តើខ្ញុំអាចជ្រើសរើស និងរៀបចំកាលវិភាគសម្រាប់ទំនាក់ទំនងក្នុងការបង្កើតសិស្សដោយរបៀបណា

ប្រសិនបើខ្ញុំជួបជាមួយអ្នកថ្មី ខ្ញុំអាចឬប្រហែលជាមិនអាចជួបជាមួយពួកគេជាប្រចាំទៅមុខទៀតទេ វានឹងអាចជា—ហើយវាទំនងជា—ការជួបហ្នឹងកើតឡើងតែម្ដងគត់។ ប្រសិនបើជាជំនួបដែលធ្វើឡើងតែមួយដងជាមួយសមាជិកក្រុមជំនុំ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមធ្វើឲ្យប្រាកដថា សមាជិកនោះត្រូវបានរួមបញ្ចូល ហើយប្រសិនបើមិនមានទេ នោះខ្ញុំធ្វើការផ្តល់យោបល់ខ្លះៗអំពីរបៀបដែលគាត់អាចធ្វើបាន។

២០ មិថុនា ២០២៤អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល១១០ដង

តើខ្ញុំអាចជ្រើសរើស និងរៀបចំកាលវិភាគសម្រាប់ទំនាក់ទំនងក្នុងការបង្កើតសិស្សដោយរបៀបណា

កំណត់សម្គាល់ពីអ្នកកែសម្រួល៖ ថ្មីៗនេះអ្នកចាស់ទុំថ្មីម្នាក់បានសួរអ្នកចាស់ទុំដែលមានបទពិសោធន៍ច្រើនជាងគាត់ក្នុងក្រុមជំនុំរបស់គាត់អំពីរបៀបណាដែលគាត់អាចស្វែងរកពេលវេលា ដើម្បីបង្រៀនដល់អ្នកជឿក្មេងជាងក្នុងសេចក្ដីជំនឿ និងដើម្បីផ្សាយដំណឹងល្អ។ យ៉ាងណាមិញ អ្នកចាស់ទុំថ្មីម្នាក់នេះមានការងារដ៏មមាញឹកនៅរដ្ឋធានីវ៉ាស៊ីនតោន នៅផ្ទះដ៏មមាញឹកជាមួយកូនៗ មានការធ្វើដំណើរដ៏វែងឆ្ងាយ និងភារកិច្ចផ្សេងទៀតដែលមកជាមួយការងារជាអ្នកចាស់ទុំដែលមិនមែនជាបុគ្គលិកនៅក្នុងក្រុមជំនុំ។ ប្រាកដណាស់ នៅសល់ពេលតិចតួចសម្រាប់ការបង្រៀន និងការផ្សាយដំណឹងល្អ ទេ? នេះជាចម្លើយរបស់អ្នកចាស់ទុំដែលគាត់បានលើកឡើងថា ភាពច្រើនគាត់ក៏បានរៀនពីការសួរសំណួរ និងមើលអ្នកចាស់ទុំផ្សេងទៀតដែរ។

* * * * * ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ខ្ញុំព្យាយាមជួបអ្នកណាម្នាក់ដោយមានបំណងចិត្តដូចខាងក្រោម៖ (១)ដើម្បីបង្កើតសិស្សជាមួយពួកគេ (ភាគច្រើននៃការប្រជុំ) (២)ដើម្បីធ្វើជាសិស្ស ឬ (៣)ដើម្បីផ្សាយដំណឹងល្អ។ ការនេះកើតឡើងមុនពេលធ្វើការ ឬអំឡុងពេលអាហារថ្ងៃត្រង់។ គោលដៅរបស់ខ្ញុំគឺណាត់ជួបមនុស្សម្នាក់ក្នុងមួយថ្ងៃ។ ប្រសិនបើខ្ញុំមានពេលទំនេរ ខ្ញុំព្យាយាមបំពេញវាជាមួយនរណាម្នាក់ដែលខ្ញុំមិនសូវបានជួបជាមួយ ឬជាមួយអ្នកថ្មី។ ប្រសិនបើខ្ញុំជួបជាមួយអ្នកថ្មី ខ្ញុំអាចឬប្រហែលជាមិនអាចជួបជាមួយពួកគេជាប្រចាំទៅមុខទៀតទេ វានឹងអាចជា—ហើយវាទំនងជា—ការជួបហ្នឹងកើតឡើងតែម្ដងគត់។ ប្រសិនបើជាជំនួបដែលធ្វើឡើងតែមួយដងជាមួយសមាជិកក្រុមជំនុំ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមធ្វើឲ្យប្រាកដថា សមាជិកនោះត្រូវបានរួមបញ្ចូល ហើយប្រសិនបើមិនមានទេ នោះខ្ញុំធ្វើការផ្តល់យោបល់ខ្លះៗអំពីរបៀបដែលគាត់អាចធ្វើបាន។

