តើក្រុមជំនុំគួរអនុវត្តការដាក់វិន័យនៅពេលណា?

សម្រាប់ការឆ្លើយទៅកាន់សំណួរមួយនេះ គឺអាស្រ័យលើថា តើយើងកំពុងតែនិយាយអំពីអ្វីដែលលោក ភារម្យ បានហៅថា ការប្រដៅទូន្មានក្រុមជំនុំជាផ្លូវការ ឬការប្រដៅទូន្មានក្រុមជំនុំក្រៅផ្លូវការ។ ការប្រដៅទូន្មានក្រុមជំនុំក្រៅផ្លូវការ គឺទាក់ទងនឹងការប្រឈមមុខជាលក្ខណៈឯកជន ចំណែកឯការប្រដៅទូន្មានក្រុមជំនុំជាផ្លូវការ គឺទាក់ទងនឹងដំណើរជាទូទៅរបស់ក្រុមជំនុំ។

២១ មីនា ២០២៤អានរយៈពេល ៥ នាទី

មើល២០៣ដង

សម្រាប់ការឆ្លើយទៅកាន់សំណួរមួយនេះ គឺអាស្រ័យលើថា តើយើងកំពុងតែនិយាយអំពីអ្វីដែលលោក ភារម្យ បានហៅថា ការដាក់វិន័យក្រុមជំនុំជាផ្លូវការ ឬការដាក់វិន័យក្រុមជំនុំក្រៅផ្លូវការ។ ការដាក់វិន័យក្រុមជំនុំក្រៅផ្លូវការ គឺទាក់ទងនឹងការប្រឈមមុខជាលក្ខណៈឯកជន ចំណែកឯការដាក់វិន័យក្រុមជំនុំជាផ្លូវការ គឺទាក់ទងនឹងដំណើរជាទូទៅរបស់ក្រុមជំនុំ។

១. ក្រៅផ្លូវការ៖ ជាអំពើបាបណាមួយ ទោះបីអំពើបាបនោះធ្ងន់ធ្ងរ ឬមិនធ្ងន់ធ្ងរក៏ដោយ វាអាចនាំឲ្យមានការបន្ទោសជាលក្ខណៈឯកជន រវាងបង ឬប្អូនពីរនាក់នៅក្នុងសេចក្តីជំនឿ។ នោះមិនមែនមានន័យថា យើងគួរតែបន្ទោសរាល់ទាំងអំពើបាបណា ដែលសមាជិកក្រុមជំនុំរបស់យើងបានធ្វើនោះទេ។ យើងគ្រាន់តែនិយាយយ៉ាងសាមញ្ញថា រាល់អំពើបាបមិនថាតូចប៉ុណ្ណានោះទេ វាបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងរបៀបដែលគ្រីស្ទបរិស័ទពីរនាក់អាចនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ក្នុងលក្ខណៈឯកជន និងដោយមានការប្រុងប្រយ័ត្ន។

២. ផ្លូវការ៖ របៀបមួយក្នុងការសង្ខេបព័ត៌មាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលត្រូវបានលើកឡើងថា ការដាក់វិន័យក្រុមជំនុំជាផ្លូវការ គឺត្រូវការទាមទារនៅក្នុងករណីដែលបង្ហាញឲ្យឃើញតាមរយៈ សកម្មភាពខាងក្រៅ អំពើបាបដែលធ្ងន់ធ្ងរ និងអំពើបាបដែលមិនមានការប្រែចិត្ត។

