ដើម្បីប្រទានមូលដ្ឋាននៃការរាប់ជាសុចរិតដល់យើង

១៤ មេសា ២០១៧អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល២៨៥ដង

ដូច្នេះ ដែលបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារព្រះលោហិតទ្រង់...។ (រ៉ូម ៥:៩)
តែដោយពឹងដល់ព្រះគុណទ្រង់ នោះបានរាប់ជាសុចរិតទទេ ដោយសារសេចក្ដីប្រោសលោះ ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ។
(រ៉ូម ៣:២៤)
ដ្បិតយើងយល់ថា មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារជំនឿ មិនមែនដោយការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យទេ។
(រ៉ូម ៣:២៨ គកស)

ការ

រាប់ជាសុចរិតនៅចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះជាម្ចាស់ និងការទទួលការអត់ទោសពីព្រះជាម្ចាស់គឺមិនដូចគ្នាទេ។ ការរាប់ជាសុចរិតនៅក្នុងបន្ទប់សវនាការ មិនដូចគ្នាទៅនឹងការទទួលការអត់ទោសនោះទេ។ ការទទួលការអត់ទោសគឺមានន័យថា ខ្ញុំជាប់ពិរុទ្ធ តែគេមិនកាត់ទោសអំពើឧក្រិដ្ឋរបស់ខ្ញុំឡើយ។ ការរាប់ជាសុចរិតមានន័យថា គេបានព្យាយាមរកកំហុស ប៉ុន្តែគេបែរជាឃើញថាខ្ញុំគ្មានកំហុស។ ដូច្នេះខ្ញុំអាចពោលថា ខ្ញុំជាមនុស្សសុចរិត។ តាមរយៈព្រះយេស៊ូវ ខ្ញុំគ្មានទោសទៀតទេ។ ចៅក្រមក៏ប្រកាសថា បុគ្គលនោះ «គ្មានទោសទេ»។

ពាក្យថា សុចរិត គឺជាពាក្យដែលគេប្រើនៅក្នុងសវនាការ។ ពាក្យនេះជាការប្រកាសពីភាពសុចរិតរបស់បុគ្គលណាម្នាក់។ វាគឺជាការវិនិច្ឆ័យរបស់តុលាការ។ ការវិនិច្ឆ័យថា បុគ្គលណាម្នាក់ថាសុចរិតមិនបានធ្វើឲ្យបុគ្គលនោះក្លាយជាមនុស្សសុចរិតទេ តែវាជាការប្រកាសថាបុគ្គលម្នាក់នោះសុចរិត។ ការប្រកាសថា បុគ្គលណាម្នាក់សុចរិត ទាល់តែអ្នកប្រកាសនោះជាបុគ្គលសុចរិតជាមុនសិន។ យើងអាចឃើញការនេះយ៉ាងច្បាស់ នៅពេលដែលព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងពីការឆ្លើយតបរបស់បណ្ដាជនទៅនឹងសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវដោយពួកគេទទួលស្គាល់ថា ព្រះជាម្ចាស់ «សុចរិត» (លូកា ៧:២៩)។ នេះមិនមែនមានន័យថាពួកគេបានធ្វើឲ្យព្រះជាម្ចាស់សុចរិតទេ (ពីព្រោះទ្រង់សុចរិតរួចទៅហើយ)។ តែវាមានន័យថា ពួកគេបានប្រកាសថា ព្រះជាម្ចាស់សុចរិត។

ការលូតលាស់ខាងសីលធម៌ដែលកើតឡើងដោយសារយើងជឿទុកចិត្តលើព្រះគ្រីស្ទ នោះមិនមែនហៅថា ការរាប់យើងជាសុចរិតនោះទេ។ តាមធម្មតា ព្រះគម្ពីរហៅការនោះថា ការញែកជាបរិសុទ្ធដែលជាដំណើរនៃការផ្លាស់ប្រែពីអាក្រក់ទៅល្អ។ ការរាប់ជាសុចរិតមិនមែនមានលក្ខណៈដូចជាការញែកជាបរិសុទ្ធនោះទេ ហើយក៏មិនមែនជាការកើតឡើងតាមលំដាប់លំដោយនោះដែរ តែគឺជាសេចក្ដីប្រកាសមួយដែលកើតឡើងក្នុងមួយរំពេច។ វាដូចជាការដែលចៅក្រមបានចេញសេចក្តីប្រកាសមួយថា៖ សុចរិត! ត្រឹមត្រូវ!