ខ្ញុំរៀបចំការជួបទាំងអស់របស់ខ្ញុំដោយធូររលុង ហើយជារឿយៗខ្ញុំលុបចោល ឬកំណត់កាលវិភាគឡើងវិញ ដោយសារកាតព្វកិច្ចគ្រួសារ និង/ឬ ពេលការងារដែលមានអាទិភាពខ្ពស់បានកើតឡើង។

ខ្ញុំពិតជាមានព្រះពរដែលមានការងារដែលអាចបត់បែនបាន និងមានប្រធានដែលគាំទ្រសម្រាប់ការខិតខំទាំងនេះ។ ប្រធានរបស់ខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំតែងតែជួបជាមួយមនុស្សឯទៀតៗមុនពេលធ្វើការ និងពេលអាហារថ្ងៃត្រង់ ហើយគាត់ក៏មិនប្រកាន់អ្វីដែលទាក់ទងនឹងចំណុចនេះ ឲ្យតែខ្ញុំអាចបំពេញការងាររបស់ខ្ញុំចប់ ហើយឲ្យតែខ្ញុំអាចសម្រេចបាន និងចេះទទួលខុសត្រូវ។ អ្នកត្រូវប្រាកដថា ប្រធានរបស់អ្នកជាអ្នកគាំទ្រដែរ។

ខ្ញុំប្រើប្រតិទិនGoogle តាមរយៈទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំសម្រាប់រៀបចំកាលវិភាគ ហើយខ្ញុំតែងតែព្យាយាមកំណត់ពេលជួបជុំបន្ទាប់របស់ខ្ញុំជាមួយបុរសម្នាក់ទៀតដែលខ្ញុំបានជួបចុងក្រោយគេបង្អស់នៃការសន្ទនារបស់ខ្ញុំ។

នៅត្រង់ចំណុចនេះ ខ្ញុំជួបមនុស្សម្នាក់ៗប្រហែលមួយខែម្តង ហើយម្តងម្កាលច្រើនជាងហ្នឹង។ ហើយមានពេលខ្លះ វាជាការផ្សព្វផ្សាយ និងការផ្ដួចផ្ដើមរបស់ពួកគេវិញផងដែរ។

ខ្ញុំជួបនៅកន្លែងដែលខ្ញុំមិនចាំបាច់ទិញអ្វីមួយ ឬទិញតែរបស់តិចតួច។ ភាគច្រើនមិនមែនជាអាហារដ្ឋាន ឬភោជនីយដ្ឋានបែបប៊ូហ្វេ។ លោកអ្នកអាចចំណាយប្រាក់ច្រើនលើអាហារដែលអ្នកមិនត្រូវការ។ ខ្ញុំយកកាហ្វេ និងយកអាហារថ្ងៃត្រង់របស់ខ្ញុំផ្ទាល់ខ្លួនមក។ ខ្ញុំចង់ទិញអាហារថ្ងៃត្រង់ឲ្យអ្នកដទៃ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងទុកឲ្យអ្នកដែលមានលទ្ធភាពទិញវាខ្លួនឯង។

