
ធ្វើឲ្យឪពុកមានចិត្តរីករាយ
កូនដែលមានប្រាជ្ញា រមែងធ្វើឲ្យឪពុកមានចិត្តរីករាយ តែកូនដែលល្ងីល្ងើ នោះនាំឲ្យម្តាយធ្ងន់ទ្រូងវិញ»។ (សុភាសិត ១០:១ គកស
ស្លាក

កូនដែលមានប្រាជ្ញា រមែងធ្វើឲ្យឪពុកមានចិត្តរីករាយ តែកូនដែលល្ងីល្ងើ នោះនាំឲ្យម្តាយធ្ងន់ទ្រូងវិញ»។ (សុភាសិត ១០:១ គកស

សំណួរ-ចម្លើយគឺជាទម្រង់មួយនៃការណែនាំខាងឯជំនឿសាសនា ជាទូទៅមានបទបង្ហាញជាទម្រង់និយាយ។ ជាទូទៅ ការណែនាំមានមូលដ្ឋានលើសៀវភៅ ឬក៏ឯកសារដែលគេហៅថា (“catechism” ក្នុងភាសាអង់គ្លេស ប្រែជាភាសាខ្មែរថាជា «សំណួរ-ចម្លើយ») ដែលមានគោលការណ៍សង្ខេបៗ ជាពិសេសទាក់ទងទៅនឹងគោលជំនឿសាសនា។

តួនាទីរបស់យើងដែលជាអ្នកជឿគឺប្រកាសដំណឹងល្អ ដែលនេះមានន័យថា យើងបង្រៀនព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ គ្រាប់ពូជដែលធ្លាក់លើដីទាំងប៉ុន្មានដែលយើងបានសិក្សាជាមួយគ្នាគឺមិនមែនជាកំហុសរបស់អ្នកព្រោះនោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាតួនាទីរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេតើក្នុងការធ្វើឲ្យវាដុះ ឬក៏មិនដុះឡើង។ ចូរយើងឈប់ខ្វល់ខ្វាយថា មនុស្សដែលយើងកំពុងតែប្រកាសដំណឹងល្អ ឬក៏បង្រៀនព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គទៅកាន់គឺជាមនុស្សដែលជាប្រភេទដីណាចុះ ប៉ុន្តែសូមទុកឲ្យព្រះអង្គជាអ្នកបារម្ភវិញ។

ព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីមិនបានលើកឡើងនូវចំណុចអ្វីទាក់ទងនឹងថា តើអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវគួរ ឬក៏មិនគួរចាក់សាក់នោះទេ។ ដូច្នេះ យើងមិនអាចលើកឡើងថា ការចាក់សាក់គឺជាអំពើបាបបានដែរ។ ដោយសារព្រះបន្ទូលមានភាពស្ងៀមស្ងាត់ នោះការចាក់សាក់ធ្លាក់ក្រោមក្រុមទស្សនៈ «ពណ៌ប្រផេះ» ដូច្នេះទាក់ទងនឹងចំណុចនេះ អ្នកជឿគួរប្រើប្រាស់ការដឹងជាក់ក្នុងចិត្តរបស់ខ្លួន ហើយគោរពអ្នកដែលទំនងជាមានការដឹងជាក់ក្នុងចិត្តខុសៗគ្នា។

ខ្ញុំសង្ឃឹមថា យើងនឹងយកអ្វីដែលយើងបានពិនិត្យមើលជាមួយគ្នាទៅអនុវត្ត ដ្បិតការអធិស្ឋានមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងរាល់កាលៈទេសៈនៃជីវិតរស់នៅរបស់យើង ជាពិសេសនៅពេលដែលយើងអធិស្ឋាន ដើម្បីតយុទ្ធនឹងអំពើបាប និងអធិស្ឋានដោយមានភាពឆេះឆួល។

ដូច្នេះ យើងត្រូវតែអធិស្ឋានដោយមានជំនឿ ពីព្រោះ «រីឯជំនឿ គឺជាចិត្តដែលដឹងជាក់ថានឹងបានអ្វីៗដូចសង្ឃឹម ជាការជឿជាក់លើអ្វីៗដែលមើលមិនឃើញ» (ហេព្រើរ ១១:១)។ ហើយក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ យ៉ាកុប ១:៥-៨ ក៏អ្នកនិពន្ធបានរម្លឹកឲ្យយើងទូលសូមព្រះជាម្ចាស់ «

មិនថាព្រះជាម្ចាស់ឆ្លើយតបសេចក្ដីអធិស្ឋានរបស់យើងរៀងៗខ្លួនដោយរបៀបណាក៏ដោយក៏ព្រះអង្គនៅសព្វព្រះហឫទ័យក្នុងការព្រះសណ្ដាប់សំណូមពររបស់យើង ហើយព្រះអង្គនឹងប្រើប្រាស់សេចក្ដីអធិស្ឋាននោះសម្រាប់បង្កើតនគររបស់ទ្រង់ជាសម្រេចដែរ។

បុគ្គលដែលបានកើតជាថ្មីហើយមិនអាចលែងបានកើតជាថ្មីម្ដងទៀតបាននោះទេ។ ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់បានត្រាស់ហៅឈ្មោះរបស់លោកអ្នកហើយ នោះព្រះអង្គមានភាពស្មោះត្រង់ក្នុងការរក្សាលោកអ្នកទុករហូតដល់ទីបញ្ចប់។

មិនថាលោកអ្នកបានទទួលជឿព្រះយេស៊ូវនៅអាយុ៥ឆ្នាំ ឬក៏៨៥ឆ្នាំក៏ដោយក៏ព្រះជាម្ចាស់នៅបន្តធ្វើការនៅក្នុងជីវិតរបស់លោកអ្នក តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ ដើម្បីបើកភ្នែកឲ្យលោកអ្នកឃើញការអស្ចារ្យ និងសិរីល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

សរុបសេចក្ដីទៅ គ្មានដំណឹងណាផ្សេងអាចយកមកប្រៀបផ្ទឹមជាមួយនឹងដំណឹងល្អរបស់ព្រះយេស៊ូវបានឡើយ។ ដំណឹងល្អរបស់ព្រះអង្គគឺចម្លែក ខុសប្លែកពីសាសនាផ្សេងៗ។

ត្រង់នេះអ្នកនិពន្ធសន្មតថា គ្រីស្ទបរិស័ទឲ្យតម្លៃលើសង្គម ដ្បិតបើយើង (ទាំងផ្ទាល់ខ្លួន និងរួមគ្នា) ចង់មានការស្អាងគ្នាទៅវិញទៅមកឡើងក្នុងព្រះគ្រីស្ទវិញ នោះយើងត្រូវការគ្នាទៅវិញទៅមកសម្រាប់ជាការលើកទឹកចិត្តផងដែរ។ ក្នុងខគម្ពីរមួយនេះ និងក្នុងសំបុត្រទាំងមូលសាវ័ក ប៉ុល អះអាងថាក្រុមជំនុំថែស្សាឡូនីចពិតជាបានដើរតាមព្រះគ្រីស្ទមែន (

ចូរយើងចេញទៅ ហើយប្រកាសដំណឹងល្អ ហើយប្រសិនបើចាំបាច់ សូមប្រើប្រាស់មាត់របស់យើង ដើម្បីប្រកាស ដែលនេះខ្ញុំចង់មានន័យថា ឲ្យយើងរស់នៅដោយបង្ហាញពីដំណឹងល្អជានិច្ច។ ប្រកាសមកកាន់ខ្លួនឯងជាមុន ហើយបន្ទាប់មកប្រកាសទៅអ្នកដទៃ។