ការគោរពតាមច្បាប់គឺជារបៀបដ៏សាមញ្ញមួយ ដើម្បីទទួលបានការរាប់ជាសុចរិតនៅក្នុងសាលក្រមរបស់មនុស្ស។ ក្នុងករណីនោះក្រុមប្រឹក្សាតុលាការ និងចៅក្រមប្រកាសពីសេចក្តីពិតថា អ្នកបានគោរពតាមច្បាប់។ ពួកគេបានរាប់អ្នកជាមនុស្សសុចរិត។ ប៉ុន្តែនៅចំពោះមុខបល្ល័ង្ករបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ យើងមិនបានកាន់តាមច្បាប់ទេ។ ដូច្នេះ បើការរាប់ជាសុចរិតយោងតាមការកាន់តាម ឬមិនកាន់តាមច្បាប់ នោះយើងគ្មានសង្ឃឹមថាព្រះជាម្ចាស់នឹងរាប់យើងជាសុចរិតនោះទេ ព្រោះគ្មានបុគ្គលណាមួយដែលអាចធ្វើតាមច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់បានទាំងស្រុងនោះទេ។ សូម្បីតែព្រះគម្ពីរចែងថា «អ្នកណាដែលរាប់មនុស្សអាក្រក់ជាឥតមានទោស...អ្នក...នោះជាទីស្អប់ខ្ពើមដល់ព្រះយេហូវ៉ា» (សុភាសិត ១៧:១៥)។ ប៉ុន្តែ គួរឲ្យអស្ចារ្យមែន ព្រោះតែព្រះគ្រីស្ទ នោះព្រះគម្ពីរក៏បានចែងផងដែរថាព្រះជាម្ចាស់ «...ប្រោសឲ្យមនុស្សទមិឡល្មើសបានសុចរិត...» ជាអ្នកដែលជឿទុកចិត្តលើព្រះគុណរបស់ទ្រង់ (រ៉ូម ៤:៥)។ មើលទៅព្រះជាម្ចាស់ហាក់បីដូចជា កំពុងតែប្រព្រឹត្តរឿងគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម។