ខ្ញុំមានគោលបំណងខុសៗគ្នាក្នុងការបង្កើតសិស្សរបស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំកំពុងបង្កើតសិស្សដល់អស់អ្នកដែលស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលផ្សេងៗគ្នានៃភាពពេញវ័យ។ បញ្ហាជាក់លាក់មួយចំនួនដែលខ្ញុំពិភាក្សាជាមួយបុរសៗគឺរឿងអាសអាភាស និងការសម្រេចកាមដោយខ្លួនឯង ភាពជាបុរស បញ្ហាប្រឈមក្នុងគ្រួសារដ៏ពិបាកៗ និងការរៀនអាន និងយល់ព្រះគម្ពីរឲ្យកាន់តែប្រសើរជាងមុន។ អ្នកខ្លះជាគ្រីស្ទបរិស័ទថ្មីខ្លាំងណាស់ ខណៈឯអ្នកខ្លះទៀតមានភាពចាស់ទុំគួរសម។ ពេលខ្លះយើងអានសៀវភៅ ហើយពេលខ្លះទៀត យើងជួយទៅតាមបញ្ជីសំណួរដែលពួកគេបានយកមកសួរ។ ពេលខ្លះ យើងរំលឹកពីការបង្រៀនដែលពួកគេបានឮកាលពីថ្ងៃអាទិត្យ ឬមើលទៅបទគម្ពីរសម្រាប់វគ្គខាងមុខ។ ខ្ញុំកំពុងចាប់ផ្ដើមផ្តល់អាទិភាពដល់ការជួបជាមួយបុរសដែលមានភាពចាស់ទុំជាងមុន ដូច្នេះវាអាចមានផលប៉ះពាល់ដោយក្តីសង្ឃឹមដោយថា បុរសដែលមានភាពចាស់ទុំកាន់តែច្រើននឹងចាប់ផ្ដើមបង្រៀនដល់ប្រុសៗនៅក្រុមរបស់គាត់ផ្ទាល់ទៀតដែរ។

ខ្ញុំព្យាយាមកាត់បន្ថយការងាររៀបចំដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំអាចអានសៀវភៅជាមួយមនុស្សដែលខ្ញុំធ្លាប់បានអានរួចហើយ ឬខ្ញុំប្រើអត្ថបទគម្ពីរដែលខ្ញុំបានសិក្សាស៊ីជម្រៅ។ នេះគឺជាបញ្ជីនៃសៀវភៅមួយចំនួនដែលខ្ញុំតែងតែប្រើ៖ ការស្គាល់ព្រះ នៅពេលដែលមនុស្សធំហើយព្រះតូច អាណត្តិរបស់បុរស ការអំពាវនាវឲ្យមានកំណែទម្រង់ខាងឯវិញ្ញាណ រូបភាពធំរបស់ព្រះ។ បើមានជាសៀវភៅថ្មីដែលខ្ញុំចង់អាន នោះខ្ញុំនឹងព្យាយាមអានជាមួយអ្នកផ្សេងទៀតដែរ។

ខ្ញុំព្យាយាមតាមដានថា តើខ្ញុំជួបជាមួយអ្នកណា ហើយញឹកញាប់ប៉ុណ្ណា និងគោលបំណងនៃការជួបរបស់របស់ខ្ញុំ និងអ្នកនោះដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី ហ្គូហ្គល(Google document)។ ខ្ញុំក៏តាមដានអ្នកដែលខ្ញុំធ្លាប់ជួបជាមួយ ឬសមាជិកផ្សេងទៀតដែលខ្ញុំជាប់ពាក់ព័ន្ធដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋានតិចជាងនេះ ហើយជាធម្មតាក្នុងគោលបំណងជាក់លាក់ណាមួយ។ ខ្ញុំធ្វើបែបនេះសម្រាប់ហេតុផល២យ៉ាង៖ ១)វាដើរតួជាបញ្ជីអធិស្ឋានដ៏ល្អដែលខ្ញុំប្រើនៅពេលស្ងប់ស្ងាត់នាពេលព្រឹករបស់ខ្ញុំ និង ២)វាជួយខ្ញុំក្នុងការតាមដាននូវអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើ ដើម្បីកុំឲ្យបាត់បង់ទំនាក់ទំនងជាមួយអ្នកដែលខ្ញុំជួបជាមួយ និងដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចដឹងថា តើខ្ញុំកំពុងប្រើពេលវេលារបស់ខ្ញុំដោយមានយុទ្ធសាស្ត្រឬអត់។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើខ្ញុំក្រឡេកមើលបញ្ជីរបស់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំឃើញបុរសជាច្រើនដែលដូចខ្ញុំ នោះខ្ញុំប្រហែលជាព្យាយាមកែតម្រូវដោយចេតនានូវអ្នកដែលខ្ញុំបានជួបតែប៉ុណ្ណោះ។

