករបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ក្នុងការចូលទៅកាន់ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច ព្រះជាម្ចាស់មិនគ្រាន់តែទាមទារឲ្យសេចក្ដីទុច្ចរិតរបស់យើងត្រូវតែធ្វើការលុបចោលនោះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យនឹងឃើញសេចក្ដីសុចរិតមាននៅក្នុងជីវិតរស់នៅរបស់យើងថែមទៀតផង។

ការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទគឺជាមូលដ្ឋាននៃហេតុផលទាំងពីរយ៉ាងនេះហើយ។ ការរងទុក្ខរបស់ទ្រង់ គឺជាការរងទុក្ខដែលយើងសមនឹងទទួល ដោយសារអំពើទុច្ចរិតរបស់យើង។ «តែទ្រង់ត្រូវរបួស ដោយព្រោះអំពើរំលងរបស់យើង ក៏ត្រូវវាយជាំ ដោយព្រោះអំពើទុច្ចរិតរបស់យើងទេ...» (អេសាយ ៥៣:៥)។ ប៉ុន្តែការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវបានបំពេញតាមសេចក្ដីស្ដាប់បង្គាប់ដែលការទាំងនោះបានត្រឡប់ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសេចក្ដីសុចរិតរបស់យើងវិញ។ ព្រះអង្គបាន «...ទាំងចុះចូលស្តាប់បង្គាប់ រហូតដល់ទីមរណៈ គឺទ្រង់ទទួលសុគតជាប់ឈើឆ្កាងផង» (ភីលីព ២:៨)។ ការសុគតរបស់ព្រះអង្គ គឺជាការដ៏សំខាន់បំផុតនៃការស្ដាប់បង្គាប់។ នេះហើយគឺជាអ្វីដែលព្រះគម្ពីរចង់មានន័យ នៅពេលដែលព្រះគម្ពីរសម្ដែងថា «...នោះមនុស្សជាច្រើន ក៏បានត្រឡប់ជាសុចរិត ដោយសារម្នាក់បានស្ដាប់បង្គាប់វិញយ៉ាងនោះដែរ» (រ៉ូម ៥:១៩)។

ដូច្នេះហើយ ការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានត្រឡប់ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការអត់ទោស និងភាពគ្រប់លក្ខណ៍របស់យើង។ «ដ្បិតឯព្រះអង្គ ដែលមិនបានស្គាល់បាបសោះ នោះទ្រង់បានធ្វើឲ្យត្រឡប់ជាតួបាប ជំនួសយើងវិញ ដើម្បីឲ្យយើងរាល់គ្នាបានត្រឡប់ទៅជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ ដោយនូវព្រះអង្គនោះឯង» (២កូរិនថូស ៥:២១)។ តើការដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើឲ្យព្រះគ្រីស្ទដែលទ្រង់គ្មានបាបសោះត្រឡប់ជាតួបាប នោះមានន័យយ៉ាងដូចម្តេចទៅ? នេះមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់អំពើបាបរបស់យើងទៅលើអង្គព្រះគ្រីស្ទ ដូច្នេះទ្រង់ក៏បានត្រឡប់ជាព្រះដ៏អត់ទោសរបស់យើង។ ចុះពាក្យថា យើងដែលជាមនុស្សមានបាបបានត្រឡប់ជាមនុស្សសុចរិតនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ដោយសារព្រះគ្រីស្ទ នោះមានន័យយ៉ាងដូចម្តេចដែរ? នេះមានន័យប្រហាក់ប្រហែលនឹងអត្ថន័យខាងលើថា ព្រះជាម្ចាស់បានដាក់សេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងយើង ពេលនោះទ្រង់ក៏បានត្រឡប់ជាសេចក្ដីដ៏គ្រប់លក្ខណ៍របស់យើង។

