អំណោយ៣យ៉ាងនៃការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ

ហេតុដូច្នេះ ចំណុចនៃការរស់ឡើងវិញគឺ មិនមែនឲ្យយើងនៅអង្គុយរង់ចាំឲ្យមានជីវិតនៅឯស្ថានសួគ៌នោះទេ។ មិនមែនជាការរក្សាទុកនូវទំហំនៃជំនឿក្នុងជីវិតរបស់យើងនោះដែរ។ មិនមែនជាការសម្រាកលើភាពសុខស្រួលក្ដីសង្ឃឹមនៅអនាគតតែប៉ុណ្ណោះនោះឡើយ។ ចំណុចគឺ ការចេញប្រកាស។

២៥ មេសា ២០១៩អានរយៈពេល ១១ នាទី

មើល១៤៩៨៥ដង

ប្រសិនបើលោកអ្នកស្ដាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ នោះលោកអ្នកនឹងអាចឮខ្ទរពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញក្នុងរឿងដ៏អស្ចារ្យដែលយើងត្រឡប់ទៅមើលម្ដងហើយម្ដងទៀត។ រឿងទាំងនោះនាំយើងឲ្យទៅដល់ចំណុចនៃការអស់សង្ឃឹម ពេលដែលយើងមើលទៅហាក់បីដូចជារាល់គ្រប់អ្វីៗត្រូវបានរលាយសាបសូន្យអស់ហើយ។ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីនោះស្រាប់តែមានអំណរដែលស្ទើរតែមិនអាចទប់បានត្រូវផ្ទុះឡើង ខណៈពេលដែលសេចក្ដីល្អបានយកឈ្នះលើសេចក្ដីអាក្រក់។

វាពិតជាមានហេតុផលមែន ដែលរឿងទាំងនោះស៊ីសង្វាក់គ្នាជាមួយនឹងយើង។ មិនថាក្នុងរបៀបណាក៏ដោយ ក៏រឿងទាំងនោះបង្ហាញជាគំរូ និងការត្រាប់តាមរឿងដ៏ពិតនៅលើផែនដីនេះផងដែរ។ ដំណើររឿងនៃភាពដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងកន្លែងដ៏ពោរពេញដោយសុភមង្គលត្រូវបានបែរទៅជាអាក្រក់តាមរយៈអំពើបាប និងអំពើអាក្រក់របស់មនុស្សលោក ហើយត្រូវបានទទួលការសង្គ្រោះតាមរយៈការលះបង់ដែលមិនគិតពីខ្លួនឯង ព្រមទាំងត្រូវបានស្ដារឡើងវិញតាមរយៈការយាងត្រឡប់មកវិញដោយមានជ័យជម្នះ។ នោះគឺជាដំណើររឿងដ៏ពិតរបស់ផែនដីរបស់យើង។

ការដែលព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញគឺជាចំណុចបង្វែរ។ ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍មានចំណុចសំខាន់ណាស់៖ ក្នុងដំណើររឿងដ៏ធំនៃការបង្កបង្កើត និងក្នុងដំណើររឿងយើងនីមួយៗ។ ចំពោះយើងក្នុងនាមជាអ្នកជឿ ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញបានប្រទាននូវអំណោយទានបីយ៉ាងដែលយើងពុំអាចយល់ច្រឡំគ្នាបាន។ ខណៈពេលដែលនៅមានអំណោយទានជាច្រើនជាងនោះទៅទៀត យើងខ្ញុំជឿថា ការផ្ដោតលើអំណោយទានទាំងបីនេះនឹងនាំឲ្យយើងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើន។

១.ជីវិតហួសពីផ្នូរ

ការដែលព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញគឺជាការធានាថានឹងមានជីវិតហួសពីផ្នូរ—អំណោយទានដំបូង។ ក្នុងអំណោយទាននេះ យើងឃើញថា យើងមានក្ដីសង្ឃឹមនៅក្នុងភាពអស់សង្ឃឹមរបស់យើង។

ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញប្រាប់គ្រីស្ទបរិស័ទឲ្យដឹងថា អំពើបាបពីអតីតកាលមិនផ្ដល់អត្ថន័យលើអនាគតកាលឡើយ។ ការតយុទ្ធនាពេលបច្ចុប្បន្ននឹងមិនរារាំងលោកអ្នកពីការទទួលបានសិរីល្អឡើយ។ ខណៈពេលដែលលោកអ្នកមើលខ្លួនឯង ហើយគ្រាន់តែឃើញអំពើបាប និងបរាជ័យ ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញអះអាងថាមានលើសពីនោះទៅទៀត។ ភាពងងឹតនាពេលយប់កំពុងតែរៀបចំផ្លូវឲ្យព្រះអាទិត្យរះ។

ជីវិតហួសពីផ្នូរមានន័យថា យើងអាចមានទំនុកចិត្តថាព្រះយេស៊ូវនឹងធ្វើនូវអ្វីៗដែលព្រះអង្គបានសន្យា។ ទោះបើគំនិតនៃការថ្វាយបង្គំព្រះសង្គ្រោះដែលគេបានឆ្កាង ហើយបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ មើលទៅហាក់បីដូចជាមិនទំនងសោះចំពោះមនុស្សជាច្រើន ក៏យើងនៅអាចឃើញជាភស្តុតាងដោយមានទំនុកចិត្តថា ពិតជាមានមនុស្សដែលនឹងចូលរួមជាមួយនឹងមនុស្សរាប់លាននាក់ទៀតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ ដែលពួកគាត់បានប្រទះនឹងការអស្ចារ្យពេលដែលពួកគាត់ប្រឈមមុខនឹងព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលបានមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ។

មានអ្នកខ្លះដឹងថា ដួងចិត្តខ្លួនមានភាពងងឹត ក៏ដូចជាដឹងពីជម្រៅនៃអំពើបាបខ្លួន ហើយពួកគាត់កំពុងសង្ឃឹមថានឹងមានជីវិត៖ ជីវិតហួសពីភាពស្លាប់នៃអំពើបាបខ្លួន ជីវិតហួសពីទុក្ខកង្វល់នៃជីវិតប្រចាំថ្ងៃ និងជីវិតហួសពីផ្នូរទៅកាន់ផែនដីដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតសម្រាប់ពួកគាត់។ ការដែលព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញគឺជាការផ្ដល់អំណោយទាននោះដល់យើង។

២.អំណរហួសជំនឿ

ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញផ្ដល់ដល់យើងនូវអំណរហួសជំនឿ។ យើងមានអំណរដែលនឹងនៅជាមួយយើងយ៉ាងអស់កល្បជានិច្ច ហើយនិងជាមូលដ្ឋាននៃជីវិតរបស់យើង។ ការដឹងថាយើងនឹងមានអំណរនាពេលព្រឹកអាចនឹងជួយឲ្យយើងមានសង្ឃឹមពេលយើងប្រឈមមុខនឹងយប់ដ៏ងងឹត។

មើលទៅជាដំណឹងល្អហាក់បីដូចជាល្អហួសពីការពិតពេកហើយ។ តាមពិតទៅ ដំណឹងល្អគឺល្អរហូតដល់ដំណាក់ថា បើមិនល្អ នោះមិនពិតទេ។ យើងមិនអាចដកសេចក្ដីពិតចេញពីដំណឹងល្អរហូតទាល់តែអស់នោះទេ។ ហើយអំណររបស់យើងគឺជាចំណុចដែលនាំឲ្យយើងបន្តសង្វាតដេញតាមព្រះជាម្ចាស់ថែមទៀត។ ពេលខ្លះ ជំនឿរបស់យើងត្រូវដេញតាមឲ្យទាន់អំណររបស់យើង។

ក្នុងព្រះយេស៊ូវ រាល់គ្រប់ទុក្ខព្រួយនឹងលែងក្លាយជាទុក្ខព្រួយទៀតហើយ ហើយសេចក្ដីស្លាប់នឹងលេបនូវរាល់គ្រប់ការរងទុក្ខ និងការឈឺចាប់នាពេលបច្ចុប្បន្នកាលនេះនៅលើលោកីយ៍។ បន្ទាប់មក នឹងមានសួនច្បារដ៏ល្អស្រស់ស្អាតថ្មីមួយដែលនឹងគ្របបាំងការឈឺចាប់នោះចោលហើយ រហូតដល់កម្រិតថាវាមិនមែនជាបញ្ហាអ្វីទេក្នុងការឆ្លងកាត់។