ពេលខ្លះខ្ញុំស្និទ្ធស្នាលជាមួយមនុស្សប្រុស ហើយពេលខ្លះខ្ញុំអត់។ បុរសមួយចំនួនដែលខ្ញុំទាក់ទងជាមួយពិតជាល្អណាស់ ហើយក៏មានបុរសផ្សេងទៀតដែលមានដំណើរការយឺតជាងផងដែរ។ ពេលខ្លះយើងបន្តការជួបគ្នា ព្រោះវានៅតែមានប្រយោជន៍ ទោះបីជាការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាតិចតួចក៏ដោយ ហើយពេលខ្លះទៀត យើងសម្រេចចិត្តឈប់ ព្រោះវាមិនសូវល្អ។

បុរសខ្លះកំពុងរីកចម្រើន ហើយបុរសខ្លះទៀតនៅជាប់ទ្រឹង។ បើមាននរណានៅជាប់ទ្រឹងយូរពេក ខ្ញុំទំនងជាឈប់ជួបគាត់ ហើយប្រហែលជាណែនាំអ្នកផ្សេងវិញ។ វាមិនមែនជាការប្រើប្រាស់ពេលវេលាដ៏ល្អក្នុងការដាក់ទុនលើនរណាម្នាក់ដែលមិនចាប់អារម្មណ៍លើការរីកលូតលាស់ ឬទទួលយកការប្រឹក្សាពីព្រះបន្ទូលនោះទេ។

ខ្ញុំព្យាយាមរក្សាទំនាក់ទំនងរបស់ខ្ញុំទាំងអស់ឲ្យធូររលុង។ ពេលខ្លះខ្ញុំជាឧបករណ៍នៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះដ៏ប្រោសលោះដែលទ្រង់មានបំណងប្រើ ហើយពេលខ្លះទៀតគឺខ្ញុំមិនមែនទេ។ ខ្ញុំមិនមែនជាព្រះមេស្ស៊ីទេ ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះ ហើយខ្ញុំចង់ឲ្យព្រះយេស៊ូវជារឿងសំខាន់សម្រាប់មនុស្សដែលខ្ញុំបង្កើតសិស្សជាមួយ មិនមែនខ្ញុំ ឬអ្នកដទៃនោះទេ។ ជាញឹកញយ នេះមានន័យថា ខ្ញុំត្រូវតែដោះលែងពួកគេ។ នេះអាចជាការពិបាក ប៉ុន្តែខ្ញុំត្រូវតែបន្តរំលឹកខ្លួនឯងថា វាគឺអំពីការលូតលាស់ខាងឯវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ ហើយមិនមែនអំពីខ្ញុំដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវសម្រាប់ការលូតលាស់ខាងឯវិញ្ញាណរបស់ពួកគេនោះទេ។

វាមិនមែនត្រូវតែជាការជួបដោយផ្ទាល់នោះឡើយ។ ខ្ញុំទូរស័ព្ទទៅបុរសៗជាច្រើនដែលមិនធ្វើការនៅក្នុងទីក្រុងជាមួយគ្នា ហើយជារឿយៗ ការហៅទូរស័ព្ទមានភាពងាយស្រួលជាងក្នុងការកំណត់កាលវិភាគ ហើយនៅតែមានប្រយោជន៍សមរម្យ។

ម្តងម្កាល ខ្ញុំផ្ញើអ៊ីមែលទៅបុរសដែលខ្ញុំបានជួបជាមួយ ដោយសម្រង់សម្ដីលើកទឹកចិត្ត ឬការជញ្ជឹងគិតលើបទគម្ពីរ ឬអត្ថបទល្អដែលខ្ញុំបានរកឃើញ។ នេះជាអ្វីដែលពិសេសខ្លាំងណាស់។ ពេលខ្លះអ៊ីមែលទាំងនោះមានលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួនសម្រាប់តែមនុស្សម្នាក់ ហើយពេលខ្លះទៀតខ្ញុំផ្ញើទៅក្រុមមនុស្សច្រើន ។