ហេតុអ្វីបានជាវាមិនគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម? ឬដូចដែលព្រះគម្ពីរបានពណ៌នាថា តើ «ព្រះអង្គប្រោសមនុស្សឲ្យបានសុចរិត ដើម្បីសម្ដែងថា ព្រះអង្គសុចរិត ហើយ...ប្រោសអ្នកដែលជឿលើព្រះយេស៊ូវឲ្យបានសុចរិតផងដែរ» ដោយរបៀបណា (រ៉ូម ៣:២៦)? មានហេតុផលពីរយ៉ាងដែលបង្ហាញថា វាមិនគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមនោះឡើយនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការដែលទ្រង់រាប់មនុស្សទមិឡល្មើសដែលបានទុកចិត្ដទ្រង់ថា ជាមនុស្សសុចរិតនោះ។
ហេតុផលទីមួយ ព្រះគ្រីស្ទបានខ្ចាយព្រះលោហិតរបស់ទ្រង់ ដើម្បីលុបទោសកំហុសនៃអំពើឧក្រិដ្ឋរបស់យើងចោល។ ដូចដែលព្រះគម្ពីរចែងថា «...យើងបានសេចក្តីប្រោសលោះនៅក្នុងព្រះរាជបុត្រានោះ ដោយសារព្រះលោហិតទ្រង់...» (អេភេសូរ ១:៧)។ ប៉ុន្តែនោះគឺគ្រាន់តែជាការដកនូវទោសកំហុសរបស់យើងចោលតែប៉ុណ្ណោះ។ ការនោះមិនបានប្រកាសថា យើងសុចរិតនោះទេ។ ការលុបចោលនូវការដែលយើងមិនបានគោរពតាមច្បាប់ គឺមិនដូចគ្នាទៅនឹងការប្រកាសថា យើងជាអ្នកគោរពច្បាប់ម្នាក់នោះទេ។ នៅពេលដែលគ្រូម្នាក់លុបបញ្ជីនៃការប្រលងរបស់សិស្សមួយក្រុមដែលទទួលបាននិទ្ទេសខ្សោយចោល គឺមិនដូចគ្នាទៅនឹងការប្រកាសថា អ្នកទាំងនោះ មាននិទ្ទេសល្អនោះទេ។ ប្រសិនបើធនាគារបានលើកលែងឲ្យខ្ញុំរួចពីបំណុលដែលខ្ញុំជំពាក់គេ នោះមិនមែនមានន័យថា គេហៅខ្ញុំជាអ្នកមាននោះដែរ។ ដូចគ្នានេះដែរ ការលុបចោលនូវអំពើបាបរបស់យើង គឺមិនដូចទៅនឹងការប្រកាសថា យើងជាមនុស្សសុចរិតនោះឡើយ។ ការលុបចោលត្រូវតែមាន ព្រោះការនេះជាការសំខាន់ក្នុងការរាប់ជាសុចរិត។ ប៉ុន្តែ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះទេ នៅមានហេតុផលមួយទៀតដែលថា ព្រះជាម្ចាស់មិនគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមឡើយក្នុងការដែលទ្រង់រាប់មនុស្សអាក្រក់ថា ជាមនុស្សសុចរិត ដោយសារជំនឿនោះ។ ដើម្បីឲ្យដឹងជាក់ច្បាស់បន្ថែមទៀតអំពីមូលហេតុនេះ សូមអានជំពូកបន្ទាប់។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ «ហេតុផលហាសិបដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកសុគត» និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ ចន ផាភ័រ រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង © ដោយលោកគ្រូ ចន ផាភ័រ ប្រើដោយការអនុញ្ញាត

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

២ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

១១២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ កក្កដា ២០២៦

តើខ្ញុំអាចនៅតែមានសេចក្ដីអំណរក្នុងគ្រាដែលមានពេញដោយសេចក្ដីសង្ស័យបានដែរឬទេ?

សូមស្វាគមន៍មកកាន់ថ្ងៃច័ន្ទនេះ ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែកក្កដា។ កាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍មុន យើងបានរៀនអំពីសេចក្ដីអំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់…

អានបន្ថែម

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១០

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

១៤៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៧ តុលា ២០២៥

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

នៅទីបំផុត ដោយសារកណ្ឌនៃព្រះគម្ពីរត្រូវបានកាត់ស្រាយ ហើយគោលលទ្ធិដ៏មានសិរីល្អដែលមាននៅក្នុងបទគម្ពីរត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញជាសាធារណៈ នោះការសម្រេចចិត្តមួយនឹងកើតឡើងដោយជៀសមិនរួច

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១៨២៧២

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥៣២៦

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

១០២៦៣

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២៣១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។ សូមធ្វើជាមនុស្សដំបូងដែលឆ្លើយតប។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ដើម្បីប្រទានមូលដ្ឋាននៃការរាប់ជាសុចរិតដល់យើង

១៤ មេសា ២០១៧អានរយៈពេល ៧ នាទី

មើល២៨៥ដង

ដូច្នេះ ដែលបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារព្រះលោហិតទ្រង់...។ (រ៉ូម ៥:៩)
តែដោយពឹងដល់ព្រះគុណទ្រង់ នោះបានរាប់ជាសុចរិតទទេ ដោយសារសេចក្ដីប្រោសលោះ ដែលនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទយេស៊ូវ។
(រ៉ូម ៣:២៤)
ដ្បិតយើងយល់ថា មនុស្សបានរាប់ជាសុចរិត ដោយសារជំនឿ មិនមែនដោយការប្រព្រឹត្តតាមក្រឹត្យវិន័យទេ។
(រ៉ូម ៣:២៨ គកស)

ការ