
បំពេញសម្រេច
នេះមិនមែនជារឿងដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ ព្រោះព្រះគម្ពីរបានហៅទ្រង់ថា «ព្រះបន្ទូលក៏ត្រឡប់ជាសាច់ឈាម» (យ៉ូហាន ១:១៤)។
ស្លាក

នេះមិនមែនជារឿងដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ ព្រោះព្រះគម្ពីរបានហៅទ្រង់ថា «ព្រះបន្ទូលក៏ត្រឡប់ជាសាច់ឈាម» (យ៉ូហាន ១:១៤)។

នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា ទ្រង់យាងមកដើម្បី «ប្រគល់ជីវិតខ្លួន ជាថ្លៃលោះ» នោះទ្រង់មិនផ្ដោតសំខាន់ថា អ្នកណានឹងទទួលថ្លៃលោះនោះទេ។ ការដែលទ្រង់ផ្ដោតសំខាន់នោះគឺ ការបង់ព្រះជន្មផ្ទាល់របស់ទ្រង់ទុកជាថ្លៃលោះ និងផ្ដោតលើសេរីភាពក្នុងការបម្រើអ្នកដទៃជាជាងឲ្យអ្នកដទៃមកបម្រើទ្រង់ ព្រមទាំងផ្ដោតលើ

ចូរឈប់គិតជាចម្បងទៅលើនិយោជករបស់លោកអ្នកចុះ តែចូរធ្វើការថ្វាយព្រះអម្ចាស់វិញ។

នៅពេលដែលយើងទទួលស្គាល់ថា ជ័យជម្នះខាងលោកីយ៍នេះជាការឥតប្រយោជន៍ នោះហើយជាពេលដែលយើងមានសេចក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុង «មរតក [របស់យើង] ដែលមិនចេះពុករលួយ ក៏ឥតសៅហ្មង ហើយមិនដែលស្រពោនឡើយ ជាមរដកដែលបម្រុងទុកឲ្យយើងរាល់គ្នា នៅស្ថានសួគ៌» (១ពេត្រុស ១:៤)។

១. ការបណ្តោយខ្លួនមើលរូបភាព ឬវីដេអូអាសអាភាសនឹងបណ្តាលឲ្យលោកអ្នកធ្លាក់នរក ២. ការបណ្តោយខ្លួនទៅមើលរូបភាព ឬវីដេអូអាសអាភាសមិនបានថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងរូបកាយរបស់លោកអ្នកឡើយ ៣. ការបណ្តោយខ្លួនទៅមើលរូបភាព ឬវីដេអូអាសអាភាស គឺជាការសប្បាយដ៏ពិសពុល និងមិនស្ថិតស្ថេរ ៤. ការបណ្តោយខ្លួនទៅមើលរូបភាព ឬវីដេអូអាសអាភាសគឺជាការបង្ហិនបង្ហោចជីវិតរបស់ខ្លួន ៥. ការបណ្តោយខ្លួនទៅមើលរូបភាព ឬវីដេអូអាសអាភាសគឺជាការក្បត់ប្រពន្ធកូនខ្លួន ៦. ការបណ្តោយខ្លួនទៅមើលរូបភាព ឬវីដេអូអាសអាភាសគឺជាការបំផ្លាញខួរក្បាល និងបញ្ញាចិត្តរបស់ខ្លួន ៧. ការបណ្តោយខ្លួនទៅមើលរូបភាព ឬវីដេអូអាសអាភាស គឺជាការរួមចំណែកក្នុងការជួញដូរផ្លូវភេទ

បើគិតទៅ កាលនោះ ខ្ញុំពិតជាប្រាថ្នាចង់មាននរណាម្នាក់មកជួយខ្ញុំឲ្យយល់ពីការនៅលីវ និងការរស់នៅដោយពឹងលើភាពអស់កល្បជានិច្ច។ ខ្ញុំគិតថា កាលនោះ បើមានគេជួយពន្យល់ខ្ញុំ ទំនងជាខ្ញុំនឹងចេះមានអំណរនៅក្នុងការរស់នៅដោយកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ និងអាចចេះសម្រេចការងារជាច្រើន ក៏ដូចជាចេះមានការស្កប់ចិត្តនៅក្នុងភាពនៅលីវរបស់ខ្លួនផងដែរ។

ប៉ុន្តែ ដោយព្រោះព្រះយេស៊ូវបានយកឈ្នះលើសេចក្ដីស្លាប់ នោះយើងក៏មានទំនុកចិត្តថា នៅថ្ងៃមួយយើងនឹងរស់ឡើងវិញដែរ ហើយយើងនឹងជួបព្រះយេស៊ូវ ព្រមទាំងមនុស្សដែលយើងស្រឡាញ់ជាថ្មីម្ដងទៀត។ ការដែលយើងយល់ដឹងអំពីចំណុចនេះ នោះនឹងធ្វើឲ្យយើងកែប្រែគំនិតទាំងស្រុងនៅពេលដែលយើងប្រឈមមុខជាមួយសេចក្ដីស្លាប់។

ការលូតលាស់ខាងសីលធម៌ដែលកើតឡើងដោយសារយើងជឿទុកចិត្តលើព្រះគ្រីស្ទ នោះមិនមែនហៅថា ការរាប់យើងជាសុចរិតនោះទេ។ តាមធម្មតា ព្រះគម្ពីរហៅការនោះថា ការញែកជាបរិសុទ្ធដែលជាដំណើរនៃការផ្លាស់ប្រែពីអាក្រក់ទៅល្អ។

ដូច្នេះ ការនេះក៏ដូចគ្នាទៅនឹងសេចក្ដីយុត្តិធម៌របស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ អំពើបាបទាំងអស់គឺធ្ងន់ធ្ងរណាស់ ដោយព្រោះវាទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់ (សូមមើលជំពូក១ជាថ្មីម្ដងទៀត)។

ការថ្លឹងថ្លែងលើទង្វើរបស់មនុស្សមានបាបមិនមែនជារបៀបនៃការសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ កុំឲ្យសង្ឃឹមថា ការប្រព្រឹត្តរបស់យើងនាំឲ្យយើងទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះនោះឡើយ ដ្បិតមានតែការរងទុក្ខ និងការសុគតរបស់ព្រះគ្រីស្ទមួយប៉ុណ្ណោះដែលអាចសង្គ្រោះយើងបាន។

ព្រះជាម្ចាស់បានរំជួលចិត្តរបស់ខ្ញុំឲ្យឱបក្រសោបភាពល្អស្រស់ស្អាត និងរង្វាន់របស់ព្រះគ្រីស្ទទុកជាសម្បត្តិរបស់ខ្ញុំផងដែរ។ នៅពេលនោះ សេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះគ្រីស្ទជ្រាបចូលទៅក្នុងចិត្ដរបស់ខ្ញុំ នោះខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ព្រះគ្រីស្ទពិតជាស្រឡាញ់ខ្ញុំមែន។ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំក៏និយាយដូចគ្រីស្ទបរិស័ទជំនាន់ដំបូងថា «ទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយទ្រង់បានប្រគល់ព្រះអង្គទ្រង់ជំនួសខ្ញុំផង

ព្រះវរបិតាគឺជាព្រះ។ ព្រះរាជបុត្រាគឺជាព្រះ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគឺជាព្រះ។