អំពើបាបត្រូវតែមានការបង្ហាញឲ្យឃើញតាមរយៈសកម្មភាពខាងក្រៅ។ វាត្រូវតែជាអ្វីមួយដែលយើងអាចមើលឃើញដោយភ្នែក ឬអាចស្តាប់ឮដោយត្រចៀក។ ក្រុមជំនុំមិនគួរឆាប់បោះបង់ចោលការព្រមានណាមួយលឿនពេក រាល់ពេលដែលសមាជិកក្រុមជំនុំណាម្នាក់ត្រូវបានសង្ស័យថា មានសេចក្តីលោភលន់ ឬមានអំនួតនៅក្នុងចិត្តនោះឡើយ។ វាមិនមែនមានន័យថា អំពើបាបនៅក្នុងចិត្តនោះមិនធ្ងន់ធ្ងរនោះទេ។ ព្រះអម្ចាស់ជ្រាបថា យើងមិនអាចមើលឃើញចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមកបាននោះទេ ប៉ុន្តែបញ្ហានៅក្នុងចិត្តនោះ គឺពិតប្រាកដថា នៅទីបំផុតនឹងលេចចេញមកជារូបរាង (១សាំយូអែល ១៦:៧; ម៉ាថាយ ៧:១៧; ម៉ាកុស ៧:២១)។
ចំណុចទី២៖ ត្រូវចាត់ទុកអំពើបាបថា វាត្រូវតែធ្ងន់ធ្ងរ។ ការបន្តស្វែងរករាល់អំពើបាបបន្តិចបន្តួចនៅក្នុងជីវិតរបស់ក្រុមជំនុំ ប្រហែលបង្កឲ្យមានភាពច្របូកច្របល់ ហើយជំរុញឲ្យក្រុមជំនុំឆ្ពោះទៅរកការដោះស្រាយខាងផ្លូវច្បាប់។ ត្រូវតែមានកន្លែងសម្រាប់សេចក្តីស្រឡាញ់ឲ្យអស់ពីចិត្ត ដើម្បី «គ្របបាំងអំពើបាបជាអនេកអនន្ត» ក្នុងជីវិតរបស់ក្រុមជំនុំ (១ពេត្រុស ៤:៨)។ មិនមែនរាល់អំពើបាប ត្រូវតែមានការដេញដោលរហូតដល់ទីបញ្ចប់នោះឡើយ។ ពិតជាអរព្រះគុណដល់ព្រះ ដែលទ្រង់មិនធ្វើដូចនេះជាមួយយើង។
ចំណុចចុងក្រោយ៖ កាប្រដៅទូន្មានក្រុមជំនុំជាផ្លូវការ គឺជាសកម្មភាពមួយដ៏សមស្រប នៅពេលដែលមានអំពើបាបដែលមិនមានការប្រែចិត្ត។ ដោយយោងតាមព្រះគម្ពីរ បុគ្គលនៅក្នុងក្រុមជំនុំម្នាក់ៗដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរ ត្រូវប្រឈមមុខនឹងបទបញ្ញត្តិរបស់ព្រះដោយផ្ទាល់ ប្រសិនបើគាត់មិនព្រមលះបង់ចោលអំពើបាបនោះទេ។ តាមរយៈការបង្ហាញចេញមក បុគ្គលម្នាក់នោះ បានផ្តល់តម្លៃដល់អំពើបាបខ្លាំងជាងការដែលគាត់ផ្តល់តម្លៃទៅដល់ព្រះយេស៊ូវ។ ការលើកលែងមានតែមួយគត់ចំពោះរឿងនេះ គឺនៅពេលមានសមាជិកដែលមានអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរ ដែលតម្រូវឲ្យមានការចោទសួរភ្លាមៗអំពីសុពលភាពនៃការប្រកាសអំពីជំនឿរបស់គាត់ ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ (ឧទាហរណ៍អំពីរឿងនេះ សូមមើលនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ៥)។

ឯកសារនេះត្រូវបានកែសម្រួលពីអត្ថបទរបស់លោក យ៉ូណាថាន លឺម៉ាន់ នៅក្នុងសៀវភៅ «កម្រិតដំបូងពីការដាក់វិន័យក្នុងក្រុមជំនុំ»។

និពន្ធដោយ៖ Jonathan Leeman
បកប្រែដោយ៖ លោក ង៉ែត វិទូ
កែសម្រួលដោយ៖ លោក ខែម បូឡុង, លោក ទេព រ៉ូ, លោក ឯក សត្យា, លោក ហុង សម្ភស, លោក សឹម រក្សា, លោកស្រី ឡូញ ស្រីរដ្ឋ, លោក ស៊ូ ទិត្យ និងលោក ឈាង បូរ៉ា
ដកស្រង់ខ្លះៗ និងកែសម្រួលចេញពីសៀវភៅ «កម្រិតដំបូងពីការដាក់វិន័យក្នុងក្រុមជំនុំ» 9marks.org ដោយមានការអនុញ្ញាត។ Plovpit.com

តើអ្នកគិតយ៉ាងណា?

០ពិន្ទុ

តើលោកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ?

តើក្រុមជំនុំគួរសម្លឹងមើលការបង្កើតសិស្សដូចជា «កម្មវិធី» ឬ «របៀបរស់នៅ»?

