តើអ្វីទៅជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ?

What is An Idol?

១៥ កញ្ញា ២០២៦អានរយៈពេល ១៧ នាទី

មើល២១ដង

យើងទទួលបានសំណួរពីប្រិយមិត្តម្នាក់សុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះទាក់ទងនឹងការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។ វាជាសំណួរដ៏ល្អមួយ។

«ជម្រាបសួរលោកគ្រូ!តើរូបព្រះជាអ្វីឲ្យប្រាកដ? គ្រីស្ទបរិស័ទតែងតែប្រើប្រាស់ពាក្យនេះគ្រប់ពេលវេលា ជាពិសេសនៅក្នុងការអធិប្បាយ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបើកព្រះគម្ពីររបស់ខ្ញុំ។ នោះខ្ញុំឃើញថារូបព្រះទាំងឡាយ គឺជារូបចម្លាក់ ឬរូបនានា អស់អ្នកដែលឱនក្រាបថ្វាយបង្គំរូបព្រះធ្វើពី «មាស ប្រាក់ លង្ហិន ដែក ឈើ និងថ្ម» (ដានីញ៉ែល ៥:៤)។ ពេលខ្លះរូបព្រះ វាហាក់បីដូចជា វត្ថុស័ក្តិសិទ្ធិ ជារបស់ដែលបណ្ដេញរឿងអាក្រក់ៗ—ជាគ្រឿងកំប៉ិកកំប៉ុកដែលមានទម្រង់ដូចជាដុំមាស ឬកណ្ដុរមាសជាដើម។ ខ្ញុំកំពុងតែគិតអំពីកណ្ឌគម្ពីរ ១សាំយូអែល ៥:៦-៧:២។ ប៉ុន្តែ រូបព្រះនៅថ្ងៃនេះគឺពិតជាខុសប្លែកគ្នាខ្លាំងណាស់។ រូបព្រះទាំងនោះហាក់បីដូចជាសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នារបស់ចិត្តដែលចង់បានលុយកាក់ ការរួមដំណេក អំណាច និងរបស់ផ្សេងៗទៀតដែលមានលក្ខណៈបែបនេះ។ តើវាអាចក្លាយទៅជាអញ្ចឹងបានដោយរបៀបណា? រូបព្រះធ្លាប់តែជារបស់ដែលមនុស្សឆ្លាក់ តែឥឡូវពួកវាប្រែទៅជាចិត្តដែលឈ្លក់វង្វេងទៅវិញ។ ខ្ញុំមិនយល់ពីការជាប់ទាក់ទងគ្នារវាងរូបចម្លាក់ និងរូបព្រះនានានៅក្នុងចិត្តទាល់តែសោះ។ តាមពិតទៅ នៅពេលខ្ញុំមើលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់រូបព្រះមានលក្ខណៈជាដុំៗ និងជាសត្វកណ្ដុរទាំងឡាយ ខ្ញុំពិតជាមិនយល់អំពីអំពើការទាំងនោះដែរ។ តើលោកគ្រូអាចពន្យល់អំពីរូបព្រះទាំងពីរទម្រង់នោះបានទេ ហើយថាតើពួកវាមានជាប់ទាក់គ្នាយ៉ាងដូចម្ដេច?»។

បាទ អញ្ចឹងខ្ញុំនឹងព្យាយាមឆ្លើយ។ ខ្ញុំសូមចាប់ផ្ដើមពីនិយមន័យជាមុនសិន។ ខ្ញុំគិតថានឹងធ្វើការពន្យល់គ្រប់ករណីទាំងអស់ យើងប្រហែលជាគួរតែឲ្យនិយមន័យពាក្យ «រូបព្រះ» (នេះជាការឲ្យនិយមន័យទៅតាមព្រះគម្ពីរ) ជាអ្វីក៏ដោយដែលយើងពឹងផ្អែកទៅលើ ដើម្បីទទួលបានព្រះពរ ឬជំនួយ ការណែនាំផ្សេងៗនៅចំណុចមួយដែលចិត្តពឹងផ្អែកទាំងស្រុងទៅលើព្រះពិតដ៏មានព្រះជន្មរស់។ នោះគឺជានិយមន័យដែលខ្ញុំធ្វើការកំណត់ទៅលើពាក្យថា «រូបព្រះ»។ ដើម្បីឲ្យយើងបានឃើញនូវអ្វីដែលនឹងត្រូវលើកឡើង ឧទាហរណ៍៖ ជាជើងទន្សាយមួយនៅក្នុងហោប៉ៅលោកអ្នក ជារូបថតសាវ័កម្នាក់ព្យួរនៅលើជញ្ជាំងលោកអ្នក ជាវត្ថុបុរាណបានមកពីកន្លែងទីសក្ការៈបូជាយកមកដាក់ក្នុងអាវធំរបស់លោកអ្នក រូបភាពបញ្ឈរជាច្រើនទៀតដែលបានយកមកពីវិហារសាសនាហិណ្ឌូ វិហារព្រះពុទ្ធសាសនា ឬគោមាសដែលលោក អើរ៉ុន បានធ្វើ ខណៈដែលលោក ម៉ូសេ នៅលើភ្នំ។