សូមឲ្យព្រះគ្រីស្ទបានទទួលការលើកតម្កើងចំពោះជ័យជម្នះក្នុងការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ទ្រង់ចុះ ព្រោះការនោះបាននាំឲ្យយើងទទួលការអត់ទោស និងបាននាំឲ្យយើងទទួលសេចក្ដីសុចរិត។ ចូរយើងនាំគ្នាលើកតម្កើងទ្រង់ រក្សាទ្រង់ទុកដូចជាទ្រព្យកប់ក្នុងចិត្ត ហើយជឿទុកចិត្តដល់ទ្រង់ ដ្បិតទ្រង់បានទទួលជ័យជម្នះយ៉ាងធំអស្ចារ្យ។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ «ហេតុផលហាសិបដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកសុគត» និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ ចន ផាភ័រ រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង © ដោយលោកគ្រូ ចន ផាភ័រ ប្រើដោយការអនុញ្ញាត

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

១ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៤៥៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

១៤១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៧ សីហា ២០២៥

ប្រកាសអំពីព្រះយេស៊ូវនៅលើកាប៉ាល់ទីតានិច

បើសិនជាអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ តើអ្នកមានចិត្តចង់ផ្សាយដំណឹងល្អ ដល់មនុស្សនៅជុំវិញអ្នកទេ?

អានបន្ថែម

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

១១៤២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១២ ឧសភា ២០២៥

ហេតុផល៤យ៉ាង ដែលលោកអ្នកគួរអធិប្បាយតាមរយៈកណ្ឌគម្ពីរ អេសាយ

អធិប្បាយកណ្ឌគម្ពីរអេសាយ ដើម្បីឲ្យឃើញអំពីសិរីល្អនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលមានព្រះជន្មរស់ ដែលមានការឆ្លុះបញ្ចាំងលើព្រះភក្ត្ររបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៦៖ មរណសាក្សីក្នុងវ័យជំទង់

កាលពីប្រាំរយឆ្នាំមុន សកម្មភាពដ៏ក្លាហានរបស់លោក ម៉ធិន លូសើរ បានបង្កើតឲ្យមានចលនាកំណែទម្រង់ខាងឯជំនឿ…

អានបន្ថែម

៣

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៤ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៥៖ រហស្សនាម «រុយនៃទីក្រុងហ្វ្រីដបឺក»

អានបន្ថែម

៥

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៤៖ ស្នាមទឹកខ្មៅ

អានបន្ថែម

៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២២ តុលា ២០២៦

ថ្ងៃទី២៣៖ បញ្ញវន្តនៃទីក្រុងហ្សឺណែវ

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវត្រូវស្ដាប់បង្គាប់?

១៥ មេសា ២០១៧អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល១០៣៦ដង

ហើយដែលឃើញទ្រង់មានភាពជាមនុស្សដូច្នោះ នោះក៏បន្ទាប ព្រះអង្គទ្រង់ ទាំងចុះចូលស្តាប់បង្គាប់ រហូតដល់ទីមរណៈ គឺទ្រង់ទទួលសុគតជាប់ឈើឆ្កាងផង។ (ភីលីព ២:៨)
ដ្បិតដូចជាមនុស្សជាច្រើន បានត្រឡប់ជាមានបាប ដោយសារមនុស្សតែម្នាក់ មិនបានស្តាប់បង្គាប់ជាយ៉ាងណា នោះមនុស្សជាច្រើន ក៏បានត្រឡប់ជាសុចរិត ដោយសារម្នាក់បានស្តាប់បង្គាប់វិញយ៉ាងនោះដែរ។
(រ៉ូម ៥:១៩)
ដ្បិតឯព្រះអង្គ ដែលមិនបានស្គាល់បាបសោះ នោះទ្រង់បានធ្វើឲ្យត្រឡប់
ជាតួបាប ជំនួសយើងរាល់គ្នាវិញ ដើម្បីឲ្យយើងរាល់គ្នាបានត្រឡប់
ទៅជាសេចក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ ដោយនូវព្រះអង្គនោះឯង។
(២កូរិនថូស ៥:២១)
...មិនមែនដោយសេចក្ដីសុចរិតរបស់ខ្លួនខ្ញុំ ដែលមកពីក្រឹត្យវិន័យនោះទេ
គឺជាសេចក្ដីសុចរិតដែលមកពីព្រះ ដោយសេចក្ដីជំនឿវិញ។
(ភីលីព ៣:៩)

ការ