១១៦២

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៩ ឧសភា ២០២៤

តើក្រុមជំនុំគួរសម្លឹងមើលការបង្កើតសិស្សដូចជា «កម្មវិធី» ឬ «របៀបរស់នៅ»?

ក្រុមជំនុំគួរតែសម្លឹងមើលការបង្កើតសិស្សថា ជារបៀបនៃការនៅ។ វាគួរតែជាផ្នែកធម្មតានៃការក្លាយជាគ្រីស្ទបរិស័ទ និងជាសមាជិកក្រុមជំនុំម្នាក់។ វាជាអ្វីដែលអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទ ត្រូវតែធ្វើ។

អានបន្ថែម

តើអ្នកដឹកនាំក្រុមជំនុំ អាចជួយបណ្ដុះវប្បធម៌នៃការបង្កើតសិស្ស ដោយរបៀបណាខ្លះ?

២០៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២ ឧសភា ២០២៤

តើអ្នកដឹកនាំក្រុមជំនុំ អាចជួយបណ្ដុះវប្បធម៌នៃការបង្កើតសិស្ស ដោយរបៀបណាខ្លះ?

ប្រសិនបើលោកអ្នកដឹកនាំក្រុមជំនុំដែលចេះអក្សរ ចូរស្នើសុំក្រុមជំនុំសម្រាប់ថវិកាគ្រូគង្វាលសម្រាប់ជាអំណោយសៀវភៅ។

អានបន្ថែម

ចំណុចអនុវត្ត! តើខ្ញុំអាចបង្កើតសិស្សដែលជាគ្រីស្ទបរិស័ទផ្សេងទៀតបានយ៉ាងដូចម្ដេច?

១៩១

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៨ មេសា ២០២៤

ចំណុចអនុវត្ត! តើខ្ញុំអាចបង្កើតសិស្សដែលជាគ្រីស្ទបរិស័ទផ្សេងទៀតបានយ៉ាងដូចម្ដេច?

ស្វែងរកពេលដែលលោកអ្នកអាចជជែកគ្នាអំពីព្រលឹងវិញ្ញាណដែរ។ លោកអ្នកប្រហែលជាអាចអានព្រះគម្ពីរ ឬសៀវភៅគ្រីស្ទបរិស័ទផ្សេងទៀតជាមួយគ្នាក៏បាន។

អានបន្ថែម

អត្ថបទបន្ថែមពី កំណត់ហេតុបណ្ដាញ

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

១២១៨៨

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ១៣ កុម្ភៈ ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក?

Why was Jesus baptized?

អានបន្ថែម

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

១៥២៩០

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៦ មករា ២០២៦

ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមានចិត្តឆេះឆួលក្នុងព័ន្ធកិច្ច?

វាគ្មានអ្វីគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ យើងបានទទួលសំណួរជាច្រើនពីបេសកជននៅតាមតំបន់នានា…

អានបន្ថែម

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

៩២៤៨

ក្តៅៗ

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ៣០ ធ្នូ ២០២៥

តើគ្រូគង្វាល និងពួកចាស់ទុំមានភាពខុសគ្នាឬ?(១ធីម៉ូថេ ៣)

សាវ័ក ប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀតបានប្រើប្រាស់ពាក្យថា «អ្នកត្រួតត្រា» ជំនួសគ្នាទៅវិញទៅមកជាមួយនឹងពាក្យ «ពួកចាស់ទុំ»។ ឧទាហរណ៍៖ សូមពិចារណានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ទីតុស ១:៥-៧។

អានបន្ថែម

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

៨២២១

ក្តៅៗពេញនិយម

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ២៣ ធ្នូ ២០២៥

តើការជំនុំជម្រះដោយផ្អែកលើការប្រព្រឹត្តិមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? (វិវរណៈ ២០ និង ២១)

ឯអ្នកណាដែលឈ្នះ នោះនឹងបានគ្រងសេចក្ដីទាំងនេះទុកជាមរដក អញនឹងធ្វើជាព្រះដល់អ្នកនោះ ហើយអ្នកនោះនឹងធ្វើជាកូន

អានបន្ថែម

មតិយោបល់

មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័ត 0

មិនទាន់មានមតិយោបល់ដែលបានអនុម័តទេ។

សរសេរមតិយោបល់

មតិយោបល់នឹងត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលបង្ហាញ។

កំណត់ហេតុបណ្ដាញ វីដេអូ

តើក្រុមជំនុំគួរអនុវត្តការដាក់វិន័យនៅពេលណា?