អ្វីដែលធ្វើឲ្យរូបព្រះទាំងអស់នោះនាំយើងងាកចេញពីចិត្តដែលពឹងផ្អែកលើសេចក្ដីពិតទាំងស្រុង និងព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយត្រឡប់បែរទៅមើលជើងទន្សាយ ឬវត្ថុបុរាណ រូបភាពសម្រាប់ការការពារពិសេស ព្រះពរ ការដឹកនាំ និងជំនួយ ដែលយើងមិនគិតថា យើងនឹងអាចទទួលដោយគ្រាន់តែសម្លឹងមើលទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់។

ការសិក្សាពីធាតុនៃរូបព្រះ

ឥឡូវនេះ មិត្តរបស់យើងដែលផ្ញើសំណួរនេះមកគឺត្រូវហើយ។ ខ្ញុំគិតថា នៅក្នុងព្រះគម្ពីរពាក្យ រូបព្រះ គឺមិនមានសណ្ឋានច្បាស់លាស់នៅក្នុងការប្រើទៅលើរបស់ជាក់លាក់ណាមួយ ដែលបានមកពីធម្មជាតិ ឬជាញឹកញាប់ បានធ្វើឡើងដោយដៃមនុស្សនោះទេ។ លោកអ្នករកមិនឃើញពាក្យ ការថ្វាយបង្គំព្រះក្លែងក្លាយ នៅក្នុងការប្រើសម្រាប់ពណ៌នាទៅលើសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏លើសលុបចំពោះភរិយា ទឹកដី លុយកាក់ ឬកូនសៀវភៅដាក់តាមហោប៉ៅរបស់លោកអ្នកទេ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ខ្ញុំគិតថា គាត់ត្រូវណាស់ ដែលនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមានការផ្ដោតសំខាន់ផ្សេងៗគ្នាទៅលើរបស់ដែលមនុស្សបង្កើត ឬក៏របស់បានមកពីធម្មជាតិ ជាជាងការគ្រាន់តែចង់បានខ្លាំង និងសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នាចង់បានសម្រាប់របស់ផ្សេងៗនេះ។

ឥឡូវនេះ នៅពីក្រោយនោះគឺត្រូវជាមួយនឹងបញ្ញត្តិទីពីរ៖

«កុំឲ្យឆ្លាក់ធ្វើរូបណាសម្រាប់ឯងឲ្យសោះ ក៏កុំឲ្យធ្វើរូបណាឲ្យដូចជាអ្វីនៅស្ថានសួគ៌ខាងលើ ឬនៅផែនដីខាងក្រោម ឬនៅក្នុងទឹកដែលទាបជាងដីផង ក៏កុំឲ្យក្រាបសំពះនៅចំពោះរបស់ទាំងនោះ ឬគោរពប្រតិបត្តិតាម នោះឡើយ ដ្បិតអញដែលជាយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃឯង អញមានសេចក្តីប្រចណ្ឌ» (និក្ខមនំ ២០:៤-៥)។