ពេលដែលព្រះគ្រីស្ទយាងមកវិញ នោះព្រះអង្គនឹងធ្វើឲ្យយើងក្លាយដូចជាទ្រង់ផ្ទាល់។ ផែនដីថ្មីគឺជាទីកន្លែងចុងក្រោយដែលយើងនឹងទៅ។ យើងរង់ចាំថ្ងៃរស់ឡើងវិញ គឺពេលដែលអំណរនៃស្ថានសួគ៌នឹងមានការរួបរួមគ្នានឹងអ្វីៗដែលមានលើផែនដីនេះ។ នៅថ្ងៃនោះ យើងនឹងមានអំណររាល់វេលា។ លោកគ្រូ ស៊ី. អេស. លូវ៉ីស បានលើកឡើងថា «នេះគឺជាការងាររបស់ស្ថានសួគ៌»។

ក្ដារមឈូសនឹងមិននៅបិទទៀតឡើយ។ ឆ្អឹងរបស់យើងនឹងមកផ្គុំគ្នាឡើងវិញ។ ស្បែកយើងនឹងដុះឡើងវិញ។ ផ្នូរដែលយើងបានលុបនឹងដីនឹងលែងមានការលុបវិញ។ ក្លិននៃសេចក្ដីស្លាប់នឹងត្រូវបានបក់ចេញដោយក្លិនក្រអូបនៃជីវិតថ្មី។ កន្លែងបញ្ចុះសពគឺជាសួនច្បារ ហើយថ្ងៃមួយអំណរនៃការរស់ឡើងវិញនឹងបក់លើក្បាលថ្មផ្នូរនៃអស់អ្នកដែលជឿ។

៣.បេសកកម្មហួសព្រំដែន

ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះគ្រីស្ទសម្រាប់លោកអ្នក—ក្នុងនាមជាព្រះមេស្ស៊ីដែលបានរងទុក្ខ សុគត ហើយមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ—អនុញ្ញាតឲ្យព្រះអង្គមានព័ន្ធកិច្ចតាមរយៈលោកអ្នក—ក្នុងនាមជាអ្នកធ្វើទីបន្ទាល់សម្រាប់ព្រះនាមព្រះអង្គ។ ពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅលោកអ្នកឲ្យទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះ ពេលនោះព្រះអង្គក៏បានត្រាស់ហៅលោកអ្នកឲ្យធ្វើបេសកកម្មរបស់ទ្រង់ផងដែរ។ ព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះអង្គសម្រាប់យើងនាំឲ្យព្រះអង្គមានព័ន្ធកិច្ចតាមរយៈយើង។

រាជសារគឺអំពីព្រះមេស្ស៊ី ហើយរាជសារនោះគឺសម្រាប់មនុស្សមានបាបនៅគ្រប់ទីកន្លែង។ គឺទាក់ទងនឹងការកែប្រែចិត្ត។ គឺទាក់ទងនឹងការស្លាប់ក្នុងអំពើបាប ហើយទទួលបានភាពត្រូវគ្នាឡើងវិញជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់។ គ្រប់គ្នាអាចទទួលបានការអត់ទោស ព្រោះយញ្ញបូជារបស់ព្រះយេស៊ូវនៅលើឈើឆ្កាងបានបង្វែរសេចក្ដីក្រោធ ហើយព្រោះការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវបានផ្ដល់នូវជីវិតដ៏ល្អបំផុត។ យើងទាំងអស់គ្នាគឺជាទាហាននៃកូនចៀមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលបានដកចេញនូវអំពើបាបនៃលោកីយ៍។

មានខ្យល់ដែលកំពុងបក់តាមរយៈទ័ពទាហាននៃអ្នកនាំសារទាំងនេះ។ ខ្យល់នោះគឺជាបុគ្គល ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៃព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះនាមព្រះអង្គ ទ្រង់គឺជាព្រះអង្គដែលប្រទានអំណាចដល់យើងក្នុងការធ្វើបេសកកម្ម។ ទីក្រុងយេរូសាឡឹមមិនមែនជាទីបញ្ចប់នៃព្រំដែននោះទេ។ ហើយក្រុមជំនុំ ឬសង្គមយើងក៏មិនមែនជាទីបញ្ចប់ផងដែរ។ ដាច់ខាត រាជសារត្រូវតែចេញទៅ។ ហើយគ្រប់ជាតិសាសន៍ត្រូវតែឮ។

ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប្រើប្រាស់ដំណឹងល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការជំរុញរាស្ត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឲ្យចេញទៅបម្រើបេសកកម្មជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់។ ការធ្វើព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះអង្គគឺជាអំណោយទានដ៏ល្អ។

ចំណុចនៃការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ

ការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញគឺមិនមែនជាចំណុចចុងក្រោយនៃការអរសប្បាយបន្ទាប់ពីព្រះយេស៊ូវបានសុគតទេ។ តែនេះគឺជាចំណុចចាប់ផ្ដើមនៃការអរសប្បាយនៃការបង្កើតជាថ្មីរបស់ព្រះអង្គ។ យើងមានការងារដែលយើងត្រូវធ្វើ។

ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១ កូរិនថូស ១៥ សាវ័ក ប៉ុល បានចំណាយអស់មួយជំពូកទាំងមូលក្នុងការបកស្រាយអំពីការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ និងចំណុចសំខាន់នៃការនោះ។ តើជំពូកដ៏វែងនេះបានចប់ដោយរបៀបណា? «បានជាបងប្អូនស្ងួនភ្ងាអើយ» ដែលនេះមានន័យម្យ៉ាងទៀតថា «ដោយយោងលើការមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ» «ចូរកាន់យ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន ដោយឥតរង្គើ។ ទាំងធ្វើការព្រះអម្ចាស់ ឲ្យបរិបូរជាដរាបចុះ ដោយដឹងថា ការដែលអ្នករាល់គ្នាខំប្រឹងធ្វើក្នុងព្រះអម្ចាស់ នោះមិនមែនឥតប្រយោជន៍ទេ» (១កូរិនថូស ១៥:៥៨ គខប)។

ការដែលយើងដឹងថា យើងបានទទួលជីវិតហួសពីផ្នូរ អំណរហួសពីជំនឿ និងបេសកកម្មហួសពីព្រំដែននឹងជួយយើងក្នុងបម្រើព្រះអម្ចាស់តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

និពន្ធដោយ៖ លោកគ្រូ Trevin Wax

បកប្រែដោយ និងកែសម្រួលដោយ៖ លោក ឈាង បូរ៉ា, លោក ទេព រ៉ូ និងលោកស្រី ឡូញ ណារ៉ុង

ដកស្រង់ខ្លះៗចេញពី www.thegospelcoalition.org ដោយ មាន ការអនុញ្ញាត។

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

៩ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

៤១១៩

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៥ វិច្ឆិកា ២០២៥

តើ៧០អាទិត្យ ក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដានីយ៉ែលជាអ្វី? (ដានីយ៉ែល ៩)

អត្ថន័យសំខាន់នៃការកាត់ស្រាយកណ្ឌគម្ពីរ ដានីយ៉ែល ៩:២៦-២៧ គឺជាការសង្កេតរបស់សាវ័កម៉ាថាយ ត្រង់ដែលព្រះយេស៊ូវកំពុងមានបន្ទូលអំពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលត្រូវនឹងមកក្រុងយេរូសាឡឹម និងព្រះវិហារបរិសុទ្ធ (ម៉ាថាយ ២៤:១៥)។

អានបន្ថែម

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

១៥១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៧ តុលា ២០២៥

សារៈសំខាន់នៃការអធិប្បាយតាមសេចក្តីបង្រៀនត្រឹមត្រូវ

នៅទីបំផុត ដោយសារកណ្ឌនៃព្រះគម្ពីរត្រូវបានកាត់ស្រាយ ហើយគោលលទ្ធិដ៏មានសិរីល្អដែលមាននៅក្នុងបទគម្ពីរត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញជាសាធារណៈ នោះការសម្រេចចិត្តមួយនឹងកើតឡើងដោយជៀសមិនរួច

អានបន្ថែម