២១ មីនា ២០២៤អានរយៈពេល ៥ នាទី

មើល២០៣ដង

អំពើបាបត្រូវតែមានការបង្ហាញឲ្យឃើញតាមរយៈសកម្មភាពខាងក្រៅ។ វាត្រូវតែជាអ្វីមួយដែលយើងអាចមើលឃើញដោយភ្នែក ឬអាចស្តាប់ឮដោយត្រចៀក។ ក្រុមជំនុំមិនគួរឆាប់បោះបង់ចោលការព្រមានណាមួយលឿនពេក រាល់ពេលដែលសមាជិកក្រុមជំនុំណាម្នាក់ត្រូវបានសង្ស័យថា មានសេចក្តីលោភលន់ ឬមានអំនួតនៅក្នុងចិត្តនោះឡើយ។ វាមិនមែនមានន័យថា អំពើបាបនៅក្នុងចិត្តនោះមិនធ្ងន់ធ្ងរនោះទេ។ ព្រះអម្ចាស់ជ្រាបថា យើងមិនអាចមើលឃើញចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមកបាននោះទេ ប៉ុន្តែបញ្ហានៅក្នុងចិត្តនោះ គឺពិតប្រាកដថា នៅទីបំផុតនឹងលេចចេញមកជារូបរាង (១សាំយូអែល ១៦:៧; ម៉ាថាយ ៧:១៧; ម៉ាកុស ៧:២១)។
ចំណុចទី២៖ ត្រូវចាត់ទុកអំពើបាបថា វាត្រូវតែធ្ងន់ធ្ងរ។ ការបន្តស្វែងរករាល់អំពើបាបបន្តិចបន្តួចនៅក្នុងជីវិតរបស់ក្រុមជំនុំ ប្រហែលបង្កឲ្យមានភាពច្របូកច្របល់ ហើយជំរុញឲ្យក្រុមជំនុំឆ្ពោះទៅរកការដោះស្រាយខាងផ្លូវច្បាប់។ ត្រូវតែមានកន្លែងសម្រាប់សេចក្តីស្រឡាញ់ឲ្យអស់ពីចិត្ត ដើម្បី «គ្របបាំងអំពើបាបជាអនេកអនន្ត» ក្នុងជីវិតរបស់ក្រុមជំនុំ (១ពេត្រុស ៤:៨)។ មិនមែនរាល់អំពើបាប ត្រូវតែមានការដេញដោលរហូតដល់ទីបញ្ចប់នោះឡើយ។ ពិតជាអរព្រះគុណដល់ព្រះ ដែលទ្រង់មិនធ្វើដូចនេះជាមួយយើង។
ចំណុចចុងក្រោយ៖ កាប្រដៅទូន្មានក្រុមជំនុំជាផ្លូវការ គឺជាសកម្មភាពមួយដ៏សមស្រប នៅពេលដែលមានអំពើបាបដែលមិនមានការប្រែចិត្ត។ ដោយយោងតាមព្រះគម្ពីរ បុគ្គលនៅក្នុងក្រុមជំនុំម្នាក់ៗដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរ ត្រូវប្រឈមមុខនឹងបទបញ្ញត្តិរបស់ព្រះដោយផ្ទាល់ ប្រសិនបើគាត់មិនព្រមលះបង់ចោលអំពើបាបនោះទេ។ តាមរយៈការបង្ហាញចេញមក បុគ្គលម្នាក់នោះ បានផ្តល់តម្លៃដល់អំពើបាបខ្លាំងជាងការដែលគាត់ផ្តល់តម្លៃទៅដល់ព្រះយេស៊ូវ។ ការលើកលែងមានតែមួយគត់ចំពោះរឿងនេះ គឺនៅពេលមានសមាជិកដែលមានអំពើបាបធ្ងន់ធ្ងរ ដែលតម្រូវឲ្យមានការចោទសួរភ្លាមៗអំពីសុពលភាពនៃការប្រកាសអំពីជំនឿរបស់គាត់ ចំពោះព្រះគ្រីស្ទ (ឧទាហរណ៍អំពីរឿងនេះ សូមមើលនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរ ១កូរិនថូស ៥)។