ម្យ៉ាងវិញទៀត ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានសេចក្ដីប្រចណ្ឌយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការពឹងផ្អែកដោយផ្ទាល់របស់យើងចំពោះទ្រង់ និងការគោរពចំពោះទ្រង់ ព្រមទាំងការស្រឡាញ់ទ្រង់ ដល់ថ្នាក់ថាទ្រង់មិនអនុញ្ញាត មិនត្រឹមតែជាការប្រកួតប្រជែងជាមួយអ្វីដែលហៅថាព្រះ ដែលតំណាងឲ្យរូបព្រះក្លែងក្លាយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសូម្បីតែជាការបង្កើតរូបព្រះដែលសន្មតថាជាការតំណាងឲ្យទ្រង់—មិនមែនគ្រាន់តែជាព្រះក្លែងក្លាយ ដែលត្រូវបានប្រែក្លាយទៅជារូបចម្លាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសូម្បីតែរូបអង្គទ្រង់ផ្ទាល់ដែលមនុស្សធ្វើឡើងពីវត្ថុអ្វីមួយ ដើម្បីគោរពទៀតផង។ ខ្ញុំគិតថា ប្រសិនបើយើងសួរថាហេតុអ្វី—នោះមានន័យថា ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ប្រចណ្ឌនឹងការពឹងផ្អែកផ្ទាល់ចំពោះការគោរព និងសេចក្ដីស្រឡាញ់បែបនេះទៅវិញ?—បន្ទាប់មក យើងរកឃើញនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើង ៩៦:៥ «ពីព្រោះអស់ទាំងព្រះរបស់សាសន៍ដទៃ សុទ្ធតែជារបស់ឥតប្រយោជន៍តែព្រះយេហូវ៉ាវិញ ទ្រង់បានបង្កើតផ្ទៃមេឃ»។

ម៉្យាងវិញទៀត បញ្ហាមួយក្នុងចំណោមបញ្ហាជាច្រើនទាក់ទងនឹងរូបព្រះ គឺថាពួកវាផ្ទុយអំពីលក្ខណៈដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងនាមជាព្រះអាទិករ។ ការតំណាងណាមួយនៃព្រះដែលធ្វើឡើងដោយដៃមនុស្សនាំទៅរកការយល់ខុសពីវិសាលភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ វាធ្វើឲ្យមានការចាប់អារម្មណ៍ ប្រសិនបើមិនមែនជាការអះអាងដោយផ្ទាល់ទេថា ព្រះទ្រង់ស្ថិតនៅក្រោមអំណាចណាមួយរបស់យើង—យើងអាចឆ្លាក់ លាបពណ៌ ដាក់ក្នុងហោប៉ៅរបស់យើង ដាក់ទ្រង់នៅលើធ្នើររបស់យើង ព្រមទាំងសែងទ្រង់ដាក់នៅលើរទេះបានទៀតផង។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាអ្នកនិពន្ធកណ្ឌគម្ពីរទំនុកតម្កើងនិយាយថា៖ «ទេ!ព្រះអម្ចាស់បានបង្កើតស្ថានសួគ៌»។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ទ្រង់ពិតជាអស្ចារ្យ ហើយលោកអ្នកមិនអាចឆ្លាក់ទ្រង់ ឬគ្រប់គ្រងទ្រង់តាមមធ្យោបាយណាមួយបានឡើយ។

ហេតុផលមួយផ្សេងទៀត ដែលព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ខ្ពើមចំពោះអស់ទាំងរូបផ្សេងៗ អស់ទាំងរបស់ត្រូវបានហៅថា រូបព្រះ ឬរបស់តំណាងឲ្យរូបអង្គទ្រង់។ ខ្ញុំគិតថាទាំងអស់នេះត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទំនុកតម្កើង ១១៥:៤-៨៖

ឯព្រះរបស់គេ នោះសុទ្ធតែជារូប ធ្វើពីប្រាក់ និងមាស

ជាស្នាដៃដែលមនុស្សធ្វើ

រូបទាំងនោះមានមាត់ តែមិនចេះនិយាយ

មានភ្នែក តែមើលមិនឃើញ

មានត្រចៀក តែស្តាប់មិនឮ

មានច្រមុះ តែធុំក្លិនមិនបាន

មានដៃ តែចាប់កាន់មិនបាន

មានជើង តែមិនចេះដើរឡើយ

ក៏មិនចេះបញ្ចេញសំឡេងតាមបំពង់កផង

ជាងដែលធ្វើ អើ អស់អ្នកដែលទុកចិត្តនឹងរូបទាំងនោះ

គេនឹងបានដូចជារូបនោះដែរ

សរុបមក រូបព្រះផ្សេងៗមិនត្រឹមតែបង្ហាញពីលក្ខណៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរបៀបមិនត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាថែមទាំងបំផ្លាញលក្ខណៈធម្មជាតិរបស់មនុស្សផងដែរ។ ពួកវាប្រែក្លាយមនុស្សទៅជារូបសាច់ដែលគ្មានព្រលឹងវិញ្ញាណ និងជាដុំសាច់ដែលគ្មានអំណាច។ យើងអាចនឹងបានដូចជារូបចម្លាក់ទាំងនោះ។ ភាពឥតប្រយោជន៍នៃរូបព្រះទាំងនោះនឹងប្រែមនុស្សត្រឡប់ទៅជាឥតប្រយោជន៍ដែរ។

ការដូរសិរីរុងរឿងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅនឹងរូបភាពផ្សេងៗ

ដូច្នេះឥឡូវនេះ យើងត្រឡប់មកកាន់សំណួរមិត្តអ្នកសួររបស់យើងវិញ។ មែនហើយ ប្រសិនបើនោះជាអ្វីដែលព្រះគម្ពីរចាត់ទុកថាជារូបព្រះ ហើយគាត់និយាយថា «រូបព្រះសព្វថ្ងៃនេះ»គឺខុសគ្នាឆ្ងាយខ្លាំងណាស់ពីអ្វីដែលបានចែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ពួកវាទំនងជាបំណងប្រាថ្នានៃដួងចិត្ត ឬប្រាក់កាស ការរួមដំណេក អំណាច និងជារបស់ផ្សេងៗទៀតដែលមានលក្ខណៈបែបនោះ។ តើការនេះកើតឡើងបានដោយរបៀបណា?រូបព្រះធ្លាប់តែជារូបចម្លាក់ មិនមែនគ្រាន់តែជាការឈ្លក់វង្វេងក្នុងចិត្តនោះទេ»។

ខ្ញុំនិយាយថា «នេះជាសំណួរល្អណាស់»។ តើវាល្អយ៉ាងដូចម្ដេចដែរ?នេះជារឿងដំបូងដែលខ្ញុំចង់និយាយ—ពោលគឺថាការផ្លាស់ប្ដូរនៃការផ្ដោតសំខាន់ក្នុងការកំណត់ការថ្វាយបង្គំរូបព្រះនេះ គឺដោយសារតែការពិតនោះយើងរស់នៅលោកខាងលិចនៅក្នុងវប្បធម៌ដែលការប្រើប្រាស់រូបព្រះទាំងឡាយសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំបែបសាសនាគឺ មិនមែនជារឿងធម្មតាដូចនៅក្នុងវប្បធម៌ផ្សេងទៀតមួយចំនួននោះទេ។ ដូច្នេះហើយបានជាមានការលើកជាសំណួរឡើង តើការបង្រៀនស្របតាមព្រះគម្ពីរ អំពីការថ្វាយបង្គំរូបព្រះទាំងនេះ មានការជាប់ពាក់ព័ន្ធអ្វីខ្លះ ទៅនឹងពួកយើងដែលរស់នៅក្នុងវប្បធម៌ដែលប្រើប្រាស់រូបចម្លាក់ តាំងពីមុនមក តាមពិតមនុស្សបានក្រាបចុះ ហើយទាំងថ្វាយបង្គំមិនសូវនិយមឬ? តើមានអ្វីពាក់ព័ន្ធដែរឬទេ?

ចម្លើយគឺថា មាន។ ខ្ញុំមិនគិតថា ការប្រើប្រាស់ពាក្យ ការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ សំដៅទៅលើការស្រឡាញ់លុយកាក់ ការរួមភេទ និងអំណាចថាជាការប្រើប្រាស់ខុសន័យពាក្យ ថ្វាយបង្គំរូបព្រះ នៅពេលដែលនរណាម្នាក់ផ្ដោតទៅលើអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងជាមួយនឹងរូបព្រះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។ ចង្អុលបង្ហាញនូវចំណុចពីរយ៉ាងនៅព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីក្នុងទិសដៅ ដើម្បីបង្ហាញពីមូលហេតុដែលខ្ញុំគិតថា វាមិនអីទេក្នុងការប្រើប្រាស់ពាក្យ ថ្វាយបង្គំរូបព្រះ តាមរបៀបដែលគាត់និយាយថា មនុស្សសម័យទំនើបមានទំនោរក្នុងការប្រើវា។

ជាដំបូងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ រ៉ូម ១:២១-២៣ សំដៅទៅដល់មនុស្សដែលមិនមានចំណេះដឹងអំពីដំណឹងល្អ ប៉ុន្តែពួកគេមានការជាប់ទាក់ទងទូទៅទៅនឹងធម្មជាតិ ដើម្បីឲ្យគេអាចស្គាល់ព្រះតាមរបៀបនោះ និងមានទំនួលខុសត្រូវក្នុងការថ្វាយសិរីល្អដល់ព្រះ ព្រមទាំងអរព្រះគុណទ្រង់។ នេះជាអ្វីដែលបានចែងទុក៖

បើទោះបីជាគេស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេមិនបានថ្វាយសិរីល្អដល់ទ្រង់ក្នុងនាមជាព្រះជាម្ចាស់ ឬអរព្រះគុណដល់ទ្រង់ទេ ប៉ុន្តែគំនិតរបស់ពួកគេត្រឡប់ជាឥតប្រយោជន៍ ហើយចិត្តដ៏ល្ងីល្ងើរបស់ពួកគេត្រឡប់ទៅជាខ្មៅងងឹតវិញ។ ការតាំងខ្លួនជាមនុស្សឆ្លាត ពួកគេត្រឡប់ទៅជាល្ងីល្ងើ ថែមទាំងបំផ្លាស់បំប្រែសិរីរុងរឿងនៃព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅសម្រាប់រូបផ្សេងៗដូចជា មនុស្សដែលតែងតែស្លាប់ បក្សី សត្វ និងរបស់ចម្លែកផ្សេងៗ។

ពេលនេះ ខ្ញុំគិតថា អត្ថបទនេះចង្អុលទៅខ្លឹមសាររបស់បញ្ហានៅក្រោមការបង្ហាញផ្នែកខាងក្រៅនៃការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។ ពោលគឺយើងប្ដូរសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅនឹងរូបភាពទាំងនោះ។ រូបភាពប្រភេទទីមួយដែលលោកសាវ័ក ប៉ុល បានលើកឡើង គឺជារូបភាពដែលស្រដៀងនឹងមនុស្ស ហើយខ្ញុំគិតថា វាមិនមែនជាការអូសបន្លាយទេក្នុងការនិយាយថា រូបភាពមនុស្សដែលគំរាមកំហែងជំនួសកន្លែងព្រះជាម្ចាស់ គឺជារូបភាពដែលយើងឃើញនៅក្នុងកញ្ចក់។ យើងជាអ្នកស្រឡាញ់ការលើកតម្កើងខ្លួនឯង ដែលគំរាមកំហែងជាបន្តបន្ទាប់ចំពោះសេចក្តីស្រឡាញ់របស់យើងចំពោះការលើកតម្កើងព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំគិតថា វាជាការត្រឹមត្រូវក្នុងការហៅការផ្លាស់ប្ដូរនេះថាជាសណ្ឋាននៃការថ្វាយបង្គំរូបព្រះ។

ចូររក្សាខ្លួនឲ្យផុតពីរូបព្រះទាំងឡាយ

ដូច្នេះ ត្រឡប់ទៅនិយមន័យដ៏ទូលំទូលាយរបស់ខ្ញុំវិញ។ វាកើតឡើងដូច្នេះ៖ អ្វីក៏ដោយដែលយើងពឹងផ្អែក ដើម្បីបានព្រះពរ ជំនួយ ការណែនាំ ជំនួសឲ្យការពឹងផ្អែកទាំងស្រុងទៅលើព្រះដ៏ពិត និងជាព្រះដ៏មានព្រះជន្មរស់។ ប្រសិនបើយើងចង់បានសេចក្ដីស្រឡាញ់ ការពឹងពំនាក់ និងការទុកចិត្តក្នុងការទទួលបានពរតាមរយៈការដែលមនុស្សសរសើរយើង ដើម្បីបង្កើនភាពតម្កើងខ្លួនឯងរួមមាន៖ លុយកាក់ អំណាច ការរួមភេទ គ្រួសារ ទិន្នផល ឬក៏អ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពីព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីបានព្រះពរដ៏ធំបំផុត ជំនួយ ការណែនាំ និងការស្កប់ចិត្ត បន្ទាប់មកអ្វីដែលសំខាន់នោះ គឺយើងកំពុងតែធ្វើអ្វីដែលជាការថ្វាយបង្គំរូបព្រះហើយ។