ខ្ញុំរក្សាឯកសារនៅ Google ជាបន្តបន្ទាប់ជាមួយនឹងការដកស្រង់បទគម្ពីរលើប្រធានបទផ្សេងៗ។ ធនធានទាំងនេះអាចចូលប្រើបាននៅលើទូរស័ព្ទរបស់ខ្ញុំបាន ហើយខ្ញុំចូលទៅមើលវាជាទៀងទាត់ ដើម្បីប្រាកដថា ខ្ញុំកំពុងនាំយកព្រះគម្ពីរមកដោះស្រាយបញ្ហារបស់មនុស្សម្នាក់ មិនមែនគ្រាន់តែជាគំនិតរបស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណោះទេ។ ខ្ញុំមានឯកសារជាមួយបទគម្ពីរអំពីប្រធានបទដូចខាងក្រោម៖ តណ្ហា ភាពចាស់ទុំ ភាពជឿជាក់នៃបទគម្ពីរ ការស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា ជាតិសាសន៍ និងភាពស្រស់ស្អាត (សម្រាប់ប្រពន្ធ និងកូនស្រីរបស់ខ្ញុំ)។

* * * * *
កំណត់សម្គាល់របស់អ្នកនិពន្ធ៖ សម្រាប់ធនធានជ្រៅបន្ថែមទៀតលើការបង្រៀននេះ ខ្ញុំសូមណែនាំ 9Marks Journal ស្តីពីការបង្កើតសិស្សនៅពីឆ្នាំ ២០១២។ ជាពិសេស ខ្ញុំសូមសរសើរអត្ថបទខ្លីៗ "A Discipler's Daily Itinerary" អំពីទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃអាចមានលក្ខណៈដូចម្តេច។

និពន្ធដោយ៖ Greg Spraul
បកប្រែដោយ៖ លោក វេន ប៉ុក
ជំនួយការបកប្រែ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ស៊ូ ទិត្យ, លោក ឡង់ គីមឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក ង៉ែត វិទូ និងលោក ស្រូយ ស្រន់
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី 9marks.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

អត្ថប្រយោជន៍ប្រាំមួយយ៉ាងនៃការផ្សាយដំណឹងល្អ សម្រាប់ការបង្កើតសិស្ស

១៨២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៩ សីហា ២០២៤

អត្ថប្រយោជន៍ប្រាំមួយយ៉ាងនៃការផ្សាយដំណឹងល្អ សម្រាប់ការបង្កើតសិស្ស

ការនិយាយអំពីដំណឹងល្អជាមួយអ្នកដែលមិនមែនជាគ្រីស្ទបរិស័ទបានបង្ខំឲ្យយើងយល់កាន់តែច្បាស់អំពីចំណុចស្នូលនៃដំណឹងល្អ ដែលគាំទ្រសេចក្តីពិតនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ បញ្ហាដូចជា លក្ខណសម្បត្តិរបស់ព្រះ ភាពបរិសុទ្ធ សេចក្តីក្រោធ ការបង្កើតមនុស្សនៅក្នុងរូបអង្គទ្រង់ អំពើបាប ព្រះគុណ ឈើឆ្កាងនៃព្រះគ្រីស្ទ និងការជំនុំជម្រះដែលទាំងអស់នេះហើយ សុទ្ធតែត្រូវមានការផ្ដោតអារម្មណ៍យ៉ាងមុតមាំ។ យើងត្រូវតែមានការគិតតាមរយៈការពន្យល់ពីគោលគំនិតទាំងនេះ ទៅកាន់មនុស្សផ្សេងៗគ្នា និងក្នុងកាលៈទេសៈផ្សេងៗគ្នា។ ហើយយើងរៀនបានកាន់តែច្បាស់ពី សេចក្តីពិតទាំងនេះបានភ្ជាប់ជាមួយគ្នានូវបទគម្ពីរទាំងអស់ គឺចាប់ពីកណ្ឌគម្ពីរ លោកុប្បត្ដិ ដល់កណ្ឌគម្ពីរ វិវរណៈ។

អានបន្ថែម

មូលហេតុប្រាំយ៉ាង យើងមិនបង្កើតសិស្ស (ភាគ៤)

១១៤៦

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២២ សីហា ២០២៤

មូលហេតុប្រាំយ៉ាង យើងមិនបង្កើតសិស្ស (ភាគ៤)

បងប្អូនប្រុសស្រីខ្ញុំអើយ ក្នុងការលត់ដំអ្នកផ្សេងៗទៀត មិនថាចេញពីអាសនា ឬតាមរយៈការសន្ទនាប្រចាំថ្ងៃជាមួយគ្នាក្ដី—តើយើងកំពុងតែកេងចំណេញពីដំណឹងល្អ? តើយើងនិយាយអំពីដំណឹងល្អដោយមិនបានពន្យល់ថាជាអ្វីឬទេ?

អានបន្ថែម