ខ្ញុំសូមផ្តល់ខគម្ពីរមួយបន្ថែមសម្រាប់លោកអ្នកពីកណ្ឌគម្ពីរ ១យ៉ូហាន ៥:២១។ វាជាខគម្ពីរចុងក្រោយបំផុតនៃសំបុត្រលោក យ៉ូហាន ដែលបានចែងថា៖ «កូនតូចៗ រាល់គ្នាអើយ ចូរឲ្យអ្នករាល់គ្នារក្សាខ្លួនឲ្យផុតពីរូបព្រះចេញ»។ ហេតុអ្វីបានជាសំបុត្ររបស់យ៉ូហានបានបញ្ចប់បែបនេះទៅវិញ?គាត់មិនដែលសូម្បីតែសំដៅលើរូបព្រះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរទាំងមូល។ គាត់មិនដែលសំដៅលើរូបព្រះនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អទាំងមូលរបស់គាត់ទេ។ ដោយនឹកស្មានមិនដល់ ឃ្លាបញ្ចប់នេះភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យថា រូបព្រះ ដែលជាធម្មតាមានន័យថារូបអ្វីមួយដែលយើងប្រើជំនួសព្រះ។ «កុំចុះចាញ់នឹងរូបព្រះ។ ចូររក្សាខ្លួនឲ្យផុតពីរូបព្រះចេញ»។

ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាគាត់បញ្ចប់ដោយបែបនេះទៅវិញ? នេះជាការណែនាំចុងក្រោយរបស់ខ្ញុំ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍នៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១យ៉ូហាន ២:១៥-១៦ ថា «កុំឲ្យស្រឡាញ់លោកីយ៍ ឬរបស់អ្វីដែលនៅក្នុងលោកីយ៍នេះឲ្យសោះ បើអ្នកណាស្រឡាញ់លោកីយ៍ អ្នកនោះគ្មានសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះវរបិតានៅក្នុងខ្លួនឡើយ ដ្បិតអស់ទាំងសេចក្តី ដែលនៅក្នុងលោកីយ៍នេះ—គឺជាសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នារបស់សាច់ឈាម និងសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នារបស់ភ្នែក ហើយសេចក្តីអំនួតរបស់ជីវិត—នោះមិនកើតមកពីព្រះវរបិតាទេ គឺមកតែពីលោកីយ៍នេះវិញ»។

ឥឡូវនេះ លោក យ៉ូហាន ប្រហែលជាមានរូបព្រះក្នុងចិត្ត នៅពេលដែលគាត់និយាយថា៖ «ចូររក្សាខ្លួនឲ្យផុតពីរូបព្រះចេញ»។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំគិតថាគាត់ក៏កំពុងគិតអំពីបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយចំនួនទៀត ដែលអ្វីៗនៅលើលោកីយ៍នេះ ប្រជែងជាមួយនឹងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់យើងចំពោះព្រះជាម្ចាស់នោះ គឺជារូបព្រះ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាគេចចេញពីរូបព្រះ—ពោលគឺស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់ និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលទ្រង់មានសម្រាប់យើងក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ឲ្យលើសជាងស្រឡាញ់អ្វីៗផ្សេងទៀត។

និពន្ធដោយ៖ John Piper

បកប្រែដោយ៖ កញ្ញា គឹម បូព្រឹក

ជំនួយការបកប្រែ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា

កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង,លោក ស៊ូ ទិត្យ,លោក ទេព រ៉ូ,លោក ឯក សត្យា,លោក ហុង សម្ភស,លោក ឡង់ គីមឡុង,លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ និងកញ្ញា សឿន ចាន់

ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពី desiringgod.orgដោយមានការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

៥៨

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៨ កញ្ញា ២០២៦

ការតយុទ្ធនឹងសេចក្តីច្រណែនឈ្នានីស

ប្អូនស្រី ដាលីស បានសរសេរមកយើង ដើម្បីសួរថា«លោកគ្រូ តើនាង ខ្ញុំត្រូវដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះការច្រណែនឈ្នានីស និងការប្រច័ណ្ឌ ដែលកំពុងលេបត្របាក់នាងខ្ញុំទៅហើយនោះ…

អានបន្ថែម